ขึ้นกับความเสี่ยงด้วยครับ อย่างการก่อการร้ายนอกพื้นที่เสี่ยงโอกาศเกิดน้อย ยิ่งโอกาศที่คนร้ายจะใช้เทคโนโลยีที่เปิดโอกาศให้ดักฟังก่อนก่อเหตุได้ยิ่งน้อยลงไปอีก ที่น่าตลกคืออย่างเหตุกราดยิงหลายครั้งคนร้ายโพสเตือนเป็นสาธาราณะลงเว็บอย่าง 8chan หรือ Facebook ด้วยซ้ำ

ส่วนแอปเปิ้ล แหล่งข่าวต้นฉบับเขียนว่าพนักงานเก่าแอปเปิ้ลบอกแอปเปิ้ลไม่อยากถูกฟ้องจากหน่วยงานรัฐเพราะช่วยปกป้องคนร้ายหรือเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดกฏหมายจำกัดการเข้ารหัส ก็ดูเหมือนว่าแอปเปิ้ลคงอยากทำหลังมุมมองของประชาชนต่อการเข้ารหัสเปลี่ยนไปก่อน

การเก็บข้อมูลดังฟังสเกลใหญ่มีโอกาศผิดได้อีก อย่างข่าวเร็วๆนี้มีคนฟ้องตำรวจที่จับเขาผิดจากข้อมูลโลเคชั่นที่ได้มาจากกูเกิ้ล

ขอเสนอความเห็นในมุมต่างครับ

• ผมไม่คิดว่าการยินยอมเพื่อให้เข้าถึงข้อมูลจะช่วยระงับเหตุได้อย่างมีประสิทธิภาพขนาดนั้น และในขณะเดียวกัน มีวิธีอื่นที่มีประสิทธิภาพกว่ามากในการจะใช้เพื่อระงับเหตุแทนที่จะพุ่งเป้าไปที่การระบุแนวโน้มของการเกิดเหตุจากประชากรกลุ่มใหญ่ที่สร้างข้อมูลได้มหาศาล
• ถึงแม้ไม่มีการเข้าถึงข้อมูลของผู้ใช้งานโดยตรง การใช้งานเทคโนโลยีที่ footprint ไว้เป็นจำนวนมากอยู่แล้วซึ่งเราก็ไม่มีทางรู้ได้เลยว่ามันจะถูกใช้เพื่อสังเคราะห์ fact อย่างไรได้บ้าง (ซึ่งเอาเข้าจริงก็อาจถือว่าเป็น privacy violation แล้วด้วย) ดังนั้นคำถามในประเด็นนี้ที่เราอาจต้องถามต่อคือประสิทธิภาพที่เราใช้ความเป็นตัวส่วนตัวแลกไปมันคุ้มค่าแค่ไหน
• ต่อจากประเด็นด้านบนซึ่งพูดเฉพาะด้านความคุ้มค่า เราในฐานะของเจ้าของข้อมูลก็จำเป็นจะต้องมีสิทธิ์ต่อข้อมูลของเราเช่นเดียวกัน ซึ่งนั่นหมายถึงความสามารถในการยินยอมหรือไม่ยินยอม หรือทราบได้ว่าข้อมูลของเราจะถูกใช้โดยใครและใช้อย่างไร การมี transparency อาจมีส่วนช่วยในประเด็นของการใช้เพื่อประโยชน์ของตัวเองได้อยู่ คือการเปิดช่องทางให้สามารถถูกตรวจสอบได้ครับ

มีทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยครับ ตามความเห็นของผมเรื่องการก่อการร้ายในสเกลใหญ่ๆ มันน่าจะมีช่องทางในการเข้ารหัสที่คนทั่วไปสังเกตได้ยาก ดีไม่ดีข้อความหรือรหัสพวกนั้นก็สื่อสารกันโต้งๆ ตาม social media นี่แหละ ด้วยคำทั่วๆ ไป เพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกต ส่วนการจะดูข้อมูลในเครื่องอะไรพวกนี้ผมว่ามันสะดวกสำหรับคดีทั่วๆ ไปมากกว่า

ซึ่งถ้าตามความเห็นของผมก็ยังอยากให้มีการเข้ารหัสอยู่เช่นเดิม