ถ้าไม่เปิดรับโลกภายนอก แต่คนในชาติมีแต่อัจฉริยะ คิดพัฒนาอะไรได้ทัดเทียมโลกเขาก็ดีไปนะครับ แต่เท่าที่เห็นเราถนัดต่อยอดมากกว่า ทีนี้ถ้าปิดไปจะเอายอดไหนมาใช้ต่อละครับ แล้วแต่ละประเทศที่ยกมาผมไม่เห็นมีที่ใครอยู่ด้วยตัวเองจริงๆจังๆเลยครับ ไม่มีอเมริกาเป็นแบ๊ก ก็จีนเป็นแบ๊ก ทั้งนั้นแหล่ะ สรุปว่าที่ผมพิมพ์ข้างบนว่า ท่านๆอาจจะอยากให้ปิดประเทศแต่ไม่อยากบอกตรงๆนี่คือใช่ ใช่ไหมครับ? หรือท่านไม่ชอบอเมริกาเฉยๆก็เลยพาลไปเรื่อยหรืออะไร ? อยากรู้จริงๆอันนี้

ก่อนอื่น ต้องย้อนประวัติศาสตร์หน่อยนะครับ

ประเทศไทยได้สหรัฐช่วยเหลือในการเจรจาตอนจบ WWII ทำให้ไม่ต้องแบ่งประเทศให้อังกฤษและฝรั่งเศส แค่คืนส่วนที่ไปยึดเพิ่มมาก็พอ แต่ก็แลกกับการ ยอมให้สหรัฐเข้ามาตั้งฐานทัพในประเทศ ในช่วงสงครามเวียดนาม และสงครามลับ นายทหารยุคนั้นร่ำรวย ด้วยงบลับที่ได้จากเมกากันทั้งนั้น และไทยได้สนามบินเกือบทุกจังหวัดในเหนือและอีสานโดยสหรัฐสร้างให้ ฯลฯ

และใหม่ๆหน่อย ก็ช่วงไม่กี่สิบปีมานี้ สหรัฐกับญี่ปุ่นมีข้อตกลง plaza accord และเลือก"ไทย"เป็นจุดกระจายฐานการผลิตออกจากญี่ปุ่น ทำให้ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่ลงทุนในประเทศไทยมากที่สุดหลังจากนั้น มาโดยตลอด และสหรัฐ เป็นคู่ค้าอันดับหนึ่งของไทยมาโดยตลอดเช่นกัน(เพิ่งแพ้จีนในช่วงหลัง แต่ถ้านับเรื่องดุลการค้า ไทยได้ดุลการค้าจากสหรัฐมากอันดับหนึ่งมาโดยตลอด)

มองเห็นคำว่า win-win หรือยังครับ? ทุกอย่างมีผลประโยชน์ต่างตอบแทนครับ โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี แต่จะอยู่ยังไงให้ได้ประโยชน์มากที่สุด ในภาวะที่ต้องพึ่งพาเขา

ญี่ปุ่นนี่หลัง WWII สหรัฐ เข้ามาร่างรธน.ให้และตั้งฐานทัพ สนับสนุนเทคโนโลยีให้นะครับ(จะว่าไป แผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติฉบับแรกของไทย ก็ได้สหรัฐร่างให้นะครับ)

เกาหลีเหนือ ประชาชนอดอยากมากที่สุดในโลก มีทารกตายปีละหลายแสนคน เพราะขาดสารอาหาร

เมียนมาร์ ปิดประเทศมาหลายสิบปี สุดท้ายก็ต้องผ่อนคลายทางเมืองและเปิดประเทศ (พม่านี่เมื่อก่อนส่งออกข้าวมากที่สุดในโลกนะครับ มากกว่าไทยด้วย จนกระทั่งโดนรปห.)

คุณอยากอยู่ประเทศแบบไหนล่ะ?