วิชาพวกนั้นมันก็มีอยู่ในหลักสูตรมาตั้งนานแล้วนี่ครับ

หลักสูตรเดิมมันเก่าคร่ำครึ ก็ไปว่าเขาว่าเป็นไดโนเสาร์ไม่ยอมพัฒนา พอเขาพัฒนาหลักสูตรเพิ่มวิชาที่ทันสมัยขึ้น ให้เด็กรุ่นใหม่ของไทยพัฒนาได้เทียบเท่าชาติอื่นก็ยังมาแขวะเรื่องอื่นอีก

ความพอดีมันอยู่ตรงไหนหว่า

จริยธรรมมันมีสอนมาตั้งนานนมแล้วครับ
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่หลักสูตร แต่อยู่ที่ครอบครัวมากกว่า
ผู้ใหญ่สมัยนี้ “ขอโทษ” กับ “ขอบคุณ” ยังไม่เป็นเลย แล้วจะให้ครูสอนยังไงล่ะ ในเมื่อ พ่อกับแม่เป็นแบบอย่างที่แย่แบบนี้ (ขึ้น lift มาบอกกดชั้นให้หน่อย แล้วก็เงียบ)

ทำมาค้าขายเก่ง ก็ไม่ใช่ผู้ผลิตเทคโนโลยี ถ้าผู้ผลิตไม่ขายให้แล้ว จะขายเอง (Apple / MS Surface) ผู้ค้าคนกลางนี่ไร้ค่าเลยทีเดียว โลกเดิมการค้าขายผ่านคนกลางมันเจริญ แบบที่คนจีน คนแขกชอบทำเพราะการเดินทางมันยากลำบาก แต่ไม่ใช่กับโลกทุกวันนี้ ที่ทุกคนเข้าถึงแหล่งผลิตผ่าน Alibaba / Aliexpress

จริยธรรมก็มีสอนมาตั้งนานแล้ว แล้วดูประเทศตอนนี้สิว่าได้ผลมั้ย

ไอทีไม่ใช่ทุกสิ่งแต่ให้ไปสอนค้าขาย แล้วต่างกันอย่างไร

ผมว่าอยากให้สอนพวก Games Theory มากกว่าจริยธรรมแล้ว เพราะจริยธรรมมันพิสูจน์ลำบาก พวก Game Theory มันเน้น "ผลที่ตามมา" ซึ่งสุดท้ายจะบอกได้ว่าเราควรทำอะไร

เรื่องให้ค้าขายเก่งๆ วิชานี้ผมไม่เจอนะ ถ้าได้สอนสัก 1 ภาคก็น่าจะดี ส่วน IT ผมว่าให้ลองเล่นสัก 1 ภาคเรียน ให้พอรู้ว่าเป็นอะไร ทำงานยังไง ทำอะไรได้ และอะไรที่ทำไม่ได้ ถ้าชอบค่อยเลือกเรียนเพิ่มน่าจะดีกว่า

โลกนี้มันมีอาชีพมากกว่า "ค้าขาย" เยอะนะครับ และอาชีพที่ใช้ความสามารถการเขียนโปรแกรมมันเยอะขึ้นเรื่อยๆ

ผมได้ยุ่งเกี่ยวกับการทำธุรกิจอยู่บ้าง ถ้าไม่ใช่แบบองค์กรใหญ่ๆ ที่มีคนทำให้ทุกอย่าง ก็ต้องเขียนโปรแกรมเล็กๆ น้อยๆ เองนี่ล่ะ พวกจะสรุปบัญชี ประมาณการกำไร-ต้นทุน ฯลฯ ก็ต้องเขียนเล็กๆ น้อยๆ ใน Excel/Google Sheet

เหมาะมากเลยครับ
เด็กที่เรียนวิชานี้อย่างน้อยก็มีความคิดเป็นตรรกะเชิงลำดับวิธีการได้
ไม่ใช่คนตรรกะป่วยๆโยงมโนแบบไม่มีเส้นที่ให้เห็นว่ามันเกี่ยวข้องกัน

การที่จะให้คนมีจริยธรรมหรือสิ่งใดถูกผิดนั้น
มันเกิดจากการที่คนมีกระบวนการคิดที่สมเหตุผล เป็นขั้นตอน (ตรรกะ)
ถ้าอยากมีตรรกะให้เรียนแค่ วิชาแบบนี้ก็พอ
ไม่จำเป็นต้องไปเรียนหลักธรรม หรือศาสนาด้วยซ้ำครับ

================
เสียดายมันบรรจุวิชาแบบนี้ช้าไป ถ้าบรรจุสัก 20 ปีที่แล้ว เราคงได้ ชื่นชมเด็กๆ สมัยนี้มากขึ้น
หลายคนยังไม่เข้าใจว่าเรียนเขียนโปรแกรม มันไม่ได้แค่เขียนโปรแกรมเป็น มันได้อย่างอื่นด้วย

เรื่องจริยธรรมที่ดูแล้วค่อนข้างเป็นนามธรรม ตรงนี้ผมว่าหลักสูตรเดิมก็น่าจะครอบคลุมดีแล้ว สิ่งที่ต้องเน้นย้ำเพิ่มเติมจริงๆ คือการสอนให้คารพกฎหมายครับ

จะเลือกทำไมระหว่างจริยธรรมกับวิทยาการคำนวณ?​ แท้จริงแล้วถ้าผู้แสดงความคิดเห็นได้อ่านหลักสูตร จะทราบว่าในส่วนของ DL (Digital Literacy) มีเรื่องของความปลอดภัยและจริยธรรมบนโลกออนไลน์ เด็กจะต้องรู้กฎหมาย รู้มารยาท ไม่เบียดเบียนคนอื่น และปกป้องสิทธิของตนเอง การจะเป็นคนมีจริยธรรมในโลกยุคดิติทับได้ จำเป็นต้องเข้าใจโลกดิจิทัลด้วย การมองว่าจริยธรรมและวิทยาการคำนวณเป็นของที่แยกกัน ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เป็นตรรกะวิบัติ (logical fallacy) อย่างหนึ่ง ที่เรียกว่า false dilemma เป็นสิ่งที่พบได้บ่อยแม้ว่าผู้พูดจะไม่ตั้งใจ หลักสูตรวิทยาการคำนวณจึงครอบคลุมเรื่องตรรกะวิบัติด้วย

พูดตามตรง เป็นหน้าที่พ่อแม่นะครับ รู้ว่าไม่พร้อมอย่ามีลูก

ผู้ออกแบบหลักสูตร คิดถึง รร. ในชนบทอยู่ตลอดเวลา ผม (ผนวกเดช) เพิ่งกลับมาจากการเยี่ยมโรงเรียนชายขอบที่ไม่มีอินเทอร์เน็ต มีไฟฟ้าที่ติดๆ ดับๆ มีคอมพิวเตอร์ไม่พอใช้ ยิ่งพบว่าหลักสูตรและหนังสือวิทยาการคำนวณ ของ สสวท. ถูกออกแบบมาได้เหมาะสมยิ่งนัก นักเรียนเหล่านี้มีศักยภาพที่จะคิดเป็นเหตุเป็นผล เป็นระบบได้ ไม่แพ้คนที่อื่น ควรได้โอกาสเรียนรู้ผ่านกิจกรรม unplugged (เขียนโปรแกรมโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์) เพื่อฝึกกระบวนการคิด อย่างที่หนังสือ สสวท. ยกตัวอย่างทุกชั้นปีในระดับประถม และในช่วงเวลาที่มีไฟฟ้าใช้ เด็กประถมปลาย ควรได้ลองขีดเส้นเล่นลายผ่าน block programming เพื่อกระตุ้นจินตนาการ นอกจากนี้ เด็กควรมีหนังสือเรียนที่คำนึงถึงบริบทของชนบทและสังคมเกษตร ที่ผสานเทคโนโลยีอย่างลงตัว ดังที่ได้เห็นในครอบครัวของ #โป้งก้อยอิ่ม แท้จริงแล้วครูและนักเรียนในชนบทกลับมองเทคโนโลยีว่าเป็นหนทางหนึ่งในการหลุดพ้นจากกับดักของความยากจน กว่า 20 ปีแล้วที่ NECTEC เคยมีโครงการ IT Valley เพื่อฝึกอาชีพให้เด็กบนดอย ได้เรียนรู้การซ่อมคอมพิวเตอร์ การเขียนเว็บ การเขียนภาษา C บางคนเข้ามาทำงานในเมืองมีรายได้ดี ส่งเงินกลับมาเลี้ยงครอบครัว อย่างไรก็ดีโครงการดังกล่าวเน้นการสร้างอาชีพทางคอมพิวเตอร์ ในขณะที่หลักสูตรวิทยาการคำนวณเน้นการสร้างทักษะที่จำเป็นที่บูรณาการไปกับทุกสาขาอาชีพ เด็กที่มีพื้นฐานการคิดเชิงคำนวณที่ดี ย่อมจะต่อยอดได้ทั้งในอาชีพสายไอทีและอาชีพอื่นๆ แม้ว่าเขาจะยังคงอยู่ในชุมชมต่อไป ก็สามารถวางแผนงานโรงเพาะเห็ด ทุ่งนา โรงเลี้ยงสัตว์ แผงโซล่าร์เซล ระบบรดน้ำ ฯลฯ ได้อย่างเป็นระบบโดยใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสม

เค้าถึงควรต้องรู้จักหรือได้ลองแม้แต่สิ่งที่อาจไม่ชอบตั้งแต่วัยเด็กไงล่ะครับ ;)

ผมก็สงสารตัวเองมาก ที่ต้องเสียเวลาเรียนคณิตศาสตร์ สปช สลน กพอ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษแบบที่ไม่สามารถใช้งานได้จริง สมัยประถมนานถึง 6 ปี ผมตื่นเต้นทุกครั้งที่ใกล้จะเปิดเทอมแล้วต้องไปซื้อหนังสือประจำเทอมใหม่ แล้วก็ใช้เวลาอีก 1-2 สัปดาห์ก่อนเปิดเทอม ทำแบบฝึกหัด + อ่านหนังสือในแต่ละเล่มจนจบ อันไหนทำไม่ได้ ถามพ่อ น้า หรือแม่ ก็รู้เรื่องแล้วทำต่อได้ (เพิ่งรู้ตอน ม.ต้นว่า พ่อ แม่ น้า จบ ป.ตรี เกษตร, ครุ Eng, วิศวะไฟฟ้า)

เปิดเทอมมาจำได้ว่าเจอครูท่านใหม่สั่งงานให้ทำในห้อง ผมก็นั่งอ่านหนังสือเงียบๆ พอให้ส่งงาน โดนด่ากลางห้องว่า ให้ไปลบที่เขียนไว้ออกให้หมด แล้วครูจะสอนให้ใหม่ (ทั้งที่ก็ไม่ได้ผิดซักข้อ) ข้อสอบก็เหมือน copy โจทย์ในหนังสือเรียนมาแปะในกระดาษ แทบไม่ต้องอ่านโจทย์ อ่านแต่ choices ก็จำได้แล้วว่าจะต้องตอบข้อไหน

ผมบ่นทุกครั้งที่ไปโรงเรียนและกลับบ้านว่า ทำไมเรียนช้า "วิชาที่เรียนผมก็ไม่ได้สนใจ" ผมให้น้ามาสอนพันสายไฟ ต่อวงจร แกะของเล่นมันสนุกกว่ามาก แต่ครูที่โรงเรียนสอนสิ่งพวกนี้ได้แค่คนเดียวซึ่งก็เป็นครูที่สนิทกัน นั่งคำนวณกำลังขยายของเลนส์ทำกล้องส่องดาว ตัดท่อทำลำกล้อง ทำขาตั้ง พวกนี้สนุกกว่าเยอะ

ไม่เข้าใจจนทุกวันนี้ว่าทำไมไม่ให้เรียนตามที่เด็กอยากเรียน

โลกดิจิทัลจะเข้ามาสู่ชีวิตของเด็กโดยที่เด็กไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องให้เรียนเพื่อให้มีทั้งความรู้ ทักษะ และทัศนคติที่ถูกต้องเกี่ยวกับเทคโนโลยีนี้ จึงจัดเป็นวิชาพื้นฐานที่ประชากรทุกคนจะต้องมี เฉกเช่นการอ่านออกเขียนได้ การรู้กฎจราจร สุขอนามัย และจริยธรรม เป็นต้น

จริงๆ น่าจะให้ใช้ code.org ...
ตัวนี้ไม่ต้องใช้ flash

กระบวนการออกแบบหลักสูตรเริ่มตั้งแต่ปี 2559 ผ่านการพิจารณายกร่างโดยนักวิชาการหลายสถาบัน จากนั้นในกระบวนการพิจารณาร่าง ก็ได้เชิญคุณครูทั้งระดับประถมและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนในจังหวัดต่าง ๆ หลายจังหวัด หลายภูมิภาค มาให้คำแนะนำและปรับแก้ให้เหมาะสม จากนั้นจึงมีการทำประชาพิจารณ์โดยเชิญผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ทั้งในภาครัฐและเอกชน เมื่อผ่านแล้วจึงได้ชี้แจงให้สำนักพิมพ์ต่าง ๆ เพื่อเตรียมผลิตสื่อการเรียนรู้ ก่อนที่จะประกาศใช้โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในระหว่างนั้น สสวท. ได้เริ่มเขียนหนังสือแบบเรียน และทดลองใช้ในโรงเรียนที่เป็นเครือข่ายวิจัย มีการเก็บข้อมูล ติดตาม ประเมินผลอย่างต่อเนื่อง ทั้งแบบไม่เป็นทางการผ่านสื่อออนไลน์ และแบบที่เป็นทางการผ่านการทำวิจัยในห้องเรียน คำแนะนำที่ได้รับก็นำมาปรับปรุงหนังสือให้ดีขึ้นต่อไป และโดยรวมก็พบว่าผลลัพธ์เป็นที่น่าพึงพอใจ รวมถึงทั้งโรงเรียนที่มีขนาดใหญ่และขนาดเล็ก ทั้งนักเรียนทั่วไปและนักเรียนที่เป็นเด็กพิเศษก็สนุกสนานและได้ประโยชน์จากวิชานี้

อนึ่ง นี่ไม่ใช่การเพิ่มวิชา แต่เป็นการย้ายกลุ่มสาระ และปรับให้มีเนื้อหาน้อยลง เน้นการคิดวิเคราะห์มากกว่าท่องจำ

การเริ่มสอนศีลธรรมด้วยคำว่า "ต้อง" นี่ก็ผิดแล้วครับ เริ่มต้นด้วยวคำนี้ แปลว่าทุกคนต้องมีศีลธรรม ต้องเรียนศีลธรรม ต้องมีมาตรฐานทางศีลธรรม

ศีลธรรมที่เริ่มต้นด้วยการเอาไม้บรรทัดไปวัดคนอื่น มันไม่ใช่ศีลธรรมครับ

การสอนที่ดี ควรสอนให้รู้จักการมองไปถึงผลแห่งการกระทำ และผลกระทบต่อตัวเอง และคนอื่น ไม่ต้องเป็นศีลธรรมก็ได้ครับ อะไรก็ได้

ศีลธรรม ธรรมแห่งความอดกลั้น สอนให้อดกลั้น แต่ไม่ได้สอนว่าอดกลั้นไปทำไม ถ้าไม่อดกลั้นแล้วจะเป็นยังไง ก็เหมือนกับสอนให้เด็กเรียนปีทาโกรัสหรือหา ครน. โดยบังคับให้เรียนตามหนังสือ โดยที่เด็กไม่รู้ว่าเรียนไปทำไมอ่ะแหละครับ

กว่าผมจะรู้ว่าปีทาโกรัส sin cos tan calculus บลาๆ จะเอาไปใช้ทำอะไรได้บ้างในชีวิตจริง ก็ตอนผมเรียนจบป.ตรีแล้วครับ

ไม่ได้จะบอกว่าการศึกษาไม่ได้สอนว่าให้เอาไปทำอะไรนะครับ แต่จะบอกว่ามันไม่ใช่ทุกคนที่ถูกบังคับให้เรียนสิ่งดังกล่าว จะมีโอกาสมาพานพบว่าสิ่งที่ตัวเองเรียนมาเอาไปใช้อะไรได้บ้าง

แต่พอรู้แล้วว่าจะได้ใช้อะไร ผมก็ต้องไปเรียนใหม่อยู่ดี เพราะตอนเรียนมันจำไว้สอบอย่างเดียว ทำอะไรแทบไม่ได้เลย ที่จำเป็นสำหรับผมจริงๆ เพื่อมาศึกษาเรื่อง trigonometry กับ calculus มีแค่ basic math operation ครับ บวก ลบ คูณ หาร ยกกำลัง

สสวท. ทำเช่นนั้นอยู่แล้ว นั่นคือ ปรับปรุงหลักสูตร และหนังสือแบบเรียน วิทย์ คณิต ให้เข้าใจง่ายขึ้น น่าสนใจขึ้น เน้นการคิดมากกว่าการท่องจำ

ข้อมูลเพิ่มเติม
http://www.ipst.ac.th/index.php/news-and-announcements/training-seminar/item/2776-4-0

ลองดูงานแถลงข่าวหนังสือเรียนวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ สสวท. ฉบับปรับปรุงใหม่
https://www.facebook.com/ipst.thai/videos/1604030639633318/

ผมดูว่ามันก็ ok นะ

ประถมเป็นเรื่องเกี่ยวกับการเตรียมตัว คอมเบื่องต้น การป้องกันตัวเองบนเน็ต ปนๆไปกับเลข / ฟิสิกเบื่องต้น

พอขึ้นมัธยมก็ให้เลือก(ในวิชานี้ก็มีสาย โปรแกรมเมอร์ม เครือข่าย อีเล็โทรนิก ฯลฯ)

เรื่องที่ไปทำงานในบริษัท​ 4-6​ เดือน​ กินเวลาปิดเทอมกับ​ 1 ภาคการศึกษา​ มีการทำมาได้ซักระยะแล้วนะครับ​ ก็​ 5 รุ่นแล้ว​ มีสองแบบคือแบบ​สหกิจ​ กับ​ WIL​ ข้อแตกต่างคืออย่างแรกคือฝึกงานระยะยาว​ แบบที่สองคือต้องเอาโจทย์ปัญหาในโรงงานมาแก้​ ทำจนถึงได้ชิ้นงานหรือแก้ปัญหาได้​ เด็กกลุ่มนี้เน้นออกไปทำงานในภาคอุตสหกรรม

ในสายวิศว​ วิทยาศาสตร์​ ที่ทำกันระดับหลักสูตร​ ก็มีหลายที่แล้ว​ ทั้งเอกชนและรัฐบาลครับ

เด็กหนีไม่พ้นที่จะต้องใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการดำรงชีวิต ต้องเลือกโปรโมชั่นมือถือต้องทำตามกฎหมายไซเบอร์ ต้องหลีกเลี่ยงการโดนหลอกออนไลน์ ต้องตั้งพาสเวิร์ดให้ปลอดภัย ต้องสร้างอีเวนต์เชิญชวนคนมาชมงานเปิดแกเลอรี่ ต้องรับข่าวสารบ้านเมืองซึ่งจะมีผลต่อการตัดสินใจเลือกผู้นำ (ซึ่งมีกระทบต่อคนอื่น) ดังนั้นจะต้องแยกแยกให้ได้ว่าข่าวใดจริงหรือลวง ฯลฯ

มีผู้แสดงความคิดเห็นบ่อยครั้งว่าหลักสูตรนี้เป็นการสอนปลาให้ปีนต้นไม้ บังคับนกให้ว่ายน้ำ

ผู้แสดงความคิดเห็นคงไม่ได้อ่านหลักสูตร จึงไม่ทราบว่า แท้จริงแล้วผู้ออกแบบหลักสูตรเห็นด้วยกับหลักคิดนี้ หลักสูตรเดิมเป็นการฝึกพื้นฐานทางอาชีพคอมพิวเตอร์ แต่หลักสูตรนี้เป็นการฝึกพื้นฐานการคิดวิเคราะห์สำหรับทุกอาชีพ ไม่ว่าเด็กจะโตขึ้นไปปีนต้นไม้ หรือว่ายน้ำ ล้วนหนีไม่พ้นการสัมผัสกับโลกดิจิทัล

การที่คนสอนไม่พร้อม มิใช่เหตุผลที่จะไม่สอน เมื่อคนสอนไม่พร้อมก็ต้องช่วยกันทำให้พร้อม หรือหาคนใหม่ที่พร้อม อนาคตของประเทศสำคัญเกินกว่าที่จะมัวอ้างว่า “ไม่พร้อม” แล้วไม่ทำอะไรเลย หากผู้แสดงความคิดเห็นมองว่าควรรอให้พร้อมกว่านี้ ก็ควรพิจารณาว่าเรา “รอให้พร้อม” มากว่า 20 ปีแล้ว หากรอต่อไปก็ไม่มีแนวโน้มที่จะพร้อมมากขึ้น

ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเตรียมความพร้อมของครู
http://celt.li.kmutt.ac.th/km/index.php/pr4cs2017/

ขอบคุณครับที่ช่วยอธิบาย หลักการเป็นเช่นนั้นจริงๆ และเขียนอธิบายในหลักสูตรแล้วครับ

ผู้แสดงความคิดเห็นคงไม่ได้อ่านหลักสูตร จึงไม่ทราบว่าจุดประสงค์ไม่ใช่เพื่อสร้างโปรแกรมเมอร์ แต่เพื่อสร้างเด็กให้มีทักษะการคิดวิเคราะห์ เป็นขั้นตอน เป็นเหตุเป็นผล หากในกระบวนการดังกล่าวจะมีโปรแกรมเมอร์เกิดขึ้นก็เป็นผลพลอยได้ที่พึงประสงค์

เด็กบางคนอาจไม่อยากเรียนวาดเขียน ไม่อยากเรียนว่ายน้ำ พละศึกษา ดนตรี เย็บปักถักร้อย หรือศาสนา เราก็ควรบังคับให้เขาเรียนอยู่ดี เพราะเป็นทักษะสำคัญของชีวิต (เช่น พละศึกษา ในระดับหนึ่ง) อาจมีผลต่อาการเอาชีวิตรอด (เช่น การว่ายน้ำ) มีผลต่อการเข้าใจสุนทรียภาพของชีวิต (เช่นศิลปะ ดนตรี) และเป็นเครื่องมือสำคัญของการเป็นพลเมืองที่ดี (เช่น ศาสนา จริยธรรม) ทั้งนี้ อาจถกเถียงกันได้ว่าควรบังคับมากเพียงใด เนื้อหาเข้มข้นระดับใด แต่ความเห็นที่ว่าไม่ควรบังคับเลยถ้าเด็กไม่ชอบเรียน อาจจะเป็นแนวทางที่สุดโต่งเกินไป

คุณวิจารณ์อาหาร คุณทำอาหารเป็นรึเปล่า ง่อววววววว

ผมว่าเกือบทุกอย่างในโลก เกิดขึ้นมาเพราะวัตถุประสงค์ที่ดีครับ แต่วิธีการนี่แหละที่เป็นตัวบอกผลลัพท์

ผมว่าเราเห็นผลลัพท์ ของวัตถุประสงค์ที่ดี แต่วิธีการห่วยกันจนชินตาแล้วครับ

ปัญหาของระบบ tcas,การสอบ ONET, ANET ปัญหาคนไร้ระเบียบวินัยของคนในชาติ ล้วนเกิดจากวัตถุประสงค์ที่ดี แต่วิธีการห่วยทั้งนั้นครับ

ถ้าหากจะรอทุกที่มีความพร้อมก่อนเริ่มทำคงได้พัฒนาหลักสูตรการศึกษาหลังจากนี้อีก 20 ปีมั้งครับ ก่อนจะออกหลักสูตรได้คงต้องมีการประชุมวางแผนร่วมมือกันระหว่างหลายหน่วยงานแล้ว เพราะกว่าหลักสูตรจะออกมาได้ต้องผ่านการวางแผนและลงมือทำมาเป็นเวลานาน หลังจากนี้ก็คงจะมีนโยบายพัฒนาโรงเรียนตามพื้นที่ต่างจังหวัดอะไรก็ว่ากันไป รวมทั้งอบรมครูเพื่อให้เข้าใจและสามารถสอนหลักสูตรใหม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วย ซึ่งส่วนหลังนี้เท่าที่ผมดูก็เริ่มทำไปบ้างแล้ว

ผู้ออกแบบหลักสูตร คิดถึง รร. ในชนบทอยู่ตลอดเวลา ผม (ผนวกเดช) เพิ่งกลับมาจากการเยี่ยมโรงเรียนชายขอบที่ไม่มีอินเทอร์เน็ต มีไฟฟ้าที่ติดๆ ดับๆ มีคอมพิวเตอร์ไม่พอใช้ ยิ่งพบว่าหลักสูตรและหนังสือวิทยาการคำนวณ ของ สสวท. ถูกออกแบบมาได้เหมาะสมยิ่งนัก นักเรียนเหล่านี้มีศักยภาพที่จะคิดเป็นเหตุเป็นผล เป็นระบบได้ ไม่แพ้คนที่อื่น ควรได้โอกาสเรียนรู้ผ่านกิจกรรม unplugged (เขียนโปรแกรมโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์) เพื่อฝึกกระบวนการคิด อย่างที่หนังสือ สสวท. ยกตัวอย่างทุกชั้นปีในระดับประถม และในช่วงเวลาที่มีไฟฟ้าใช้ เด็กประถมปลาย ควรได้ลองขีดเส้นเล่นลายผ่าน block programming เพื่อกระตุ้นจินตนาการ นอกจากนี้ เด็กควรมีหนังสือเรียนที่คำนึงถึงบริบทของชนบทและสังคมเกษตร ที่ผสานเทคโนโลยีอย่างลงตัว ดังที่ได้เห็นในครอบครัวของ #โป้งก้อยอิ่ม แท้จริงแล้วครูและนักเรียนในชนบทกลับมองเทคโนโลยีว่าเป็นหนทางหนึ่งในการหลุดพ้นจากกับดักของความยากจน กว่า 20 ปีแล้วที่ NECTEC เคยมีโครงการ IT Valley เพื่อฝึกอาชีพให้เด็กบนดอย ได้เรียนรู้การซ่อมคอมพิวเตอร์ การเขียนเว็บ การเขียนภาษา C บางคนเข้ามาทำงานในเมืองมีรายได้ดี ส่งเงินกลับมาเลี้ยงครอบครัว อย่างไรก็ดีโครงการดังกล่าวเน้นการสร้างอาชีพทางคอมพิวเตอร์ ในขณะที่หลักสูตรวิทยาการคำนวณเน้นการสร้างทักษะที่จำเป็นที่บูรณาการไปกับทุกสาขาอาชีพ เด็กที่มีพื้นฐานการคิดเชิงคำนวณที่ดี ย่อมจะต่อยอดได้ทั้งในอาชีพสายไอทีและอาชีพอื่นๆ แม้ว่าเขาจะยังคงอยู่ในชุมชมต่อไป ก็สามารถวางแผนงานโรงเพาะเห็ด ทุ่งนา โรงเลี้ยงสัตว์ แผงโซล่าร์เซล ระบบรดน้ำ ฯลฯ ได้อย่างเป็นระบบโดยใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสม

ประเทศนี้ ตัวเองชอบคอมพิวเตอร์เลยยัดเยียดให้เด็กเรียน อาชีพอื่นไร้ค่า ดูถูกอาชีพอื่น

ผมไม่ได้เห็นด้วยกับการบังคับเรียนระยะยาวขนาดนั้น แต่ผมไม่คิดว่ามันสื่อถึงอาชีพอื่นไร้ค่านะครับ แทบทุกอาชีพตอนนี้สามารถเขียนโปรแกรมมาช่วยงานได้หมดแล้วเราก็เห็นๆ กันอยู่ จะแค่ร้านขายของ ทำสวน ฯลฯ

ผมว่ามัน make sense นะ กับการปรับหลักสูตรให้ทันกับโลก ในยุคที่ความรู้ด้านนี้เป็นสิ่งจำเป็นในการพัฒนาประเทศ ประเทศไทยสัดส่วนโปรแกรมเมอร์และนักวิจัยน้อยมากนะครับเมื่อเทียบกับประเทศอื่น ดังนั้นถ้ามองระดับมหภาค การส่งเสริมทรัพยากรคนด้านนี้ก็ควรทำไม่ใช่หรือครับ

หากคุณบอกว่ามันเป็นสิ่งที่ยัดเยียด งั้นวิชาอื่นๆที่เคยมีมา ศิลปะ พลศึกษา คณิตศาสตร์ ในหลักสูตรนี่ไม่ได้ยัดเยียดหรอครับ ไม่มีใครชอบไปทุกวิชา แต่ที่ใส่มาเพราะมันมีความจำเป็นในยุคนั้นๆ ตอนนี้ถึงวันที่โลกต้องปรับตัว พวกคุณก็ควรแขวะกันแต่พอดี และแขวะให้ถูกเรื่องมั้ยครับ เคสนี้ถ้าจะแขวะ ควรไปโฟกัสเรื่องที่จะปรับหลักสูตรการสอนยังไงให้เด็กเอาไปใช้ได้จริงและเห็นความสำคัญของมันดีกว่า ส่วนเด็กที่ไม่ชอบจริงๆ อย่างน้อยก็ต้องพอรู้จักเทคโนโลยี รู้ว่ามันเอาไปใช้ยังไง รับมือกับมันได้ ไม่ถูกล่อลวงหรือเอาเปรียบ
ไม่ใช่มาต่อต้านบอกว่าไม่ควรใส่หลักสูตรนี้เข้ามาครับ

ยุคนี้ ผู้ชนะกินรวบครับ ผมไม่ได้ดูถูกความรู้ด้านอื่น แต่เปิดตามองให้กว้างครับ แค่ความรู้เฉพาะสายมันไม่พอ คุณเปิดร้านกาแฟแต่คุณวิเคราะห์ข้อมูลลูกค้าเชิงลึกไม่เป็น คุณก็แค่โดนเจ้าใหญ่กินรวบไปก็แค่นั้น

เอาประโยคนี้ เปลี่ยนคอมพิวเตอร์เป็นพุทธศาสนา ก็จะได้ใจความเดียวกัน

"ประเทศนี้นับถือศาสนาพุทธก็เลยยัดเยียดให้เด็กเรียน"

หรือเปลี่ยนเป็นเลข วิชางานช่าง เย็บผ้า ตัดกางเกง

โรงเรียนผมสอนไฟฟ้าต่อสวิทช์ไฟ ก็ไม่มีใครมาบอกนะว่าดูถูกช่างไม้ ช่างประปา

โลกดิจิทัลจะเข้ามาสู่ชีวิตของเด็กโดยที่เด็กไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องให้เรียนเพื่อให้มีทั้งความรู้ ทักษะ และทัศนคติที่ถูกต้องเกี่ยวกับเทคโนโลยีนี้ จึงจัดเป็นวิชาพื้นฐานที่ประชากรทุกคนจะต้องมี เฉกเช่นการอ่านออกเขียนได้ การรู้กฎจราจร สุขอนามัย และจริยธรรม เป็นต้น

หลักสูตรนี้ไม่ได้ดูถูกอาชีพอื่น แต่มองว่าทุกอาชีพมีค่าและพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นได้ด้วยความรู้เท่าทันดิจิทัล

อุ้ย ผมก็ได้เรียน Logo ตอนป.2 ครับ

แต่ดันมารู้ว่าเรียนเขียนโปรแกรมเอาจริงๆ ตอนเรียนจบมหาลัยแล้วเพราะข่าวเว็บนี้ว่าเต่านั่นมันคือเขียนโค้ดภาษา Logo ?

มีผู้ตั้งคำถามว่า สสวท. และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง มีการประชาสัมพันธ์และการเตรียมความพร้อมครูอย่างไร เพื่อรองรับหลักสูตรใหม่ วิทยาการคำนวณ ผม (ผนวกเดช) จึงได้รวบรวมข้อมูลจากแหล่งต่างๆ มาไว้ในนี้ เพื่อให้เป็นประโยชน์กับครูผู้สอนและผู้ปกครอง

นักเรียนอาจได้รับประโยชน์ด้วย แต่จุดประสงค์หลักนี้คือเพื่อครูที่จะสอนวิชานี้ครับ

รายการนี้ผมจะอัพเดตเรื่อยๆ เริ่มเขียนเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2561 บางทีข้อมูลอาจจะยังไม่ครบถ้วน หรืออาจมีข้อผิดพลาด ท่านใดมีข้อแนะนำขอความกรุณาทิ้งคอมเมนต์ไว้หรือติดต่อผมที่ mocksk@gmail.com ครับ ขอบคุณครับ

http://celt.li.kmutt.ac.th/km/index.php/pr4cs2017/

กล้าพูดได้ว่า "ต้องมี" เพราะรบ.จัดงบให้ตั้งแต่สมัยทักษิณ ยุคแรกๆแล้วล่ะครับ ตอนนั้นมีดราม่าว่าบางโรงเรียนยังไม่มีไฟฟ้าใช้ แล้วมีงบคอมพิวเตอร์มาทำไม แต่จริงๆในอีกแง่ ทำให้โรงเรียนที่บ่นแบบนั้น ได้งบจัดหาระบบไฟฟ้าห่างไกลเพิ่มเติมมาด้วย เพื่อให้ใช้กับคอมฯได้

โลกยุคใหม่แล้วนะครับ โรงเรียนตจว.ขนาดเล็กยุบ ควบ รวมกันไปเยอะแล้ว ที่ยังเหลือก็ได้งบมารวมๆกันสบายเลย(แบบนักเรียนไม่ถึงร้อยคน แต่ได้งบพื้นฐานเท่า1โรงเรียนปกติ) โรงเรียนบนดอยที่ไฟฟ้าเข้าไม่ถึงก็เหลือน้อยมากๆ ก็ยังมีไฟฟ้าจากระบบอื่นทดแทนบางส่วน(เพื่อนผมไปบรรจุที่อ.อมก๋อย แรกๆก็บ่นเรื่องสัญญาณมือถือไม่ค่อยมี มีแค่บางจุด แต่ไม่ใช่ไม่มีระบบสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานเลย แต่ผ่านไปหลายปีมีสัญญาณกันเยอะแล้ว เล่นเนท4Gได้ด้วย) อาจจะไม่100% แต่คนละเรื่องกับยี่สิบปีที่แล้ว

จะว่าไป 4G นี่ทำให้ internet เข้าถึงทุกพื้นที่ห่างไกลง่ายกว่าเดิมจริงๆ

ขนาดบ้านผมที่ตจว.ห่างจากอ.เมืองเกือบร้อยกิโลเมตร มีinternet fiber 100Mbps ใช้แล้วครับ

ใช่ครับ แบบเรียนสำหรับประถมต้น เป็นเช่นนั้นเลย เขียนโปรแกรมโดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์ เรียกว่ากิจกรรม unplugged

REVIEW หนังสือ วิทยาการคำนวณ ชั้น ป.1 ของ สสวท. โดย ครูน้ำ สอนลูกเขียนโปรแกรม by Dek-D.com
https://school.dek-d.com/blog/วิทยาการคำนวณ/review-หนังสือ-วิทยาการคำนวณ/