เรื่องกดไลค์มันมีแง่มองที่ผลที่เกิดน่ะครับคือการกระจายไปให้คนอื่นเห็นด้วยซึ่งคนกดไลค์ก็รับรู้นะครับว่าคนอื่นก็เห็น ไม่งั้นอาจจะมีกรณีเอามีดแทงคน แล้วคนแทงก็บอกว่าเจตนาแค่จะแทงเสื้อให้เสื้อขาดเท่านั้น ไม่ได้เจตนาให้คนบาดเจ็บไปด้วย

สามารณะช่วยให้สังคมหาความจริง และช่วยกันตรวจสอบ

สามารณะ ?

รัฐไม่ได้ทำผิด จะกลัวการตรวจสอบทำไม >_< ย้อนใส่มั่ง

เรื่องการตรวจสอบเห็นด้วยอย่างยิ่ง
แต่กดไลค์และกดแชร์ผู้กดทราบอยู่แล้วว่ากดไปแล้วคนอืนจะเห็น ถ้าเป็นข้อความอันเป็นเท็จหรือหมิ่นประมาทคนอื่นก็เห็นเพิ่มขึ้นก็ย่อมเป็นคนร่วมกระทำความผิดอยู่แล้ว ถ้าไม่งั้นผมก็สร้าง account ปลอมมาโพสท์เพื่อใส่ร้ายคนอื่น แล้วก็ค่อยหาคนมากดไลค์กดแชร์เอาให้คนเห็นเยอะๆ อย่างนี้ก็ไม่ผิดซิครับ

อ่าว กดไลค์ ไม่ได้แปลว่า เห็นด้วยเหรอ? ก่อนกดไลค์ มันต้องมีเจตนาแล้วนะ + การกระทำแล้วนะ

เรื่องอื่นไม่รู้...

คนที่เห็นด้วยนี่อยากให้คิดย้อนดูจริงๆ นะว่าถ้าคุณไปกด Like อะไรซักอย่างแล้วโดนจับติดคุก 30 ปีนี่มันสมเหตุสมผลมั้ย

ถ้าแชร์ โดยไม่มี Comment เพื่อหาข้อเท็จจริง ผมถือว่าเป็นการสนับสนุนข้อความนั้นๆ นะ

กด Like ก็จริงครับ
แต่ก็ใช้ว่าจะเห็นด้วย 100% แค่มีบางข้อความ มีบางความจริงในนั้นมันโดนใจ ก็เลยกดชอบ ไม่ได้เจตนาจะเห็นด้วย จะเอาด้วย จะลุยด้วย ไม่ใช่เลยแม้แต่นิดเดียว
และโดยส่วนตัว (ไม่เชี่ยวชาญเฟซบุ๊ค) ก็เลยไม่ทราบว่า การกด Like เนี้ย มันคือการเผยแผ่ด้วย ประมาณ คนใช้ไม่รู้ แต่เว็บมันทำให้ คนใช้ไม่ได้ตั้งใจ

มันยังมีความคลุมเครืออีกมาก บางคนไป like เพจก็เพื่อไว้ติดตามเนื้อหาในเพจนั้น ซึ่งมันไม่ได้จำเป็นว่าจะต้องเห็นด้วยกับข้อความทุกตัวอักษรหรือภาพทุกภาพที่เพจนั้นๆ แชร์สู่สาธารณะ

ไม่ยากหรอกว่าเราจะเอามาตรฐานอย่างไรในทุกๆเรื่อง

ลองสมมติสิว่า
*ถ้ารัฐบาลยิ่งลักษณ์ทักษิณทำแบบนี้คุณยังคิดเหมือนสนับสนุนให้จับคนกดไลค์ไหม?

คงจะรู้แล้วสินะว่าอะไรควรไม่ควร

รัฐบาลชอบขอความร่วมมือจากประชาชนทุกคนในการพัฒนาประเทศ

แต่พอประชาชนวิจารณ์พฤติกรรมของรัฐบาล
แทนที่จะได้รับคำขอบคุณแล้วน้อมรับคำวิจารณ์ไปวิเคราะห์ เพื่อแก้ไขปัญหา
กลับกลายเป็นว่า เอาคนที่วิจารณ์ไปเก็บดีกว่า เพราะฉัน(รัฐบาล)ขี้เกียจแก้ไขปัญหา

ถ้าไม่อยากได้ความร่วมมือ ก็กรุณาอย่าขอความร่วมมือตั้งแต่แรกสิครับ

เวลามีปัญหา พอมีคนเผยแพร่ปัญหา แทนที่จะแก้ปัญหา ดันมากำจัดคนเผยแพร่
ทีเวลามีข่าว พอคนเผยแพร่ข่าว ดันไม่เห็นดำเนินการตรวจสอบ และกำจัดคนเผยแพร่ข่าวสักที
จนสำนักข่าวเดี๋ยวนี้กลายเป็นสมาคมมโนแห่งชาติไปแล้ว

มันจะเป็นไปได้เหรอครับ ดูยังไงก็เป็นไปไม่ได้ ต่อให้ออกมาเดินขบวนต่อต้านเต็ม กทม.ก็เถอะ (แต่ก่อนจะรวมตัวกันได้คงไปนอนในคุกหมดแล้ว)

ในประเทศไทย ณ เวลานี้ ตามกฎหมายไทย ถ้าเราเผยตัวเองว่าไม่ชอบ หรือเกลียดบุคลบางคน แต่ไม่ได้ไปพูดถึงการกระทำของคนๆนั้น ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องจริงก็ตาม

ผิดกฎหมายมาตรานั้นหรือไม่

อีกอย่างหนึ่งที่สับสนกันคือเรื่องการสนับสนุน
มาตรา 86 บัญญัติว่า "ผู้ใดกระทำด้วยประการใดๆ อันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ผู้อื่นกระทำความผิดก่อนหรือขณะกระทำความผิด แม้ผู้กระทำความผิดจะมิได้รู้ถึงการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกนั้นก็ตาม ผู้นั้นเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิด ต้องระวางโทษ สองในสามส่วนของโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดที่สนับสนุนนั้น"

แล้วจะพิสูจน์ยังไงว่าการกดไลค์เป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ผู้อื่นกระทำความผิด
คำว่าสนับสนุนในกฎหมายอาญา กับ ในพจนานุกรมนี่คนละเรื่องครับ
แต่หลายคนตีความตามพจนานุกรม ซึ่งพจนุกรมนั้น สนับสนุนหมายความว่า ส่งเสริม, ช่วยเหลือ, อุปการะ
แต่ในทางกฎหมายใช้คำว่า ช่วยเหลือหรือให้ความสะดวก
ดังนั้นการกดไลค์ย่อมไม่อาจลงโทษผู้กระทำผิดได้เพราะกฎหมายไม่ได้บัญญัติไว้ให้เป็นความผิด
ส่วนการยุยงส่งเสริมให้ผู้อื่นกระทำผิดก็ต้องเป็นการยุยงส่งเสริมก่อนที่จะมีการกระทำนั้นๆ
การยุงยงส่งเสริมหลังมีการกระทำผิดไปแล้วมันไม่อาจเล็งเห็นผลหรือประสงค์ต่อผลได้
เช่น นาย ข. ยุยงให้นาย ค. ฆ่า นาย ก. แต่นาย ก. ฆ่า นาย ก. ไป 2 วันก่อนหน้าที่จะถูกนาย ข. การ ยุยง ก็เป็นการยุยงอันไร้ผลทางกฎหมาย