เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2551 เคเบิลใต้น้ำระหว่างประเทศจำนวน 3 เส้นในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนขาด ทำให้การติดต่อสื่อสารและบริการอินเทอร์เน็ตในอียิปต์ ซาอุดิอาระเบีย อินเดีย และประเทศต่างๆในบริเวณใกล้เคียงได้รับผลกระทบอย่างมาก โดยเหตุเสียดังกล่าวเกิดขึ้นในช่วงระหว่างตูนีเซียกับอิตาลี

คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (NTC) หรือ กทช. ของฟิลิปปินส์ เตรียมประกาศใช้กฎเกณฑ์และระเบียบใหม่เพื่อบริหารจัดการการต่อเชื่อมโครงข่ายระหว่างกัน (interconnection) ของบรรดาผู้ให้บริการโทรคมนาคมของประเทศราวมกราคม 2552 เพื่อพยายามลดหรือจำกัดการดำเนินการต่างๆที่ปิดกั้นการแข่งขันกันและส่งเสริมให้เกิดความโปร่งใสในแนวทางปฏิบัติของผู้ให้บริการโทรคมนาคมด้วยกันเอง

ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคและควบคุมโรคแห่งชาติ หรือ CDC (Federal Centers for Disease Control and Prevention) ของสหรัฐอเมริกา ได้จัดทำรายงานสำรวจ (National Health Interview Survey) ด้วยการสัมภาษณ์ 16,070 ครัวเรือนระหว่างมกราคมถึงมิถุนายน 2551 พบว่า ครัวเรือนที่มีโทรศัพท์เคลื่อนที่ใช้งานเพียงอย่างเดียว โดยไม่มีโทรศัพท์ประจำที่แต่อย่างใด เริ่มมีจำนวนเพิ่มขึ้นกว่า 18% แล้ว ส่วนใหญ่เป็นคนวัยทำงานที่มิได้เป็นญาติกัน เช่น เพื่อนร่วมห้อง ผู้เช่าบ้าน และกลุ่มคนวัยหนุ่มสาว

รายงานจากสำนักงานสถิติแห่งชาติของเขตปกครองตนเองทิเบตระบุว่า เมื่อสิ้นปี 2550 มีจำนวนผู้ใช้โทรศัพท์ประจำที่และโทรศัพท์เคลื่อนที่รวมกันมากกว่า 1.443 ล้านราย ซึ่งหมายความว่า ประชากรทุก 2 คนจะมีโทรศัพท์เคลื่อนที่ใช้งาน 1 เครื่อง

นอกจากนี้ รายงานด้านการปกป้องและการพัฒนาวัฒนธรรมของชาติที่ตีพิมพ์โดยสภาปรึกษาการบ้านเมือง (State Council) ในปี 2551 ระบุว่า ธุรกิจบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ของทิเบตเริ่มต้นเมื่อสิงหาคม 2536 โดยในเวลานั้นมีสถานีฐานเพียงแห่งเดียวในทิเบตและให้บริการแก่ผู้ใช้ได้เพียง 4,500 ราย ทว่าทุกวันนี้มีสถานีฐานเพิ่มขึ้นมากกว่า 8,300 แห่ง ให้บริการแก่ผู้ใช้ได้ราว 800,000 ราย