บริการของกูเกิลนั้นหลายตัวเป็นบริการที่ซื้อเข้ามา เช่น YouTube และบางตัวเป็นบริการที่สร้างขึ้นด้วยเงื่อนไขต่างๆ กันไป ปัญหาคือข้อตกลงเหล่านี้ไม่เหมือนกัน และเอาเข้าจริงมันยาวจนไม่มีใครอ่านจริงๆ ปัญหาสำหรับกูเกิลเองก็คือการใช้ข้อมูลข้ามบริการของกูเกิลกันเองนั้นอาจจะกลายเป็นการผิดข้อตกลงที่กูเกิลไปทำไว้เสียเอง

งานนี้กูเกิลจึงเลือกที่จะรวบข้อตกลงการใช้งานกว่า 60 บริการเข้ามาให้เหลือชุดเดียว และปรับข้อตกลงการใช้งานให้อ่านง่ายขึ้น ข้อตกลงโดยรวมจะสั้นลง

ช่วงหลังกูเกิลปรับอัลกอริทึมในการจัดอันดับผลค้นหาบ่อยมาก และมีเงื่อนไขใหม่ๆ เพิ่มเข้ามาเรื่อยๆ ล่าสุดเงื่อนไขใหม่คือการเข้ามาดูว่าในเว็บมีการแสดงโฆษณา "ด้านบน" เนื้อหามากเกินไปหรือไม่

อัลกอริทึมใหม่นี้จะมีผลเฉพาะกับเว็บที่มีโฆษณาด้านบนมากเกินไปจนกระทั่งดันเนื้อหาจริงลงไปด้านล่างอย่างผิดปรกติ โดยกูเกิลคาดว่าการปรับผลใหม่นี้จะมีผลต่อการค้นหารวมต่ำกว่า 1% ของการค้นหาทั้งโลก (แม้จะดูน้อย แต่นับครั้งจริงๆ ถือว่าสูงมาก)

กูเกิลจะคำนวณ layout ใหม่ทุกครั้งที่ตัว crawler เข้ามาดูดเว็บ งานนี้แสดงว่ากูเกิลวาดหน้าเว็บเพื่อคำนวนค่าต่างๆ สำหรับจัดอันดับค้นหาด้วย

กูเกิลเป็นบริษัทที่ถูกวิจารณ์เรื่องการเก็บข้อมูลส่วนตัวมากที่สุดบริษัทหนึ่ง แต่ความพยายามของกูเกิลตลอดมาคือการบอกว่าตัวเองอยู่ข้างเดียวกับผู้บริโภคในการรักษาความเป็นส่วนตัวของลูกค้า ความพยายามล่าสุดคือเว็บไซต์ Good to Know ที่เป็นเว็บแนะนำว่ามีข้อมูลอะไรที่อยู่ในอินเทอร์เน็ต, กระบวนการรักษาความปลอดภัยข้อมูลเหล่านั้น, และการจัดการข้อมูลต่างๆ

ไม่แน่ใจว่าจะมีแปลเป็นภาษาอื่นๆ ในอนาคตหรือไม่ แต่เห็นวิดีโอเริ่มมีซับไตเติลเป็นภาษาเกาหลีแล้ว

คดีของแอนดรอยด์ที่ใหญ่ที่สุดในตอนนี้ คงเป็นคดีสิทธิบัตรจาวาที่ออราเคิลฟ้องกูเกิล แต่ก่อนที่จะมีการพิจารณาคดี ผู้พิพากษา William Alsup ก็สั่งเลื่อนการพิจารณาคดีออกไป จนกว่าออราเคิลจะหากระบวนการคิดค่าเสียหายที่ยอมรับได้มาเสนอต่อศาลเสียก่อน