ผู้พิพากษาประจำมลรัฐนิวยอร์ค ได้ตีความว่า

นิวยอร์ค => นิวยอร์ก

โดยร้องขออีเมล์ของผู้ใช้

อีเมล์ => อีเมล

ต่อไป FBI อาจได้ไปเคาะประตูบ้านแถวๆ นี้ T____T

ตีความชุ่ยๆ อย่างนี้ถ้าพี่ปูตินเล่นด้วย ระวังหนาวใส้นะครับ

พรบ คอม. ไทยเราก็พอๆ กัน

พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐

มาตรา ๑๗ ผู้ใดกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้นอกราชอาณาจักรและ
(๑) ผู้กระทำความผิดนั้นเป็นคนไทย และรัฐบาลแห่งประเทศที่ความผิดได้เกิดขึ้นหรือผู้เสียหายได้ร้องขอให้ลงโทษ หรือ
(๒) ผู้กระทำความผิดนั้นเป็นคนต่างด้าว และรัฐบาลไทยหรือคนไทยเป็นผู้เสียหายและผู้เสียหายได้ร้องขอให้ลงโทษ
จะต้องรับโทษภายในราชอาณาจักร

เดี่ยวจีนก็จะตีความแบบเดียวกัน ... และถ้า ms ไม่ทำตามก็คงจะลำบากน่าดูเพราะ notebook / wp phone ประกอบในจีนเป็นส่วนใหญ่

ผมขออธิบายในเนื้อข่าวหน่อยนะครับ
ที่บางคนบอกว่าเข้าใจเนื้อหาข่าวผิดจริงๆไม่ใช่ครับแต่เป็นขาดความรู้ความเข้าใจทางกฎหมายมากกว่า
ในเนื้อข่าวประกอบไปด้วยสองส่วนคือ ความรับผิดทางอาญา และ อำนาจของหมายค้น

คุณ Ford AntiTrust ไม่ได้เข้าใจผิดในตัวกฎหมายแต่คุณ Ford AntiTrust ไม่มีความรู้ความเข้าใจในกระบวนการทางกฎหมาย ในเรื่องหมายค้น จึงตอบไปแบบนั้น

หมายค้นใช้ได้เฉพาะในประเทศนั้นๆ ถ้าอยากออกหมายค้นในต่างประเทศต้องให้ศาลในประเทศนั้นๆเป็นคนออกให้
เช่นตึกอยู่ในประเทศไอร์แลนด์ จะขอค้นตึกก็ต้องประสานผ่านกระทรวงต่างประเทศยื่นเรื่องให้ศาลในประเทศไอร์แลนด์เป็นคนออกหมายค้นให้จะมาออกหมายค้นในศาลที่อเมริกาไม่ได้ คำวินิจฉัยของศาลดังกล่าว ไมโครซอฟท์จึงไม่เห็นด้วยเพราะทำให้ดำเนินธุรกิจได้ยาก

ส่วนเรื่องความรับผิดทางอาญาเป็นเรื่องที่บัญญัติไว้เฉพาะเพื่อประโยชน์ของผู้ฟ้องคดีในเรื่องอำนาจฟ้อง
ถ้าใน พรบ.คอม ไม่บัญญัติไว้ โจทก์จะไม่มีอำนาจฟ้องครับศาลต้องยกฟ้องสถานเดียว
แต่คุณ Ford AntiTrust อ้างว่า พรบ. คอมก็มีอำนาจล้นเกินเขตอำนาจศาล

ภาษานักกฎหมายเขาเรียกว่ามั่วซึ่งแปลว่า "มั่วในข้อกฎหมาย" ไม่ได้แปลว่ามั่วเพราะพิมพ์ผิดครับ
กฎหมายมันไม่ได้มีแค่ตัวบทนะครับมันมีหลักการใช้กฎหมายด้วย ถ้าไม่สามารถมองภาพรวมทั้งกระบวนการได้การแสดงความเห็นด้านกฎหมายเป็นอะไรที่ละเอียดอ่อนมาก แม้แต่ทนายยังพลาดได้ ดังนั้นจึงไม่แปลกที่ผมจะบอกว่า

"ถ้าไม่แน่ใจปรึกษาคนที่รู้ก่อนครับ จะดีกว่ารีบแสดงความคิดเห็นโดยปราศจากข้อมูลที่ถูกต้องครับ"

ซึ่งเป็นแค่คำแนะนำไม่ใช่คำสั่งห้ามอะไร เพราะผมห้ามการแสดงความคิดเห็นไม่ได้ แนะนำได้ นอกจากนี้หากหาข้อมูลและศึกษาก่อนย่อมเป็นการดีกว่าที่จะรีบแสดงความคิดเห็นไปในทันที

ข้อมูลผิดแก้ได้แต่จะดีที่สุดหากศึกษาข้อมูลก่อนตัดสินใจจะทำอะไรครับ

เคสนี้ผมเห็นด้วยกับไมโครซอฟท์ เพราะว่าในทางปฏิบัติมันทำไม่ได้ แม้ศูนย์ข้อมูลจะเป็นของไมโครซอฟท์
แต่กฎหมายในบางประเทศอาจไม่อนุญาตให้ทางการของสหรัฐอเมริกาเข้าถึงข้อมูลเหล่านั้นได้จนกว่าจะขออนุญาตจากศาลในประเทศนั้นๆเพราะข้อมูลดังกล่าวอาจมีข้อมูลที่ไม่สามารถเปิดเผยให้อเมริกาได้ตามกฎหมายของประเทศนั้นๆ
การวินิจฉัยของศาลครั้งนี้อาจไปขัดกับหลักกฎหมายระหว่างประเทศและหลักของ cyber security
มีแต่จะทำให้เกิดความวุ่นวายจะเรียกว่าเป็นข้อวินิจฉัยที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายก็พอจะอนุมานได้
หากศาลในประเทศไอร์แลนด์ ไม่อนุญาต ไม่โครซอฟท์ก็สามารถอ้างได้ว่าไม่สามารถเอาข้อมูลออกมาได้

ศาลในอเมริกาบางทีก็มั่ว เคสที่เคยเห็นก็คือเคสซื้อขายสโมสรลิเวอร์พูลระหว่างเจ้าของสโมสรเดิมและเจ้าของสโมสรคนใหม่ซึ่งเป็นคนอเมริกันทั้งคู่ เจ้าของสโมสรคนเก่าไปฟ้องศาลที่อเมริกาห้ามคนซื้อไปซื้อซึ่งศาลทะลึ่งรับเรื่องแถมยังคุ้มครองชั่วคราวด้วย (ขอแขวะศาลหน่อยนึงนะ เพราะถ้าผู้พิพากษาดูหลักกฎหมายระหว่างประเทศอย่างชัดเจนก็ไม่ควรจะรับคำฟ้องในคดีนี้เพราะไม่มีอำนาจที่จะรับไว้ เข้าใจว่าศาลก็เป็นคนแต่ก็ควรจะอยู่บนหลักการที่ถูกต้องครับ)

แต่ถ้ามองจากหลักกฎหมายระหว่างประเทศสโมสรลิเวอร์พูลตั้งอยู่ในประเทศอังกฤษ ตามหลักกฎหมายระหว่างประเทศก็ต้องใช้กฎหมายของประเทศที่ทรัพย์สินนั้นๆตั้งอยู่ คือต้องใช้กฎหมายอังกฤษและฟ้องในศาลที่อังกฤษซึ่งเป็นศาลที่อยู่ในเขตอำนาจจะไปฟ้องศาลที่อเมริกาไม่ได้ แค่เรื่องอำนาจศาลผู้พิพากษาศาลที่อเมริกายังสอบตกผมก็ไม่รู้ว่าเขาสอบผ่านมาได้อย่างไร หลักกฎหมายระหว่างประเทศใช้หลักเดียวกันทั่วโลกนะครับ

อัพเดทเนื่องจากตอนนี้ตัวข่าวใส่ส่วนนี้มาเพิ่มเติม
เรื่องของเรื่องคือศาลไปตีความว่าหมายค้นทรัพย์สินที่เป็นดิจิตอลก็ควรจะถูกค้นได้ด้วยหมายค้นของศาลใน US แต่ทางไมโครซอฟท์ไม่เห็นด้วยเพราะการขอค้นทรัพย์สินที่อยู่ในประเทศอื่น นั้นไม่อาจกระทำได้โดยปราศจากการเข้าสู่กระบวนการทางกฎหมายที่ถูกต้อง (น่าจะหมายถึงกฎหมายระหว่างประเทศคือต้องประสานไปยังประเทศที่ขอค้นด้วยไม่ใช่จะมาออกหมายค้นดื้อๆ) จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะขอหลักฐานซึ่งอยู่ในต่างประเทศด้วยวิธีนี้ (ปัญหามาจากกฎหมายในประเทศในโซนยุโรปที่ว่าด้วยการความเป็นส่วนตัวของข้อมูลหากต้องการข้อมูลก็ต้องขออนุญาตต่อศาลในประเทศนั้นๆก่อนซึ่งตอนไปเอาข้อมูลก็ต้องมีเจ้าหน้าที่ไปคุมด้วยเพราะข้อมูลดังกล่าวอาจมีข้อมูลของประชาชนในประเทศนั้นๆด้วย) ไมโครซอฟท์ไม่ได้เจตนาที่จะปกปิดข้อมูลกับหน่วยตรวจสอบของรัฐบาล แต่ปัญหามันอยู่ที่ข้อกฎหมายมากกว่าที่มันไม่เปิดช่องให้ทำได้เนื่องจากเป็นข้อมูล user's account ซึ่งมันมีผลต่อประเทศที่เป็นที่ตั้งศูนย์ข้อมูลด้วย

ดังนั้นผมเห็นว่าข้อวินิจฉัยของศาลนิวยอร์กขัดหรือแย้งกับกฎหมายระหว่างประเทศซึ่งในที่สุดแล้วคำสั่งศาลดังกล่าวไม่น่าจะนำไปบังคับใช้ได้ ผมมองว่าศาลนิวยอร์กทำตัวไม่ต่างจาก NSA ทำตัวเป็นมาเฟียเสียเองตีความเกินขอบอำนาจที่ตนเองจะทำได้ คำพิพากษา เช่นนี้ มีแต่จะสร้างความเสียหายมากกว่าแก้ปัญหา ผมมองว่ามันเป็นความมักง่ายของผู้พิพากษาคนนั้นรึเปล่าที่ไม่ได้มองให้มันรอบคอบกว่านั้นมันไม่เหมือนการกระทำผิดนอกราชอาณาจักรแล้วต้องรับโทษในราชอาณาจักร แต่มันเป็นเรื่องการขอพยานหลักฐานที่อยู่ในต่างประเทศ

ถ้าเรียนเกี่ยวกับความปลอดภัยบนอินเตอร์เนตคงจะจำ CIA Triad ได้ (ไม่ใช่หน่วยงาน CIA นะมันเป็นตัวย่อเฉยๆ) ถ้าจะเอาข้อมูลแบบนี้ก็ต้องขอหมายจากศาลแต่ก็ต้องขอให้ถูกศาลด้วย ถ้าขอผิดศาลก็กลายรัฐบาล US ไปละเมิดกฎหมายเสียเอง ไมโครซอฟท์อยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ถ้ายอมก็โดนศาลไอร์แลนด์เล่นงานได้ถ้าไม่ทำตามก็โดนศาลนิวยอร์กเล่นงาน