ช่าง -> ช่วง

กำลังจะพูดแบบเดียวกันเลยว่า ของง่ายๆมีเยอะแยะทำไมไม่คิดจะทำแต่ดันไปทำของยากซะขนาดนั้น

แต่จริง ๆ แล้วถ้าอยากลงทุนต้องยอมครับดูดคนเข้ามาให้ได้

ไทยคม 1 2 เนี่ยแม้จะมีทีมออกแบบของทางต่างประเทศช่วยเหลือ มี Consult ที่เทพมาก ๆ ก็ยังมีความผิดพลาดบางอย่างครับ จนทำให้มันอยู่ที่วงโคจรเดียวกันไม่ได้ (และอาจจะเป็นเรื่องการรักษาวงโคจรด้วย)

แต่เอาจริง ๆ คิดอีกทีก็ดีเหมือนกันครับ เราอาจจะปล่อยจรวดได้เองในบ้านเราก็ได้ เพราะถ้าไม่มีดาวเทียมก็ไม่รู็จะสร้างจรวดไปปล่อยอะไรเหมือนกัน ดาวเทียมที่ว่าผมว่า LEO น่าจะง่ายหน่อย แต่ก็พวกดาวเทียมสำรวจทรัพยากร ส่วน GEO ผมว่าเหนื่อยพอตัวเพราะต้องไปคุยกับเจ้าของวงโคจรข้างเคียงด้วยว่าเค้าโอเคมั้ย

ดาวเทียมไทยโชต

ใช้สำรวจทรัพยากรทั้งภายในประเทศ ซึ่งมีหน่วยงานทั้งภาครัฐ และเอกชน แสดงความประสงค์นำข้อมูลดาวเทียมธีออสไปใช้ประโยชน์ในการสำรวจหาข้อมูล และใช้ทำแผนที่ในภารกิจที่รับผิดชอบ เช่น การสำรวจหาชนิดของพืชผลการเกษตร, การประเมินหาผลผลิตการเกษตร, การสำรวจหาพื้นที่ป่าไม้, การสำรวจหาพื้นที่ป่าถูกบุกรุกทำลาย, การสำรวจหาพื้นที่ป่าถูกไฟไหม้, การสำรวจหาพื้นที่สวนป่า, การสำรวจหาชนิดป่า, การสำรวจหาพื้นที่ทำนากุ้งและประมงชายฝั่ง, การสำรวจหามลพิษจากคราบน้ำมันในทะเล, การสำรวจหาแหล่งน้ำ, การสำรวจหาแหล่งชุมชน, การสำรวจหาพื้นที่ปลูกฝิ่น, การวางผังเมือง, การสร้างถนนและวางแผนจราจร, การทำแผนที่, การสำรวจหาบริเวณที่เกิดอุทกภัย, การสำรวจหาพื้นที่ที่เกิดดินถล่ม, การสำรวจหาพื้นที่ประสบภัยจากคลื่นยักษ์สึนามิ

^
^
^
ที่โม้มาด้านบน เกินครึ่งทำไม่ได้ หรือทำได้ก็ไม่ดีครับ เพราะความละเอียดของดาวเทียมมันระดับ "หลายเมตร" ภาพสีซักไปสิบกว่าเมตร ขาวดำดีหน่อย สองสามเมตร ลองนึกภาพ "ต้นลำไย" ซักต้นนึง มีภาพให้เห็นเป็นสีขาวดำต้นละ 3 พิกเซล ส่วนภาพสีพิเซลเดียว จะแยกออกได้ยังไงว่าอันนี้ต้นลำไย อันนี้ต้นทุเรียน??? ขนาดภาพระดับความละเอียดสูง "ต่ำกว่าเมตร" ยังแยกยากเลยครับ

วางผังเมืองก็ยาก บ้านเดี๋ยวนี้แต่ละหลังเล็กนิดเดียว และการใช้ภาพความละเอียดต่ำมากำหนดผังเมือง มันจะนำไปสู่กรณีพิพาทได้มากมาย เพราะเวลาไปวัดสถานที่จริงเขาวัดกันเอาเป็นเอาตาย ผิดมาเมตรนึงก็ทะเลาะกันตายแล้ว ดังนั้นไม่ว่าจะวางผังเมือง สร้างถนน วางแผนจราจร ทำแผนที่ มันทำได้แค่คร่าว ๆ คร่าวมาก ๆ แบบระดับนโยบายเลยครับ

ที่ดูน่าจะพอมีประโยชน์ก็คง การสำรวจหาบริเวณที่เกิดอุทกภัย, การสำรวจหาพื้นที่ที่เกิดดินถล่ม, การสำรวจหาพื้นที่ประสบภัยจากคลื่นยักษ์สึนามิ เออ ดูดี เพราะวงโคจรมันวนมาที่บริเวณเดิมทุก ๆ เกือบสองชั่วโมง แต่เอาเข้าจริง ๆ สถานการณ์บางอย่างสองชั่วโมงมันไม่ทัน และการวนมาที่เดิมของมันก็ไม่ได้แปลว่าจะถ่ายได้สวย ๆ ทุกครั้ง (อาจเจอเมฆหมอก) และถ่ายแต่ละครั้งมันก็ใช้เวลาประมวลผลไม่น้อย ภาพมันไม่ real time มาก ๆ อย่างที่หวังกันหรอก แต่ก็ไม่เถียงนะครับว่ามันก้พอมีประโยชน์บ้าง อย่างน้อยก็ได้ภาพที่ทันเหตุการณ์พอสมควร (แต่แค่ไม่ชอบการโฆษณาเกินจริงของมันเอามาก ๆ)

และสุดท้ายครับ ดาวเทียมนี้ขึ้นสู่อวกาศ ต.ค. 2551 กว่าจะได้ภาพแรก ๆ ออกมาอย่างเป็นทางการก็เกือบปี 52 อยู่ละ

ไอ้ที่ผมบอกว่าประโยชน์ที่มันทำได้แค่ "คร่าว ๆ" ในย่อหน้าก่อน เปลี่ยนจากไปดึงภาพจาก Google Map หรือ Open Street Map มายังทำได้ดีกว่าเลยครับ ปลายปี 51 ภาพพวกนี้มีให้บริการฟรี ๆ บนอินเตอร์เน็ตกันให้ลึ่ม

สิ่งเหล่านี้มันทำให้คนในวงการสงสัยกันว่าไอ้ดาวเทียมดวงนี้มันคุ้มค่าตรงไหนกัน?? (6,000 ล้านบาท)

และเราชาวไทยรู้จัก Theos หรือไทยโชตแค่ไหน ถ้าไม่ค่อยจะรู้จักหรือไม่เคยได้ยินกันเลย ต้องถามตัวเองแล้วครับว่าทำไม? ถ้าประโยชน์มันมหาศาลอย่างที่โม้ไว้จริงทำไมเราถึงไม่ค่อยได้เห็นภาพมันในทีวี ในข่าว ในหน่วยงานรัฐอะไรก็ตาม ทำไมเขายังใช้ภาพจากเจ้าอื่นมาขึ้นโชว์อยู่เรื่อย ๆ (เอ หรือนักข่าวแค่พูดว่าภาพถ่ายดาวเทียม แต่ไม่ได้บอกว่าของเจ้าไหน เราเลยไม่รู้ว่าจริง ๆ มันมาจาก Theos???)