สหรัฐอเมริกามีกฎหมายความเหมาะสมด้านการสื่อสาร (Communications Decency Act) ที่ออกในปี 1996 เน้นควบคุมเนื้อหาอนาจารในอินเทอร์เน็ต กฎหมายฉบับนี้มีมาตราสำคัญคือมาตรา 230 ที่มีสาระสำคัญว่า ผู้ให้บริการไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบต่อเนื้อหาที่ผู้ใช้โพสต์ลงบนแพลตฟอร์ม

มาตรา 230 เป็นแกนกลางสำคัญของการถกเถียงเรื่องเนื้อหาของแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียในช่วงหลัง โดยเฉพาะในยุคข่าวปลอมระบาด เพราะกลายเป็นยกประโยชน์ให้แพลตฟอร์มไม่ต้องรับผิดใด ๆ ในขณะที่มีหลายฝ่ายเริ่มมองว่า แพลตฟอร์มจำเป็นต้องรับผิดชอบต่อเนื้อหาที่ผิด ๆ หรือสร้างความแตกแยกในสังคม

ก่อนหน้านี้ สหรัฐอเมริกาได้ผ่านร่างกฎหมาย CHIPS and Science Act เพื่อให้เงินสนับสนุนราว 52,000 ล้านเหรียญกับการลงทุนและวิจัยในอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์ในประเทศรวมถึงการลดหย่อนภาษีให้กับบริษัทที่ตั้งโรงงานผลิตชิปในสหรัฐ โดยมีจุดประสงค์เพื่อลดการพึ่งพาประเทศอื่นโดยเฉพาะจีนซึ่งเป็นแหล่งที่ตั้งของโรงงานจำนวนมาก ภายหลังจากที่บริษัทต่าง ๆ ประสบปัญหาการขาดแคลนชิปจากการหยุดชะงักของซัพพลายเชนจากมาตรการ Zero-COVID ของจีน รวมถึงการแข่งขันกันเพื่อเป็นผู้นำด้านเทคโนโลยีระหว่างสหรัฐและจีนด้วย

สภานิติบัญญัติของรัฐแคลิฟอร์เนียผ่านกฎหมายที่กำหนดให้แอปพลิเคชันโซเชียลมีเดียต้องออกแบบแอปโดยคำนึงถึงสุขภาพของผู้เยาว์ทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ

ร่างกฎหมายกำหนดให้บริษัทแอปจะต้องศึกษาผลิตภัณฑ์รวมถึงฟีเจอร์ต่าง ๆ ที่ผู้เยาว์สามารถเข้าถึงได้ก่อนจะปล่อยให้ใช้เป็นสาธารณะเพื่อลดอันตรายที่อาจเกิดขึ้น รวมถึงให้เปิดเผยนโยบายความเป็นส่วนตัวด้วยภาษาที่ผู้เยาว์สามารถเข้าใจได้ นอกจากนี้ ยังห้ามใช้เครื่องมือที่ให้ผู้เยาว์เปิดเผยข้อมูลส่วนตัวและห้ามใช้ข้อมูลส่วนตัวของผู้เยาว์ในการทำอะไรที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพของผู้เยาว์ รวมทั้งห้ามไม่ให้ติดตามตำแหน่งที่อยู่ยกเว้นว่าจะแจ้งก่อน