ผมหมายความตามในข่าวนะครับ คือสินค้าที่เหมือนกับคำสามัญ เช่น ขายน้ำเปล่าแต่ตั้งยี่ห้อว่า Water
นี่ก็ขายแว่นตา (ถึงจะเป็นพวกแว่นSmart รึอะไรก็เหอะ มันก็คือแว่นตา) Glass ก็แว่นตา มันไม่น่าได้

ที่ท่านยกมามันเป็นของคนละอย่างเอามาตั้งชื่อนะครับ ทั้งหน้าต่างเอย(OS)
คินเดิลนี่ชัดเจน กิริยา เอามาตั้งสินค้า (นาม)

ส่วนเรื่องแอปเปิลฟ้องนั่นมันแพ้ไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ เขาไม่ให้ถือลิกขสิทธิ์คำว่า แอพสโตร์ เพราะถือว่าเป็นคำสามัญ ใครจะใช้ก็ได้

สรุปใจความคือเรื่องนี้เป็นเรื่องการจดทะเบียนเพื่อไม่ให้คนอื่นนำชื่อนี้มาใช้ในการค้าประเภทนั้นๆครับ หากจดผ่าน ก็จะทำให้คนอื่นไม่สามารถใช้ชื่อนั้นในสินค้าประเภทนั้นได้ สินค้าที่มีความหมายตรงเด๊ะๆกับคำสามัญ จึงมักจดลิกขสิทธิ์ไม่ผ่านเพราะจะทำให้ผู้ได้รับสิทธิ์มีความได้เปรียบเหนือคู่แข่งในตลาดเกินไปเพราะเวลาคนพูดถึงคำสามัญนั้นก็จะนึกถึงตราสินค้าไปด้วย แม้บางครั้งจะไม่ได้พูดถึงสินค้าดังกล่าวก็ตาม

ยกตัวอย่างง่ายๆ เวลาคุณพูดถึงหน้าต่างเฉยๆเช่น หน้าต่างห้องฉันวิวสวยดีนะ (โปรดคิดเป็นภาษาอังกฤษ) ก็ไม่มีใครหรอกที่จะไปนึกถึง OS

แต่หากมีน้ำดื่มยี่ห้อ Water ขึ้นมา แล้วมีคนพูดว่า ฉันกระหายน้ำอยากดื่มน้ำ(Water)มากเลย ผู้ฟังก็จะนึกถึงน้ำดื่มยี่ห้อ Water ทันที ทั้งที่บางทีผู้พูดอาจจะหมายถึงน้ำก๊อกหรือน้ำดื่มยี่ห้ออื่นก็ได้

พอเข้าใจไหมครับ

กรณีของแคนดี้แครชนั้น ผ่าน Candy เนื่องจากเป็นสินค้าประเภทเกมครับ ถ้าขายลูกอมแล้วจดทะเบียนชื่อ Candy ก็คงไม่ผ่านเหมือนกัน