edit: ไว้พรุ่งนี้หลังสามทุ่มนะครับ
edit2: ว่าจะมาตอบเรื่องความมั่นคงที่มีทั้งความมั่นคงของอธิปไตยภายใน อธิปไตยภายนอก เศรษฐกิจ แต่เห็นคุณคอมเม้นต์กับคนอื่นด้านล่างแบบนั้นผมคงไม่ตอบอะไรแล้วหล่ะครับ

ถึงขั้นชี้หน้าว่าคนอื่นไม่มีปัญญากันเลยทีเดียว ถ้าจะกล้าดูถูกคนอื่นซึ่งหน้าแบบนี้รบกวนช่วยเขียน resume บรรยายสรรพคุณความเก่งกาจของคุณประกอบด้วยก็ดีนะครับ เรียนจบที่ไหนมา เรียนจบสายไหนมา อายุเท่าไร ประสบการณ์ชีวิตมีมากน้อยแค่ไหน เผื่อคนอื่นได้มาอ่านจะได้ตกตะลึงในความล้ำลึกดุจมหาสมุทรของคุณขึ้นมาบ้าง

กลัวทุนนิยม ห่วงความมั่นคงจนละเลยเสรีภาพ แถมยกตัวอย่างเรื่องธรรมกายมาอีก มันเป็นการยกตัวอย่างที่ไม่ค่อยเข้าท่าอย่างแรง ทำไมประเทศอื่นที่มีกฎหมายรัดกุมชัดเจนสามารถจับอาชญากรรมทางคอมพิวเตอร์ได้ แต่คุณกลับกลัวว่าประเทศเราจะทำไม่ได้ ดังนั้นจึงต้องเขียนกฎหมายคลุมเครือครอบคลุมไปทุกเรื่องเอาไว้ก่อน แล้วให้ตำรวจอัยการศาลไปตีความบังคับใช้กันตามใจกันเอาเอง ส่วนประชาชนก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะแสดงความคิดเห็นอะไรได้บ้าง

นี่หรือคือมาตรฐานที่ควรจะเป็นสำหรับประชาชน ?

กลัวตรวจสอบเส้นทางการเงินของธรรมกายไม่ได้ แต่ไม่สนใจที่คนบางคนถูกจับเพียงเพราะ share ข่าวและข้อความบางส่วนจากข่าวบน Facebook ของตัวเอง ?? แถมถูกจับแค่เพียงบางคนทั้ง ๆ ที่ share กันไปเป็นพันคน แบบนี้คือความถูกต้องของกฎหมายหรือเป็นแความถูกใจของใครบางคน

นี่ยังไม่อยากพูดเรื่ององค์กรสงฆ์ที่คุณว่ามาอีกนะ น่าจะลองสืบย้อนกลับไปดูบ้างว่าองค์กรสงฆ์ใครเป็นคนแต่งตั้งบรรดาศักดิ์มาตั้งแต่สมัยก่อนดูน่าจะดีกว่า ผมไม่เห็นว่าการแต่งตั้งแบบ top down ให้กับบางกลุ่ม จากนั้นให้ในกลุ่มไปเลือกหัวหน้ามาอีกที จะเหมือนระบบรัฐสภาตรงไหนเลยด้วยซ้ำ

อ่านแล้วเพลียมากเลย พูดตามตรง ปลงแบบหมดแรง

ปล. เดี๋ยวจะหาว่าผมเป็นพวกธรรมกายออกมาแก้ต่างให้อีก เลยต้องขอบอกไว้ก่อนว่าผมไม่นับถือธรรมกายเลยแม้แต่น้อย จริง ๆ ผมไม่ได้นับถือพระสงฆ์ไทยส่วนใหญ่เลยด้วยซ้ำ อาจจะมีนับถือแค่บางรูปที่จริยวัตรดีงามจริง ๆ แต่หลัก ๆ ผมนับถือแค่พระพุทธกับพระธรรมเท่านั้น

"หน่วยความมั่นคง คือพื้นฐาณของอธิปไตยของทุกชาติ . สิ่งอื่นกำเนิดขึ้นภายหลังทั้งสิ้น"
ญี่ปุ่น สิงคโปร์ คงถึงกาลปวสานพรุ่งนี้แน่ๆ 555 อะลกอริทึ่ม แปลกๆ

เอาเสรีภาพทางการแสดงความคิดเห็นไปเทียบกับเรื่องการทิ้งขยะ ... สุดยอด analogy แห่งปี ไม่ลึกล้ำจริงเปรียบเทียบแบบนี้ไม่ได้แน่นอน

ใคร่ขอเรียนเชิญให้รีบแปะประกาศ resume ประวัติการศึกษา ประวัติการทำงานให้ทราบโดยทั่วกันโดยด่วน

ดูจากการที่ยกตัวอย่างเรื่องทิ้งขยะนี่น่าจะอายุไม่ถึง 35 ปี แต่ก่อนประเทศไทยทิ้งขยะกันตามใจฉันกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบันมากนัก ถนนหนทางบาทวิถีนี่เต็มไปด้วยขยะ ขับมอเตอร์ไซค์วิ่งเห็นถุงก๊อบแก๊บปลิวกันเป็นเรื่องปกติ จนรัฐต้องออกมาตรการต่าง ๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อมมาแก้ไข ซึ่งกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ก็กินเวลาไปหลายปีเหมือนกัน

ไม่รู้ว่าไปเอาคำนี้มาจากไหน "เสรีภาพในการทิ้งขยะ" ทุกวันนี้ตัวบทกฎหมายมีบทลงโทษเขียนกำกับเอาไว้หลายมาตราหลายพระราชบัญญัติ ใช้กำกับหน้าที่ทั้งส่วนหน่วยงานราชการ ท้องถิ่น ธุรกิจเอกชน รวมไปถึงประชาชนทั่วไป กำหนดไว้เป็นจุดสัดส่วนทางน้ำทางบก แยกประเภทเป็นขยะอันตรายหรือขยะทั่วไป

แน่นอนว่ากฎหมายย่อมต้องสามารถถูกพัฒนาไปได้อีกในอนาคต อาจจะเพิ่มความละเอียดในการแยกประเภทมากยิ่งขึ้นเพื่อการ recycle ควบคุมของเสียจากบ้านเรือนประชาชนมากขึ้น ซึ่งนั่นก็ต้องว่ากันไปตามความเหมาะสม และแน่นอนว่าย่อมต้องมีความชัดเจน

คงไม่ใช่เขียนกฎหมายบอกว่า ประชาชนต้องแยกขยะก่อนทิ้งเพื่อมิให้ขัดต่อ "ศีลธรรมอันดี" ของประเทศ เขียนแบบนี้ใครมาอ่านก็ต้องงงว่าสุดท้ายแล้วต้องแยกขยะอย่างไร แทนที่จะเขียนแยกว่าเป็นขยะติดไฟได้ ติดไฟไม่ได้ ขยะเปียก ขยะแห้ง ไม้ แก้ว พลาสติก อะไรก็ว่าไป

สมดุลของสิทธิและเสรีภาพย่อมต้องมี แต่สิ่งที่จะสร้างสมดุลนั้นได้มีเพียงแค่สิ่งเดียวคือคนในสังคมเท่านั้น ไม่ใช่ให้คนบางคนมีสิทธิ์ขาดเหนือคนอื่น มาออกคำสั่งที่คลุมเครือ แล้วบอกว่าทุกคนต้องปฏิบัติตามทั้ง ๆ ที่คนอีกจำนวนมากในสังคมไม่ยอมรับ

แบบนี้เขาเรียกการบังคับด้วยกำลัง ไม่ใช่ความเห็นชอบที่จะอยู่ร่วมกันในสังคม

ปล. อย่าให้รู้นะครับว่าทุกวันนี้แอบใช้ VPN เข้า web xxx ทั้ง ๆ ที่รัฐห้ามไม่ให้คุณเข้า ถ้าทำก็ไม่ต้องมาพูดอะไรให้มากความอีก แล้วก็อย่าลืมเรื่อง resume ด้วยนะครับ กล้าดูถูกคนอื่นเสียขนาดนั้น หวังว่าเรื่องแค่นี้ก็น่าจะกล้าเปิดเผยนะ

สิ่งที่คนกังวลกันอยู่ตอนนี้ไม่ใช่เรื่องเสรีภาพที่มากเกินไปอย่างที่คุณว่ามาครับ แต่เป็นเรื่องของการเขียนกฎหมายมาแบบกว้างๆ จนดูสุ่มเสี่ยงและเอื้อต่อการนำไปใช้อำนาจโดยมิชอบ ซึ่งมันต้องมาถกกันแยกย่อยในแต่ละประเด็นแต่ละมาตรา ซึ่งผมว่าคนที่นี่ส่วนใหญ่ก็เห็นด้วยกับเรื่องที่ต้องพัฒนากฎหมายให้ทันยุคสมัยและสภาพสังคมอย่างที่คุณว่ามานะครับ

โอย...มันก็บันเทิงดีครับ ยิ่งช่วยให้ผมเห็นชุดความคิดมากขึ้นไปอีก เอาเป็นว่า สิทธิ กับเสรีภาพ มันคนละอย่างกัน รับความจริงเรื่องนี้ให้ได้ก่อนครับ

ผมว่าโลกอินเตอร์เน็ตมันอาจจะอยู่ยากไปสักหน่อยสำหรับคนที่ไม่เคยได้ยินเสียงความคิดของคนอื่นครับ แถมยังรับความแตกต่างไม่ได้ เสียงมันจะคอยปลุกให้ต้องตื่นจากความฝันทุ่งลาเวนเดอร์ขึ้นมาพบว่ามันมีคนอื่นอีกมากที่คิดอะไรแปลกๆ แบบผม แบบคุณ และอีกหลายคนๆ

มันน่าเศร้าตรงที่ แทนที่จะพยายามปิดหูตัวเอง กลับพยายามปิดปากคนอื่นแทน