อ่านอันนี้ง่ายดี
https://www.facebook.com/poetryofb/posts/1771874646349094

ผมว่าไม่ต้องหนีเลยซักนิด ยิ่งกระบวนการยุติธรรม​บ้านเราด้วยแล้วที่ต้องสืบแบบสิ้นข้อสงสัย​จึงจะเอาผิดได้ หลักฐาน​คดีนี้มีแต่พยานบุคคล​ที่ไม่มีหลักฐาน​เชิงประจักษ์​เลยแม้แต่อย่างเดียวเท่าที่ทราบข่าวมา ถ้าไม่มี​หลักฐาน​ที่แน่นกว่านี้ไม่มีทางเอาผิดทางกฎหมาย​ได้แน่ๆ ไม่นับเรื่องที่บุคคล​ดังกล่าวมีเส้นสายบางอย่างกับหน่วยงาน​ราชการด้วย ที่ออกมาปิดค่ายผมว่าน่าจะเป็นแบบที่บางท่านตั้งข้อสังเกต​มากกว่าว่าไม่อยากให้คุ้ยไปเจออะไรเรื่องอื่นๆ

ในบรรดาเคสทั้งหมดมี imposter ในกลุ่มเหยื่อด้วยคอยฉวยโอกาส Kappa

รูปในข่าวไม่ชัดเหรอครับ? อันนี้ไม่ได้กวนนะครับ คือมันอยู่ในรูปในข่าวชัดเจน ถ้าไม่รู้จักว่าอะไรคือชื่อค่าย ก็ตามรูปแหละครับ

ถ้ายังไม่ชัดพอก็อยู่ในเนื้อหาของข่าวอ่ะครับ

ไม่ใช่ทุกคนที่โดนจะเข้มแข็งขนาดนั้น แถมบางครั้งตำรวจเองก็มองเรื่องนี้เป็นเรื่องเล็กน้อยครับ

victim-blaming มาแล้ว
ก่อนจะไปทักท้วงคนโดนกระทำ ไม่ถามคนทำบ้างว่าทำไมคนทำไม่คิด ทำไมทำไปไม่รู้เหรอว่าผิด.
(ถ้าเป็นผม ผมก็ไม่กล้านะ เบื้องลึกเบื้องหลังไม่อยู่ตรงนั้นไม่น่าจะเข้าใจได้ดี และยิ่งเป็นเด็กๆ วัยรุ่นอาจจะไม่ทันคน)

เคสที่ผู้ถูกล่วงละเมิดไม่กล้าไปแจ้งความนี่เยอะมากนะครับ มีประเด็นกันแทบทุกครั้งที่มีเรื่องแบบนี้ แล้วฝั่งผู้เสียหายก็อธิบายด้วยเหตุผลคล้ายๆ กันทุกเคสแหละครับ

ผมเข้าใจคุณนะ แต่บ้านเรายังติดคตินิยมเดิม ๆ อยู่ และนี่แหละที่อยากแก้ไข ซึ่งอันดับแรกเลยคือไม่ควรตำหนิเหยื่อก่อน

ถ้าฟังภาษาอังกฤษออกผมแนะนำให้ไปฟังอันนี้ครับ เรื่องชุดตรวจคนที่ถูกข่มขืน ถึงจะเป็นกระบวนการของอเมริกาไม่ใช่ที่ไทยแต่ฟังแล้วจะเข้าใจว่าทำไมเหยื่อหลายคนถึงเลือกที่จะไม่แจ้งความแล้วพยายามเดินหน้ากับชีวิตต่อไป

https://www.iheart.com/podcast/105-stuff-you-should-know-26940277/episode/how-rape-kits-work-30771148/

ต้องเข้าทาง องค์กรอิสระจะดีที่สุดครับ พวกมูลนิธิสำหรับผู้หญิง อย่างของคุณปวีณา เพราะเค้าจะช่วยดูให้หลายๆอย่าง ทั้งสิทธิของผู้เสียหาย ทั้งมุมของการฟ้องร้อง ทั้งการเยียวยาด้านจิตใจ ถ้าไปเองเดี่ยวๆคงสู้ยาก

มันก็มีหลายๆสาเหตุ ตั้งแต่ภาวะจิตใจของเหยื่อเอง ความกลัวที่จะโดน victim blaming จากสังคมหรือคนใกล้ตัว ความเชื่อมั่นที่มีต่อกระบวนการยุติธรรมของไทย และอื่นๆ

ถ้าให้กล่าวแบบรวมๆก็คือไม่มีคนให้พึ่งพานั่นแหละครับ

จะพึ่งพาคนใกล้ตัวหรือครอบครัวก็กลัวโดน victim blaming กลับเพราะสังคมไทยป้อนค่านิยมว่าบางคนสมควรโดนล่วงละเมิดทางเพศมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว อันนี้ก็คงต้องโทษการศึกษาและสื่อต่างๆ (เช่น ฉากนางร้ายในละครไทยที่นำเสนอให้คนดูสะใจ)

จะพึ่งพาตำรวจหรือกระบวนการยุติธรรมก็ไม่ไว้ใจ เพราะมีหลายกรณีที่ตำรวจก็พึ่งพาไม่ได้ หรือศาลที่มีแนวโน้มว่าจะเอนเอียงไปทางผู้มีอำนาจหรือเงินมากกว่า จนทำให้คนเชื่อมั่นกระบวนยุติธรรมน้อยลง

มันไม่ง่ายอย่างตัวหนังสือครับ
ไม่งั้นมันไม่เป็นปัญหาทุ่วโลกหรอก การคุกคามทางเพศ ละเมิดทางเพศ มันไม่ใช่เรื่องมิติเดียวแบบรถโดนขูด หรือขโมยขึ้นบ้าน

เพื่อนผม ผู้ชาย หล่อ รวย มั่นใจ เคยโดนผู้ใหญ่ในที่ทำงานที่คนนับหน้าถือตาไปทั่ววงการล้วงหำ คุณคิดว่าเขาเลือกอะไร ระหว่างไปแจ้งความ กับปลีกตัวหนีออกมา เงียบๆให้มันจบๆไป นี่ขนาดผู้ชาย ไม่มีอะไรกดดันให้อายอะไร

มันมีมิติของอิทธิพลมืดด้วยไงครับ
ยิ่งถ้า oppressor มีเงินมีอำนาจมาก ยิ่งสิ่งผลร้ายต่อการตัดสินใจของเหยื่อครับ เพราะการคุกคามไม่ได้มาแค่เรื่องเพศ มันอาจจะมาเป็นการคุกคามในมิติอื่นๆ ตั้งแต่ cyber-bullying ไปจนถึงการล็อบบี้องค์กรอื่นๆ ไม่ให้เหยื่อเข้าทำงานก็เป็นได้

ผมว่าเดี๋ยวนึ้คนก็นึกถึงศาลเตี้ยมากกว่าศาลปกติเสียอีก ยิ่งสถานการณ์ตอนนี้ด้วย ได้ผลเร็วแบบทันใจ ไม่ต้องรอใครมาจัดการ ผู้ก่อเหตุได้รับผลการกระทำเร็วขึ้น

แต่มีข้อเสียที่สำคัญคือ ไม่รับประกันผลลัพธ์ที่จะออกมา และไม่รับรองว่าคนที่โดนตัดสินจะผิดจริง (เว้นแต่ว่าจะมีหลักฐานมัดแน่น และชัดเจนที่ไม่สามารถนำหลักฐานอื่นมาขัดแย้งได้)

มีลิงค์มั้ยครับ สนใจ