ไม่ได้จะเชิดชูอะไรหรอกนะครับ แต่ผมเข้าใจและรู้ว่ากฏหมายในเรื่องนี้แม้มันจะยังมีอายุที่เรียกได้ว่ายังเป็นเด็กน้อยอยู่เลยด้วยซ้ำ เมื่อเทียบกับกฏหมายหลักๆ อย่างกฏหมายแพ่งและพาณิชนย์ก็ตาม แต่มันก็ใช้ได้ดีมากมานานโขเมื่อเทียบกับช่วงอายุของตัวมันเองและได้บรรลุวัตถุประสงค์ในตอนเริ่มต้นไปนานมากแล้ว

แม้ว่าตอนนี้อาจจะถึงเวลาที่ต้องแก้ไข/เปลี่ยนแปลง/เพิ่มเติมแล้วก็ตาม ซึ่งผมก็เห็นด้วยว่าควรทำให้เข้ากับยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไป แต่ถึงจะอย่างไรก็ตามในเมื่อกฏหมายในปัจจุบันยังไม่มีการแก้ไข และมันว่าอย่างนี้ เราก็ต้องปฏิบัติตามกฏหมายไปก่อน ไม่ใช่ว่าจะเอาข้ออ้างที่ว่ากฏหมายมันไม่ดีไม่ครอบคลุมไม่ยุติธรรมอย่างแท้จริงมาเป็นข้ออ้างในการละเมิดกฏหมายครับ(อันที่จริงแค่จะนิยามคำว่ายุติธรรมที่แท้จริงให้ลงตัวก็หาจุดจบไม่เจอแล้ว)เพราะถ้าแบบนั้นกฏหมายก็จะไร้ค่าเพราะเมื่อเราปล่อยให้ทุกคนอ้างได้ว่ากฏหมายนั้นไม่เหมาะสมกับตนเองแล้วใครจะปฏิบัติตามกฏหมายกันเล่า? จริงมั้ยครับ

กฏหมายทุกฉบับมีช่องโหว่มีข้อบกพร่องมาก่อนและเป็นหน้าที่ของทุกคนที่ต้องช่วยกันพัฒนามันให้สมบูรณ์หรืออย่างน้อยก็ใกล้เคียงความสมบูรณ์มากที่สุดโดยใช้ข้อบกพร่องนั่นแหละมาปรับปรุงครับ ในระหว่างนั้นก็ต้องอดทนและระมัดระวังช่องว่างดังกล่าวนั้นให้ดี เพราะในเมื่อรู้อยู่แล้วว่าช่องโหว่คืออะไรเราก็ย่อมหาทางหลีกหนีได้ไม่ยาก เว้นแต่จะมีคนที่จงใจลงไปเสี่ยงเองนั่นแหละที่จะเป็นคดีฟ้องร้องกันแบบนี้ซึ่งในกรณีนี้ก็เห็นๆอยู่ว่าทั้ง 2 ฝ่ายต่างรู้แกวกันดีทั้งคู่อยู่แล้ว