ขอบเขตงานเกี่ยวกับน้ำของไทยมันซับซ้อน ปภ. ทำได้ขนาดนี้ก็ถือว่าดีแล้ว เท่าที่ผมทราบ

• ถ้าอยากจะทราบน้ำป่าจะลงจากเขตอุทยานไหม ดินอุ้มน้ำเกินไปหรือยัง ต้องให้กรมอุทยานฯ เป็นผู้ติดตั้งอุปกรณ์วัด
• ถ้าเป็นแม่น้ำลำคลองทั่วไป ก็จะเป็นความรับผิดชอบของกรมทรัพยากรน้ำ ซึ่งส่วนใหญ่น้ำท่วมก็จะนำข้อมูลมาจากที่นี่เป็นส่วนใหญ่ เพราะมีอุปกรณ์วัดค่อนข้างครอบคลุมเกือบทุกลุ่มน้ำ รวมถึงน้ำป่าด้วย เพราะเขาไปดักตรงลำน้ำที่ออกมาจากอุทยาน และตามแม่น้ำ ลำคลองต่างๆ ที่สำคัญ แต่ถ้าจะให้พยากรณ์ว่าดินอุ้มน้ำเกินไปจนมีความเสี่ยงจะเกิดดินถล่ม หรือน้ำป่าจะไหลลงมาจากเขตอุทยานหรือยัง ยังทำได้ลำบากเนื่องจากอยู่ในพื้นที่อุทยานซะเป็นส่วนใหญ่ เวลาทำโครงการพวกนี้มักถูกปัดตกเนื่องจาก ไม่ใช่หน้าที่รับผิดชอบโดยตรง
• ถ้าเป็นการปล่อยน้ำจากเขื่อน เกินอัตรา จนมีความเสี่ยงเกิดน้ำท่วม ก็เป็นความรับผิดชอบของกรมชลประทาน ซึ่งโดยส่วนใหญ่ก็มีอุปกรณ์ตรวจวัดครอบคลุมแล้ว
• ถ้าเป็นเขื่อนที่มีการผลิตไฟฟ้า ก็เป็นความรับผิดชอบของการไฟฟ้าฝ่ายผลิต ซึ่งส่วนใหญ่มีอุปกรณ์ตรวจวัดครอบคลุม

แต่ไม่ทราบว่าเบื้องหลังทำกันอย่างไร แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อน ไม่อยากบอกว่าพวกส่งเป็น pdf มาให้เพื่อแปลงเป็น data เข้า model พยากรณ์ที่หน่วยงานเหล่านี้จะจ้าง อ. จากมหาวิทยาลัยสร้างมาให้ โดยส่งเข้าโปรแกรมเฉพาะทางของแต่ละที่มี

ส่วนผมนี่นั่งเกาหัวแกรกๆ กรูจะทำไงต่อละนี่ต้องมาแปลงอีกเหรอ ทั้งๆ ที่ตัวอุปกรณ์ส่วนใหญ่จะส่งเป็น csv หรือ txt ได้อยู่แล้ว แต่ไม่รู้สมัยนี้ดีขึ้นหรือยัง เมื่อก่อนหน่วยงานพวกนี้แย่งกันทำผลงาน เพื่อของปประมาณ ดังนั้นการขอข้อมูลระหว่างกันจึงเป็นเรื่องยาก และมีเรื่องชวนปวดหัวประจำ แต่ผมว่านะก็น่าจะเป็นรายงาน pdf เหมือนเดิมนั่นแหล่ะ คงไม่น่าจะขนาดไปจี้มที่ data source อย่างดีก็มี API ให้ นี่มองโลกในแง่ดีสุดๆ แล้วนะ เพราะถ้าถามผมต่อหน้าผมก็จะบอกว่า ก็คงให้หน้างานโทรมาบอกตรงเข้าที่ส่วนกลางเลยนั่นแหล่ะ น่าจะเร็วที่สุดและทันต่อสถานะการณ์การแจ้งเตือน แต่ไม่ได้ว่าอะไรนะ เพราะจุดประสงค์ของการแจ้งเตือน คือ เตือนให้ทันเวลา วิธีการก็วางกระป๋องกาวกันไปก่อน มีตังค์ก็ค่อยทำ ค่อยคุยกันไป แต่น่าจะดีขึ้นบ้างแล้วเพราะมีหน่วยงานกลางคอยประสานงาน มั้ง 555

อ่อ ลืมตอบเรื่องแม่สายไป ตรงนั้นน่าจะเป็นเคสยากนะเพราะต้นน้ำอยู่ในเขตประเทศเพื่อนบ้าน พอออกจากประเทศเพื่อนบ้านก็เข้าแม่สายเลย การพยากรณ์ล่วงหน้ามันต้องใช้อัตราการไหลของน้ำ ปริมาณน้ำฝน ความชื้นดิน ความสูงชันของพื้นที่ ฯลฯ ในแต่ละวันจากพื้นที่ต้นน้ำเพื่อสร้างแผนภาพพยากรณ์การไหลของน้ำ ซึ่งต้องทำที่ส่วนกลาง และต้องใช้เวลา ดังนั้นตรงแม่สายต้องใช้ประสบการณ์ของมนุษย์เป็นหลัก ในการอ่านมาตรวัดน้ำ วัดอัตราการไหลของน้ำ ปริมาณน้ำฝนที่หน้างาน และให้เจ้าหน้าที่ประเมินเอา ซึ่งมันเสี่ยงเกินไปในการแจ้งเตือน แทนที่จะได้รับคำชม อาจโดนด่า ถ้าประเมินพลาด เนื่องจากข้อมูลในการตัดสินใจมันน้อย และประเมินจากมนุษย์ โดยไม่มีข้อมูลอะไรมารองรับเป็นเหตุในการแจ้งเตือน เพราะการที่มีรายงานเข้ามา มันต้องมีการเช็คข่าว ประเมินความเสี่ยงหลายด้าน ก่อนที่จะประกาศแจ้งเตือนออกไป เพราะถ้าพลาดนั่นหมายถึงหายนะในหน้าที่การงานเลย ผมถึงชม ปภ. ไงว่าทำได้ดีแล้ว ที่แจ้งเตือนได้ทันเวลา

ถ้ายึดประชาชนเป็นหลักวิธีการไหนก็ไม่สำคัญหรอก แต่ถ้ายึดอีโก้ตัวเองเป็นหลัก มันจะมีสารพัดเหตุผลที่จะบอกว่าทำไม่ได้ หรือทำได้ก็ต้องมีสารพัดปัญหามาหาเรื่องของบประมาณเพิ่ม