แบตเสื่อมที่เราพูดๆกันมันคือพันธะของอะตอมมันขาดครับ แล้วไปจับกับตัวที่ไม่มีประโยชน์แทน มันเลยเก็บอิเล็กตรอนไม่ได้ การที่มันจะขาดได้คือมันต้องมีอะไรมาดึง ซึ่งก็คืออิเล็กตรอนนี่แหละเบียดๆลงไป ถ้าเราชาร์จประมาณ 80% อิเล็กตรอนมันก็จะสุ่มๆลงช่องว่างในแบต ซึ่งมันยังพอมีช่องว่างให้อะตอมขยับได้ไม่ตึงมาก โอกาสที่พันธะขาดก็จะน้อยลง
แต่ถ้าชาร์จเต็มร้อยเลย(ซึ่งมันก็ไม่ได้ร้อยจริงหรอก แค่เกือบๆ) ช่องว่างที่ให้มันขยับจะน้อย พันธะมันจะตึง และมีโอกาสที่พันธะจะขาดสูงขึ้นครับ

ซึ่งพันธะที่ว่านี่มันมีโอกาสขาดได้ทั้ง 2ฝั่ง คือใช้จนหมดเครื่องดับ ฝั่งนึงก็เสื่อม ชาร์จจนเต็มปรี่ อีกฝั่งนึงก็เสื่อม

เคยอ่านที่เขาวิจัย เขาว่าดีที่สุดคือชาร์จที่ประมาณ 6-70% แล้วใช้แค่ประมาณ40กว่าๆ ก็ชาร์จใหม่ แต่มันไม่ practical และการจำกัดแบตที่ 80-85 ก็สามารถยืดอายุแบตได้ราวๆเท่าตัวแล้วเมื่อเทียบกับชาร์จ100

ประมาณนี้ครับ เทสล่าเองก็ลิมิตแบบนี้นะ

ช่วยได้จริงๆนะ ปกติอยุ๋โหมดนี้ตลอดเพราะเสียบเครื่องทิ้งไว้ทั้งวัน เวลาที่ปลดโหมด 85% ออกนี้รู้สึกได้เลยว่า แบตที่ 100% มันยังสดเหมือนเครื่องใหม่ทั้งที่เครื่องก็ 2 ปีกว่า

อุณหภูมิก็มีส่วนครับ
ideal เลยคือ 0 C แต่มันทำไม่ได้ในเชิงปฏิบัติ

laptop รุ่นไหนเหรอครับ 60 ปกติที่เจอมาอย่าง Lenovo ก็ 80 นะครับ

ตามงานวิจัย แบตเตอรรี่จะมีอายุใขนานที่สุดเมื่อมีชาร์จอยู่ประมาณครึ่งนึงครับ นั่นคือ 40-60%

ส่วน 80% นั่นคือ optimal ระหว่างอายุแบต กับเวลาใช้งานมีไม่น้อยไป

ที่เคยได้ยินมีแบบเก็บระยะยาว ใช้ชาร์ทนิดหน่อย แต่ตัวเลขที่ผมได้ยินมาคือ 40 % จะเก็บยาวๆ แบตไหลออกน้อยสุด

ใช่ๆ เครื่องละแสนก็ถือว่าถูกสำหรับของดีๆแบบนี้

ถ้าทำจริงคิดว่าคงโดนฟ้อง

เพราะมันจะหนาและหนักครับ

ดีต่อแบต แต่ไม่ดีต่อผู้ใช้งานครับ พอผู้ใช้งานรู้ว่าแบตตัวเองจุมากกว่านั้นจริงๆ เดี่ยวก็อยากใช้ให้สุด เสียช่าง มีประกัน หรือไม่สนใจจะใช้งานให้สุดๆๆ

เขาไม่ได้อยากให้แบตอยู่ได้5ปีปะครับ เขาอยากให้คนเปลี่ยนมือถือปีต่อปี

ผมว่าเรื่อง Marketing ด้วยครับ
เช่นแบตเครื่อง A มี 4500 mAh ส่วนแบตเครื่อง B มี 3600 mAh แต่จริงๆ แล้วเครื่อง B ก็มีแบต 4500 mAh เหมือนกัน แต่ใช้แค่ 80% ทำให้เหลือ 3600 mAh

แล้วก็ถ้าใส่ Option มาให้เปิดปิดมันทำให้โฆษณาได้ 2 เด้งคือ

1. แบตใหญ่ (4500 vs 3600 mAh)
2. มีระบบรักษาแบต (เห็น Option ใน Settings)