แผนการเรื่อง .NET ของไมโครซอฟท์คือ หลอมรวมเวอร์ชันต่างๆ ของ .NET เป็นหนึ่งเดียว โดย .NET Core 3 ที่จะออกในปีนี้ เป็นการนำฟีเจอร์สำคัญๆ จาก .NET Framework เดิมมาสู่ .NET Core

ฟีเจอร์ที่ได้ย้ายจาก .NET Framework มายัง .NET Core 3 คือฟีเจอร์ด้าน UI เช่น Windows Forms และ Windows Presentation Framework (WPF)

การเดินทางอันยาวนานของ .NET หลากหลายแพลตฟอร์มกำลังจะสิ้นสุดลง เพราะไมโครซอฟท์ประกาศทำ .NET 5 ที่เป็นการรวม .NET ทั้ง 3 สายคือ .NET Framework ตัวดั้งเดิม, .NET Core เวอร์ชันโอเพนซอร์ส และ Xamarin เข้าด้วยกัน

ผลคือ .NET 5 (ใช้ชื่อ .NET เฉยๆ ไม่มีสร้อยใดๆ ต่อท้าย) จะเป็น .NET ตัวเดียวที่ทำงานได้หลากหลายแพลตฟอร์ม ตั้งแต่ Windows, Linux, macOS, iOS, Android ไปจนถึงอุปกรณ์ IoT และเอนจินเกม Unity

Apache Spark กลายเป็นซอฟต์แวร์มาตรฐานในการวิเคราะห์ข้อมูลขนาดใหญ่แบบเรียลไทม์ แต่ภาษาโปรแกรมที่เชื่อมต่อกับ Spark ได้ยังจำกัดอยู่แค่ภาษา Java, Python, Scala, R, SQL เท่านั้น

ไมโครซอฟท์จึงเอาใจชาว .NET ด้วยการเปิดตัว .NET for Apache Spark เพื่อให้สามารถใช้ภาษาตระกูล .NET (C#, F#) เชื่อมต่อกับ Spark ได้ด้วย

.NET for Apache Spark เป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส เปิดโค้ดบน GitHub ทำงานข้ามแพลตฟอร์มได้ทั้งบนวินโดวส์ ลินุกซ์ แมค โดยตอนนี้ยังอยู่ในสถานะพรีวิว ต้องใช้ร่วมกับ .NET Core 2.1 ขึ้นไป

ขนานมากับ .NET Framework 4.8 ไมโครซอฟท์ยังมี .NET Core 3.0 เวอร์ชันโอเพนซอร์สและรันข้ามแพลตฟอร์ม ซึ่งตอนนี้ออกรุ่นพรีวิว 4 แล้ว

ฟีเจอร์สำคัญของ .NET Core 3.0 คือรองรับ Windows Forms และ Windows Presentation Framework (WPF) ทำให้แอพแบบ GUI ตัวเก่าๆ ที่เขียนด้วย .NET Framework สามารถพอร์ตมารันบน .NET Core ได้ (สักที!)

ไมโครซอฟท์ประกาศออก .NET Framework 4.8 ซึ่งเป็นรุ่นอัพเดตย่อยของ .NET Framework สาย 4.x บนแพลตฟอร์มวินโดวส์

ปัจจุบันไมโครซอฟท์แยก .NET เป็นสองตัวขนานกันคือ .NET Framework ของเดิม และ .NET Core เวอร์ชันโอเพนซอร์ส โดยจะเน้นพัฒนาของใหม่ให้ .NET Core มากกว่า แต่ .NET Framework ก็มีอัพเดตเล็กๆ น้อยๆ ไม่ถูกทอดทิ้งแต่อย่างใด

ของใหม่ใน .NET Framework 4.8 มีดังนี้

ต่อเนื่องจาก .NET Core 3 Preview 1 เมื่อปลายปี ไมโครซอฟท์ออกรุ่น Preview 2 ตามมา

การเปลี่ยนแปลงสำคัญของ .NET Core 3 คือการรองรับแอพเดสก์ท็อป (ทั้ง WPF และ Windows Form) โดยไมโครซอฟท์เปิดซอร์สโค้ดมาอยู่ใต้ .NET Foundation ด้วย (ก่อนหน้านี้ต้องเขียนบน .NET Framework เท่านั้น ไม่รองรับบน .NET Core สองเวอร์ชันแรก)

โลกของ .NET ตอนนี้แยกเป็น .NET Standard (ตัวสเปก) กับ implementation อีกสามสายคือ .NET Core (โอเพนซอร์ส), .NET Framework (ไม่โอเพนซอร์ส), Xamarin (สำหรับเขียนแอพมือถือ)

ล่าสุดไมโครซอฟท์ประกาศออก .NET Standard เวอร์ชัน 2.1 ที่จะกลายเป็นเป้าหมายให้ .NET เวอร์ชันต่างๆ พัฒนาฟีเจอร์ตามในระยะถัดไป

สิ่งใหม่ใน .NET Standard 2.1 มีทั้งการเพิ่ม API เก่าจาก .NET Framework ของเดิม (มีอยู่แล้วแค่ปรับให้เป็นมาตรฐานกลาง) และเพิ่ม API ใหม่ โดยฟีเจอร์ใหม่ที่น่าสนใจคือการรองรับตัวแปรแบบ Span<T> เป็นตัวแปรลักษณะเดียวกับอาร์เรย์ ที่จะช่วยปรับปรุงเรื่องประสิทธิภาพของ .NET ในภาพรวม

ก่อนหน้านี้ ไมโครซอฟท์ประกาศฟีเจอร์สำคัญของ .NET Core 3.0 คือรองรับ Windows Forms และ Windows Presentation Framework (WPF) ช่วยให้แอพเดสก์ท็อปที่เขียนด้วย .NET Framework สามารถนำมารันบน .NET Core ได้ (โดยปรับแก้เพียงเล็กน้อย)

เพื่อให้การเปลี่ยนผ่านครั้งนี้ราบรื่น ไมโครซอฟท์จึงออก Portability Analyzer เครื่องมือช่วยวิเคราะห์แอพเก่าที่เป็น WinForms/WPF ว่าทำงานบน NET Core 3.0 ได้ดีแค่ไหน และมีการเรียกใช้ API ตัวใดบ้างที่ .NET Core 3.0 ยังไม่รองรับ

ไมโครซอฟท์ประกาศหยุดซัพพอร์ต .NET Core 2.0 ที่เพิ่งออกเมื่อเดือนสิงหาคม 2017 โดยจะหมดอายุ (End of Life) ในวันที่ 1 กันยายน 2018

เหตุที่ .NET Core 2.0 หมดอายุเร็วว่าปกติ เป็นเพราะไมโครซอฟท์เพิ่งออก .NET Core 2.1 มาทดแทน และ .NET Core 2.1 เป็นรุ่น LTS ที่จะซัพพอร์ตยาวนาน 3 ปี ในขณะที่เวอร์ชัน 2.0 เป็นรุ่น Current ที่ซัพพอร์ตระยะสั้นเท่านั้น

ไมโครซอฟท์ออก .NET Core 2.1 เป็นรุ่นอัพเดตย่อยของ .NET Core 2.0 ที่ออกเมื่อเดือนสิงหาคม 2017

ความพิเศษของ .NET Core 2.1 คือมันจะเป็นรุ่นซัพพอร์ตระยะยาว (LTS) ของสาย 2.x มีระยะเวลาซัพพอร์ตนาน 3 ปี ไมโครซอฟท์อธิบายว่าแผนเดิมคือจะใช้ .NET Core 2.0 เป็นรุ่น LTS แต่สุดท้ายเปลี่ยนใจ เพราะอยากรอฟีเจอร์ใหม่ของ .NET Core 2.1 เรื่องจัดการเวอร์ชันของไฟล์ในโปรเจคต์ (platform dependencies) เพื่อให้รุ่น LTS เป็นรุ่นที่แก้ปัญหานี้เรียบร้อยแล้ว

.NET Core 2.1 เข้ากันได้กับ .NET Core 2.0 ซึ่งไมโครซอฟท์แนะนำให้คนที่ใช้ 2.0 อยู่แล้วอัพเกรดมาเป็น 2.1 ได้เลย

ไมโครซอฟท์ประกาศแผนการออก .NET Core 3.0 ที่มาพร้อมฟีเจอร์สำคัญคือรองรับแอพแบบเดสก์ท็อป และการออก .NET Framework 4.8 ที่ทำงานคู่ขนานกันไป

สำหรับคนที่ไม่ได้ตาม .NET Core คือ .NET เวอร์ชันโอเพนซอร์สที่รองรับฟีเจอร์บางส่วนของ .NET Framework เดิม แต่สามารถทำงานได้ข้ามแพลตฟอร์ม (รองรับแมคและลินุกซ์ด้วย) ที่ผ่านมา .NET Core เน้นการใช้งานแอพพลิเคชันประเภท ASP.NET, คอมมานด์ไลน์ และแอพเดสก์ท็อปแบบ UWP เท่านั้น

ไมโครซอฟท์ออก .NET Framework 4.7.2 อัพเดตย่อยของ .NET Framework (ไม่พัฒนาฟีเจอร์ใหม่แล้ว ย้ายไปอยู่ใน .NET Core) โดยเวอร์ชัน 4.7.2 เป็นเวอร์ชันที่ถูกผนวกมาพร้อมกับ Windows 10 April 2018 Update ด้วย

ของใหม่ (บางส่วน) ในเวอร์ชันนี้ได้แก่

ไมโครซอฟท์ออก .NET Framework 4.7.1 ซึ่งเป็นการอัพเดตต่อจาก .NET Framework 4.7 ที่ออกในเดือนเมษายน

การอัพเดตครั้งนี้มาพร้อม Windows 10 Fall Creators Update โดยตัว .NET Runtime ที่มาพร้อมกับ Fall Creators Update ก็เป็นเวอร์ชัน 4.7.1 เช่นกัน (สำหรับคนที่ใช้ Windows รุ่นต่ำกว่านี้ก็สามารถดาวน์โหลดแยกเองได้)