วันนี้เพิ่งอ่านจากเดลินิวส์มาว่ามีข้อตกลงที่ คลิกทีนึงก็ต้องเสียค่าบริการทีนึง ใช่เรื่องเดียวกันนี้มั้ยครับ? ยังคิดอยู่ว่าแบบนี้ต่อไปใครจะเล่นอินเทอเน็ตกัน

• ขณะที่ผู้ให้บริการเครือข่ายต้องแบกรับค่าบริการโดยไม่กล้าที่จะส่งต่อค่าใช้จ่ายนี้ไปเป็นค่าบริการกับผู้บริโภคเพราะการแข่งขันที่สูง

ผมมองว่าการแบกรับค่าบริการมันก็อยู่ที่การตั้งราคาตั้งแต่แรกล่ะครับ ถ้าตั้งพอดี ๆ ยังไงอยู่ได้ไม่เดือดร้อน แค่อาจจะกำไรน้อยนั่นก็เรื่องปกติอยู่แล้ว

ขาดทุนกำไร .. จำได้ว่ากูเกิลเคยออกมาพูดทีนึง ว่าทุกวันนี้โอปเรเตอร์สามารถให้บริการฟรีได้แล้วด้วยซ้ำ (แต่อาจต้องปรับโมเดลการสร้างรายได้ เช่น โฆษณาหรืออะไรก็ว่าไป )

ผมเข้าใจปัญหา
แต่ ผมสงสัยว่า ทางแก้ มันเป้นไปในลักษณะใดได้บ้างครับ

google(youtube) ถ้าต้องจ่าย ต้องไปจ่ายกับใคร ฝั่ง network นี่คือใครหรอครับ

ถ้ามองแค่เรื่องแบนด์วิดท์ ผมว่าทุกวันนี้เราก็จ่ายผ่านการเลือกแพ็คเกจอินเตอร์เน็ตอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

เคสนึงที่คุ้นๆ คือ.. ภูมิภาคที่พึ่งเข้าถึงเนต (เช่น แอฟริกา) ซึ่งในภูมิภาคกลุ่มนี้แทบไม่มีฝั่ง service provider เลย มีแต่ user กับ network provider เท่านั้น ดังนั้นจะใช้บริการอะไรที พวก traffic เหล่านั้นจะวิ่งผ่านไปข้างนอกหมด

ขณะที่ end-point ฝั่ง service provider สามารถทำรายได้จาก end-to-end traffic (แม้แต่พวก free service ก้อมีรายได้จาก overhead traffic ที่เพิ่มเข้ามาในรูปของ ads ที่พ่วงมากับ content) .. ซึ่งสำหรับ local service อาจไม่มีปัญหาอะไรเพราะสามารถเรียกภาษีได้ ทว่าสำหรับ off-shore service กลับไม่มีกลไกที่จะช่วยกระจายรายได้เหล่านั้นมาเปนทุนสำหรับตัวกลางที่ traffic วิ่งผ่าน ซึ่งรวมทั้ง network provider และหน่วยงานรัฐต่างๆ ในท้องถิ่น ทำให้ค่าใช้จ่ายเกิดกับทาง user สูง เนื่องจากต้องใช้กลไกที่ใช้รูปแบบการหารายได้จากค่า network access ที่ได้มาจาก user (ทั้งการเรียกค่าใช้บริการจาก user โดยตรง หรือแบบอ้อมๆ ผ่านการสนับสนุนโดยรัฐซึ่งนำมาจากภาษีอีกต่อ)

ในทางนึง ค่าใช้จ่ายที่สูงนั้นจะทำให้เกิดกำแพงกั้นโอกาสที่ user จะเข้าถึงเครือข่ายได้.. ในอีกทางนึง หาก network provider ยอมกดราคาลงมา ย่อมมีผลต่อการพัฒนาศักยภาพของ network provider และสุดท้ายจะส่งผลต่อโอกาสที่ user จะได้เข้าถึงเครือข่ายที่มีคุณภาพ (เช่น สัญญาณมีความเรวต่ำ, สัญญาณไม่เสถียร, ความครอบคลุมของเครือข่าย ฯลฯ)

นอกจากนั้น เมื่อโอกาสมีน้อยที่ user จะได้เข้าถึงเครือข่ายที่มีคุณภาพ การเกิด service provider ภายในภูมิภาคจึงมีโอกาสน้อยลงตามไปด้วย ทำให้วงจรเดิมเกิดวนไปเรื่อยๆ .. และส่งผลให้ยากที่จะพัฒนาเพื่อเพิ่มศักยภาพของภูมิภาคเหล่านี้

ส่วนกรณีที่บางคนทักว่าพวกบริการที่ไม่แสวงกำไรอย่าง wikipedia หรืออื่นๆ จะทำไง.. เคสที่เค้าทำคือไม่ใช่ charge มันหมดทุกเจ้า อย่าง traffic การใช้ wikipedia เค้าจะละค่าใช้จ่ายให้ทั้งทาง user และ service provider คือแม้แต่ค่า network access ทาง user ก้อไม่ต้องเสีย ทำให้ user มีโอกาสเข้าถึงข้อมูล/บริการมากขึ้น ขณะที่กลไกแบบเดิมนั้น แม้การเข้าถึง non-profit service provider ก้อยังมีค่าใช้จ่ายที่ user ต้องจ่ายในส่วนค่า network access อยู่ (ซึ่งที่จิงมันมีต้นทุนการใช้ ทว่าที่สามารถละการเรียกค่าใช้จ่ายส่วนนี้จาก user หรือ service provider ได้ นั้นเพราะส่วนนึงมีทุนที่ได้มาจาก commercial service provider อื่นๆ มาช่วยหนุนนั้นเอง โดยทุนดังกล่าวนอกจากจะใช้ช่วยลดภาระของ user และช่วยพัฒนาศักยภาพของ network provider แล้ว ยังอาจนำไปใช้พัฒนา local service provider ได้อีกด้วย เช่น ใช้พัฒนาบริการพื้นฐานทางด้าน การศึกษา/การแพทย์/การบรรเทาภัย/อื่นๆ)

อีกกรณีคือ มีบางคนทักว่า content ในยุคนี้มันคือ user-generated content แล้ว หากมีค่าใช้จ่ายยิบย่อยงี้ ใครจะเอา content ไปใส่.. พูดรวมๆ คือคล้ายกรณีก่อนหน้านั่นแล ไม่ต้องจ่ายถ้าไม่ได้รายได้อะไร คร่าวๆ คือตั้งเกณฑ์ว่าเกินระดับที่กำหนดถึงต้องจ่าย ซึ่งลึกๆ แล้วพวก commercial service provider ไม่กล้าตั้งเกณฑ์ต่ำๆ แน่นอน เพราะไม่งั้นยอด user คงตก แล้ว value ของ service provider พวกนี้จะพลอยตกไปด้วย (เพราะ value เกิดจากฐานการใช้งานของ user และ content ที่ user นำมาใส่)

หลักๆ แล้วเค้าต้องการเรียกค่าใช้จ่ายเพิ่มจากทาง service provider เท่านั้น ไม่ใช่จะมาเรียกค่าใช้จ่ายเพิ่มจากทาง user (ในทางกลับกัน รายได้เหล่านั้นจะหมุนมาช่วยลดภาระที่ user ต้องจ่ายอีกตะหาก) .. หาก user จะโดนเรียกค่าใช้จ่าย คือ service provider เหล่านั้นแบ่งภาระมาที่ user อีกที ไม่ใช่ภาครัฐหรือ ITU หรือ network provider มาเรียกค่าใช้จ่ายเพิ่มจาก user โดยตรง