เข้่าใจว่ามีแอปให้แล้วจะได้อ้างไม่ได้ว่าไ่ม่มีกำลังจะทำ แต่ยังทำเองได้อยู่นะฮะ

แต่ถ้าทำเองนี่ต้องทำยังไงถึงจะได้แค่ว่าอายุเกินแบบไม่มีข้อมูลส่วนตัวไปมากกว่านั้นกันนะ

อันนั้นก็ด้วยแหละมั้งฮะ เห็นผลักดันเรื่องจะสแกนข้อความในแชทกันมาหลายรอบละ แต่เพราะเรื่องความเป็นส่วนตัวก็เลยไม่ผ่านสักที (ซึ่งก็สมควรอยู่ คือไม่งั้นเราก็ส่งข้อความเข้ารหัสกันเองในระบบที่เค้าสแกนได้อยู่ดี

แต่เรื่องของรอบนี้ ถ้าตัดเรื่อง slippery slope fallacy ออกไปแล้วดูข้อมูลเป็นเรื่องๆ ไป ระบบยังทำอะไรมากกว่านั้นไม่ได้และไม่ได้ทำให้เพิ่มสิทธิ์อะไรให้ผู้มีอำนาจตรงๆ อยู่

น่าจะมีวิธีที่ดีกว่านี้ และแนวทางแก้ไขที่เริ่มจากต้นตอคือ ครอบครัวดูแลใส่ใจเด็ก บุตร ลูกหลานของตนให้ดี

ซึ่งก็เห็นได้ชัดว่าไม่มีที่ไหนทำเรื่องนั้นได้สำเร็จและล้มเหลวกันทั่วโลกนะฮะ ก็ใส่มาตรการแข็งนำไปก่อนแล้วเดี๋ยวว่ากันอีกทีถ้าเจอท่าที่คิดว่ามันจะได้ผลอีกที

ผมว่ามันก็ต้องชั่งน้ำหนักระหว่างความปลอดภัยกับเสรีภาพซึ่งEUมองว่าเรื่องนี้ความปลอดภัยสำคัญกว่าเสรีภาพ ฟีลมันก็ไม่ต่างกับเวลาเราไปในที่อโครจรนั่นแหละถ้าเป็นเด็กและเป็นผู้หญิงคงไม่อยากให้เสี่ยงเดินผ่านจุดอโครจรเพราะมันมีความเสี่ยงสูงแต่ไม่ใช่ทุกคนจะคิดเองได้ก็ต้องบังคับไม่ให้ไปแทน
แล้วที่บอกว่าพลักภาระนี่ผมงงว่าพลักภาระอะไรเค้ามาดูแลควบคุมให้น่าจะเรียกแบ่งเบาภาระมากกว่าถ้าไม่พลักภาระคือพ่อแม่จะต้องดูแลกันเองซึ่งร้อยพ่อพันแม่ ใครมันจะมีปัญญาบังคับให้ทุกครอบครัวดูแลเอาใจใส่ลูกหลานดีๆเหมือนกันหมดคนไม่ใช่หุ่นยนต์จะได้สั่งงานได้เชื่อฟังขนาดนั้น ถ้ามันทำได้ขนาดนั้นโลกนี้ก็ไม่มีโจรไม่มีคนชั่วแล้ว

กฎหมายนี้ มันคือผลมาจาก สังคมก็มีส่วนร่วมกันรับผิดชอบ นั่นแหละครับ

ท้ายที่สุดแล้ว ภาระการดูแลเด็กและเยาวชน มันก็ต้องถูกผลักไปให้ไปยังซักกลุ่มนั่นแหละ ซึ่งถ้าผลักไปให้แค่ครอบครัวอย่างเดียว มันก็จะหนักเกินไป ก็เลยแบ่งให้โรงเรียน สังคม และรัฐช่วยแบ่งเบาไปด้วย และมันก็คือที่มาของการบังคับ platform นี่แหละครับ

แน่นอนว่ากฎหมายมันย่อมมีข้อดีข้อเสีย เพราะงั้นถ้ามองแค่กฎหมายข้อเดียว มันย่อมมองได้หลายแง่ครับว่ารัฐมีวัตถุประสงค์อะไร ถ้าตรวจสอบวัตถุประสงค์จริงๆ ก็ต้องดูครอบคลุมไปทั้งนโยบายครับว่ามีนโยบายอื่นๆเพื่อเด็กและเยาวชนจริงไหม