ไม่ถูกนะ ในเคสนี้ลูกๆสามารถกินเนื้อได้ แต่ต้องสั่งเอง กดยินยอม แล้วพอเด็กๆไม่กดสั้งเนื้อ แล้วกินแต่ผักที่แม่สั่ง คนขายเนื้อเลยออกมาโวยวาย เพราะคนขายเนื้ออยากยัดเนื้อเข้าปากเด็กๆโดยตรง

ไม่เชิงซะทีเดียว เรื่องนี้มันมีหลายตัวละครครับ คือ คนดูโฆษณา คนใช้บริการโฆษณา คนให้บริการโฆษณา

คนดูโฆษณา(หรือผู้ใช้ทั่วไป)กระทบน้อยสุด อย่างมากก็แค่เห็นโฆษณาที่ไม่ตรงกับเรามากขึ้น (แต่ก็เห็นบ่นกันอยู่นะ ที่ว่าเห็นโฆษณาพนันออนไลน์เยอะๆนั่นแหละ เพราะถ้าไม่รู้ว่าจะแสดงโฆษณาอันไหนก็ต้องแสดงอันที่จ่ายหนักไว้ก่อน)

คนให้บริการโฆษณานี่กระทบหนักสุด เพราะไม่มีข้อมูลของผู้ใช้ที่แม่นยำ ทำให้แสดงโฆษณาที่ตรงกับผู้ใช้ได้แม่นยำยากขึ้น ยกเว้นอยู่เจ้าเดียวก็คือ Apple เพราะมีข้อมูลจาก App Store, IAP, และบริการอื่นๆอยู่

คนใช้บริการโฆษณาก็กระทบ เพราะเจ้าที่ใช้อยู่ห่วยลง เลยต้องเปลี่ยนไปเลือกใช้เจ้าดีขึ้น ซึ่งแน่นอนว่าเข็มมันก็เบนไปทาง Apple เช่นกัน

ถ้าเปรียบกับเรื่องที่ขายเนื้อที่คุณว่าก็คือก่อนหน้านี้ร้านเนื้อรู้ว่าบ้านไหนกินเนื้อบ้าง ก็เลยสามารถเอาไปเสนอขายได้เลย แต่ตอนนี้ร้านเนื้อไม่รู้แล้ว (ยกเว้นบางบ้านที่ยอมบอก) ก็เลยต้องไปสุ่มขายมั่วๆ บ้านไหนไม่กินเนื้อก็จะรำคาญหน่อย หรือไม่ก็ต้องจ้างคนที่รู้ว่าบ้านไหนกินบ้างเอาไปขายแทนให้ (ซึ่งก็คือ Apple นั่นเอง)

ผมนี่เกลียดไปเลย อยู่ดี ๆ ก็เอาข้อมูลลูกค้าไปขายเอง จะปิดโฆษณาที่แอปเปิ้ลเก็บ หากันหลายทอด ไม่นึกว่าแอปเปิ้ลหากินด้วยโฆษณา