ถ้าไม่เบื่อจะพิมพ์เกินไป เล่าให้ฟังหน่อยครับว่ามันเกิดอะไรขึ้น ผมจะได้เอาไว้ประดับความรู้

สมัยก่อน ถ้ารับราชการหรือรัฐวิสาหกิจ จะได้ผลประโยชน์ ที่น่าทำงานด้วยมาก ๆ
สองอย่างคือ
บำเน็จ (รับเงินก้อนตอนเกษียร) กับ
บำนาน (รับเงินรายเดือน ประมาณ 70-80% ของเงินเดือนสุดท้าย ไปจนเสียชีวิต)

พอมาถึงจุดนึง สมัยทักษิณนั่นแหละ รัฐก็ยกเลิกสองตัวนี้
โดยเอาเงินจากกระทรวงการคลังมาก้อนนึง ตั้งสิ่งที่เรียกว่า กบข.
หรือ กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ

ให้เอาเงินก้อนนี้ไปบริหารเพื่อให้ได้กำไรนำมาจ่ายเป็น บำเน็จ หรือ บำนาน ตรงชื่อ
การทำงานก็เหมือน ๆ ประกันสังคม นั่นคือ ถ้าทำงานเราจ่าย 3% ที่ทำงานจ่าย 3%
ซื้อหน่วยลงทุนในกองทุน แล้วพอเลิกทำงาน อายุเยอะเกษียรแล้ว ก็เอาเงินกองทุนนี้ไปขาย

ปัญหาคือ...
มันคือการลงทุน การลงทุนมีความเสี่ยง ไม่ว่าคุณจะใส่เงินลงไปในหุ้นกู้เยอะขนาดใหนก็ตาม
หรือหุ้นรัฐที่ดูยังไงก็กำไร แล้วเค้าขายให้คุณก่อนแค่ใหนก็ตาม การลงทุนขาดทุนได้นะ
(เช่นการบินไทยเป็นต้น)

ปัญหาจะเกิดตอน ขาดทุน นี่แหละ โดยเฉพาะทำในนามของรัฐ มันจะอาการแบบ
ทำตามที่รัฐกำหนดนโยบายลงทุนแล้ว ผู้บริหารกองทุนไม่ผิด นะจ๊ะ .. จบ
ขาดทุนบักโกรกแค่ใหน ก็ทำงานกันตาใส ตามปรกติ

มาถึงพันธบัตร ... พันธบัตรรัฐบาล คือ กระทรวงการคลังขอกู้เงินจากประชาชน
หมายความว่า รัฐบาล ประเทศเอลซัลวาดอร์ ขอกู้เงินไปซื้อ บิทคอยน์ กับเครื่องขุดจำนวนหนึ่ง
เพื่อเก็งกำไร .. ก็ลองนึกสภาพ 5 ปีนี้ดูว่า มันจะค่อย ๆ บวก หรือ สวิงขึ้นลงจนหัวใจวาย

แต่มองในมุม รัฐบาลอาจจะไม่เป็นไร เพราะสุดท้ายขาดทุนจริง ๆ ก็ใช้เงิน ภาษีประชาชนจ่าย
ก็อาจจะเป็นได้ แบบอยากทดลองลงทุนว่ากำไรมั้ยแต่ใช้เงินคนอื่นมาลองอย่างถูกต้อง
ตามกฏหมายนั่นแหละ เพราะ

" ทำตามที่รัฐกำหนดนโยบายลงทุนแล้ว ผู้บริหารกองทุนไม่ผิด นะจ๊ะ "

ประมาณนั้น