อยากรู้เลยว่าพวกเขาจะพิสูจน์ยังไงว่าถูกโปรแกรมลอกงานไปจริง ๆ

ยุคนี้การมองภาพวาดแล้วเลียนแบบก็ผิดลิขสิทธิ์วุ้ย

มันก็น่าคิดน่ะนะ
แต่ในแง่กลับกัน ศิลปินและนักวาดก็เติบโตมากับการดู ลอก เลียนแบบ ดันแปลง ลอกลาย เพื่อเรียน ศึกษา และเติบโตมาจนมีชื่อเสียงเหมือนกันนะ คนที่เป็นต้นกำเนิดลายเส้นใหม่ๆ ไม่เหมือนใครจริงๆ ก็มีแค่ไม่กี่คน

ลอกไปศึกษาเผยแพร่พัฒนาฝีมือ

กับ
ลอกไปใช้หาผลประโยชน์ มันมีเส้นบางๆอยู่

แถมพวกใช้ ai ก็ไม่ได้ลำบากนั่งวาดเองด้วยไง

เอ่อ ผมว่า ให้คนมอง กับโหลดเป็นข้อมูลลงไปในโปรแกรมสร้างโมเดล มันคนละความหมายกันไกลเลยนะครับ

ทำให้ทบทวน Ai จะไม่ทำร้ายมนุษย์จริงหรือ
เพราะแค่เริ่มต้นก็ไม่สนใจเรื่องมนุษยธรรม กฏกติกาของมนุษย์ต่างไปแล้ว

ต่อไปน่าจะมีกฏหมายอะไรเพิ่มาอีกนะ ไม่งั้นข้อมูลหลายอย่าง คงโดนเอาไปฝึก ai หมด

ไม่ว่าจะ มนุษย์หรือ AI หากเจ้าของผลงานไม่ต้องการให้นำภาพผลงานของตนไปเรียนรู้ก็มีสิทธิ์ทำได้นีา

เรื่องการเอาภาพไปเทรน AI ผมว่า Process การเรียนรู้และการทำซ้ำของมนุษย์และ AI มันต่างกันนะ

สำหรับ AI นั้น เรียนรู้จากภาพสำเร็จซึ่งมีข้อมูลดิจิตอลพิกเซลต่อพิกเซล และตอนที่นำไปใช้ก็ใช้ภาพสำเร็จนั้นเลย ถึงจะต้องวิเคราะห์ลักษณะภาพเพื่อแมทช์กับคำจำกัดความก็ตาม แต่ก็ไม่ได้คิด “สร้างใหม่” ด้วยตนเอง แต่ “นำไปใช้” ทันที แม้ว่าจะนำไปใช้แบบดัดแปลงไม่เหมือนต้นฉบับก็ตาม

ในขณะที่มนุษย์ เมื่อมองเห็นด้วยตาแล้ว ไม่สามารถเอามันมาใช้ได้ทันที ยังไงก็ต้องผ่านสมองและใช้สกิลในการประดิษฐ์ทำซ้ำขึ้นมาใหม่ ดังนั้นการทำซ้ำก็ยังต้องใช้ความสามารถของคนทำซ้ำด้วยไม่มากก็น้อย (ยกเว้นแต่จะก็อปปี้ภาพนั้นมาเลยอ่ะนะ)

ดังนั้นในความเห็นผม ผมว่า AI ดูเหมือนจะใช้สูตรโกงมากกว่ามนุษย์

แต่อย่างไรก็ดี AI ก็มีข้อจำกัดในด้านการจินตนาการ เรียกได้ว่าการ จินตนาการคือ เส้นพรมแดนสุดท้ายของมนุษย์แล้ว ที่ AI ยังข้ามไม่ได้ AI ยังไงมันก็ไม่สามารถ beyond ไปเกินกว่าสิ่งที่มันมีได้

ยกตัวอย่างเช่น สมมติเอาภาพ ป่าหิมพานต์ ของ อ.เฉลิมชัย ให้ อ.ถวัลย์ดูแล้วให้ อ.ถวัลย์ วาดออกมา เราจะได้ภาพที่มีมุมมองต่างไป ลายเส้นต่างไป แบบที่ AI ก็คิดไม่ได้ ถ้า … ถ้านะ ถ้า AI ไม่เคยเห็นภาพ อ.ถวัลย์มาก่อน แต่เมื่อใดวันใดวันนึงมันได้เคยจดจำข้อมูลภาพอ.ถวัลย์ซักครั้ง ทีนี้ก็เริ่มแย่ละขั้นที่หนึ่งเพราะมันจะจดจำสไตล์การวาดได้แล้ว แต่อย่างไรก็ดี มันก็ยังขาดจินตนาการในการเสริมแต่งและเติมข้อมูลใหม่อยู่ดี เช่น ภาพเดิมที่ อ.เฉลิมชัย วาดเป็นป่าหิมพานต์มุมหนึ่ง อ.ถวัลย์อาจจะวาดอีกมุมหนึ่งที่ไม่เคยมี องค์ประกอบไม่เหมือน มีสระน้ำมีภูเขา มีต้นไม้บางชนิดเพิ่มขึ้นมาได้ เป็นจินตนาการใหม่ล้วนๆ ทีนี้ AI ก็ทำมาใหม่ไม่เหมือนแล้ว ถ้า…ถ้านะ ถ้ามันไม่เคยมีข้อมูลรูปนี้มาก่อนนะ ถ้ามันมี จินตนาการนี้ก็เก่าเกินไปแล้ว

ดังนั้นจะเห็นได้ว่า ถ้ายังมีการเทรน AI ลักษณะนี้เกิดขึ้น มนุษย์จะเหนื่อยแน่นอน เพราะต้องสู้กับสไตล์ใหม่และจินตนาการใหม่ในทุกๆรูปที่สร้างขึ้นใหม่เลย ถ้า AI สามารถดูดภาพไปเทรนได้ไม่จำกัด ศิลปินจะถูกผลักไปอยู่ที่เส้นขอบ ที่ต้องก้าวออกจากกรอบตลอดเวลา ห้ามหยุด ห้ามเหนื่อย เพราะเพียงจินตนาการใหม่,สไตล์ใหม่ที่สร้างขึ้นครั้งเดียว ก็พร้อมจะถูกสร้างภาพใหม่อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยอีกเป็น ล้านๆภาพด้วยจิตนาการและสไตล์เดียวกัน (ใช่มนุษย์ก็ลอกเลียนจินตนาการและสไตล์ได้ พอออกผลงานใหม่มาปั๊บมันก็เก่าแล้ว แต่มันไม่กดสูตรโกงแบบรวดเร็วทันใจเหมือน AI ไง ยังไงก็ต้องเรียนรู้ ซึมซับ ฝึกสกิลและสร้างงานขึ้นมาใหม่ด้วยความสามรถตัวเองอยู่ดี)

มนุษย์ลอกเลียนด้วยความเข้าใจและการฝึกฝน ใช้เวลาเป็นปี แต่ AI ประมวลผลจากการคำนวนหรือเปล่านะ ใช้เวลาไม่กี่วิ เอา Pixel มาเรียงๆกัน

ประเด็นเรื่อง AI สร้างภาพตอนนี้ค่อนข้างละเอียดอ่อนมาก ทั้งฝั่งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยก็ออกตัวกันแรงทั้งคู่ เพราะงั้นจะอ่านข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ต้องระมัดระวัง เพื่อไม่ให้หลงประเด็นว่าสิ่งที่เขาฟ้องในครั้งนี้คือเรื่องไหน

ส่วนตัวผมอยู่ฝั่งที่มองว่า AI คืออนาคต แต่ตอนนี้มันถูกใช้งานแบบไม่ถูกต้องอยู่ ซึ่งก็เห็นด้วยกับคดีนี้และหวังว่าจะทำให้ AI สร้างภาพในอนาคตออกมาอย่างถูกต้องมากขึ้นครับ

ที่บอกว่าเห็นด้วยเพราะคดีนี้จริงๆแล้วไม่ได้โจมตีไปที่ AI ซะทีเดียว (เห็นหลายความเห็นมุ่งประเด็นไปที่ AI กัน) แต่โจมตีไปที่การนำภาพที่ไม่ได้รับอนุญาตมาใช้เทรน AI ซึ่งมันผิดลิขสิทธิ์ตรงที่การนำมาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตนั่นแหละ ไม่เกี่ยวกับว่าจะเอามาใช้เทรน AI หรือทำอะไรก็ตาม

และทั้ง 3 บริษัทที่ถูกฟ้องร้อง คือบริษัทที่เกี่ยวข้องกับการหารูปมาเทรน AI เลย ไม่ใช่แค่ให้บริการ AI เฉยๆ ซึ่งส่วนตัวผมอยากฟ้องให้ชนะนะ อนาคตจะได้เกิดโปรแกรมสร้างภาพจาก AI โดยเทรนจากรูปที่ได้มาอย่างถูกต้องจริงๆ