Galaxy S4 Zoom ถือเป็นมือถือในตระกูล Galaxy S4 อีกตัวหนึ่ง (ข่าวเปิดตัวและสเปกละเอียด) ที่เพิ่งเปิดตัวเมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา

ในขณะที่ S4 Mini เป็นแค่การลดไซส์-สเปกตามแนวทางของ S III Mini แต่กรณีของ S4 Zoom กลับเป็นการทดลอง form-factor แบบแปลกๆ ของซัมซุง เพราะแทนที่จะเป็นกล้องเต็มรูปแบบแล้วรันแอนดรอยด์เหมือนกับ Galaxy Camera มันกลับกลายเป็นการนำกล้องกับมือถือมาประกบเข้าด้วยกันเสียอย่างนั้น

สำหรับคนทั่วไปแล้ว S4 Zoom อาจดูผิดที่ผิดทาง แต่สำหรับบล็อกเกอร์-นักข่าวมันกลับเป็น "มือถือในฝัน" เพราะเราสามารถเอาเลนส์ optical zoom 10x ถ่ายสไลด์จากที่ไกลๆ แล้วแชร์ขึ้นอินเทอร์เน็ตได้ทันที ในแง่ทฤษฎีน่าจะเวิร์ค ผมเลยขอยืมเครื่องจริงมาทดสอบภาคปฏิบัติดูว่าเวิร์คแค่ไหนครับ

รูปลักษณ์ภายนอก

อย่างที่เขียนไปแล้วว่า S4 Zoom เป็นการเอากล้องคอมแพคมาผ่าครึ่ง มาติดกาวกับมือถือผ่าอีกครึ่ง หน้าตาของมันเลยออกมาตลกๆ ครับ

ในขณะที่ฝั่งของจอมือถือแบนราบสนิท ฝั่งของกล้องกลับมีทั้งส่วนเว้าและนูน โดยเลนส์และส่วนท้ายเครื่องนูนออกมาเพื่อเป็นกริปให้จับถนัด

การใช้งานในฐานะกล้องนั้นจับถนัดจริง แต่พอใช้งานเป็นมือถือกลับแย่กว่าที่คิด เพราะเลนส์ที่นูนขึ้นมาเป็นตำแหน่งนิ้วชี้ของเราพอดี

วิธีการจับเครื่องในโหมดมือถือจึงมี 2 แบบ คือ เอานิ้วชี้หลบเลนส์

หรือไม่ก็เอานิ้วชี้คร่อมเลนส์ลงไปเลย (ถือแบบไม่ค่อยสนิทใจทั้งสองวิธี)

สำหรับปุ่มและพอร์ตเชื่อมต่อต่างๆ เริ่มจากขอบด้านซ้ายของเครื่อง เป็นช่องเสียบ microSD และขาตั้งกล้อง

ฝั่งขวาประกอบด้วย ปุ่ม power, volume up/down และชัตเตอร์

ช่องเสียบหูฟังอยู่ด้านบน ส่วนด้านล่างเป็นฝาปิดพร้อมพอร์ต micro USB

วิธีการแกะคือเอาเล็บจิกช่องด้านขวามือตามที่เห็น

เปิดฝาออกมา จะมีช่องเสียบ micro SIM และสลักล็อคแบตเตอรี่

ดันสลักไปด้านขวามือของภาพ แบตเตอรี่จะเด้งออกมา

ด้านหลัง หรือ ฝั่งที่เป็นกล้อง

ด้านหน้า หน้าตาได้มาตรฐานซัมซุงมากครับ วัสดุเป็นแบบเดียวกับ S4

จังหวะการซูม ถ่ายมาให้เปรียบเทียบกันตั้งแต่ช่วงใช้งานเป็นมือถือปกติ (ซ้ายสุด) เปิดกล้องให้ทำงาน (กลาง) และซูมสุด 10x (ขวา)

เทียบขนาดกับ Galaxy Note II

ซอฟต์แวร์

รีวิวนี้เน้นไปที่กล้องเป็นหลัก เรื่องซอฟต์แวร์คงไม่ต้องพูดถึงกันเยอะ แบบสรุปรวบรัดแล้วมันคือ Android 4.2.2 พร้อมซอฟต์แวร์รุ่นใหม่ๆ ของซัมซุงที่มาพร้อมกับ Galaxy S4 เช่น Group Play, Smart Stay, Galaxy Beam, S Translator, Samsung Hub เป็นต้น

หน้าตาของ launcher มาตรฐาน (ยกเว้นไอคอน Apps อันสุดท้ายเป็นแอพของผมเอง)

ความจุภายใน 8GB โดย system กินไปแล้ว 2.67GB

การเรียกใช้กล้อง

การทำงานของกล้องทั้งหมดทำผ่านแอพ Camera ของซัมซุงเอง การเรียกใช้งานกล้องทำได้ดังนี้

• กดปุ่ม power > ปลดล็อคหน้าจอ > เข้าแอพกล้องบน homescreen (ท่าปกติของแอนดรอยด์)
• กดปุ่ม power > ปลดล็อคหน้าจอ > หมุนวงแหวนรอบเลนส์ จะเข้าหน้าจอเลือกโหมดกล้อง (ดังภาพ) จากนั้นกดปุ่มชัตเตอร์เพื่อเริ่มการทำงานของกล้อง

ถ้าใครอ่านแล้วรู้สึกว่ามันยุ่งยากมากกว่าจะเข้ากล้องได้ อันนี้ก็เข้าใจถูกต้องแล้วครับ และมันเป็นจุดตายของ Galaxy S4 Zoom เลย เพราะกว่าจะเริ่มถ่ายภาพได้ก็เสียเวลาไปนานมากแล้ว แถมเราไม่สามารถกดชัตเตอร์เพื่อเข้าโหมดกล้องทันที (แบบของ Windows Phone) ได้อีกต่างหาก

การใช้งานอีกจุดหนึ่งที่สับสนมาก และเป็นปัญหาอย่างมากของ S4 Zoom ที่มีเลนส์ซูมเข้า-ออกตามการใช้งาน คือสถานะของเครื่องหลังปลดล็อคหน้าจอแล้ว อธิบายได้ดังนี้ครับ

เมื่อเราสั่งปิดหน้าจอด้วยปุ่ม power แล้ว กล้องจะกลับสู่สถานะมาตรฐาน (ปิดหน้ากล้อง-เลนส์หด) แต่เมื่อเราเปิดหน้าจอแล้วปลดล็อค สถานะของเลนส์จะขึ้นกับว่าก่อนปิดหน้าจอเราทำงานอยู่ในโหมดไหน

• ถ้าอยู่ในโหมดแอนดรอยด์ปกติ พอปลดล็อคหน้าจอ เลนส์กล้องจะยังอยู่ในสถานะเดิม
• ถ้าอยู่ในโหมดกล้องมาก่อน พอปลดล็อคหน้าจอ เลนส์กล้องจะยืดออกพร้อมถ่ายภาพทันที

ปัญหาที่ผมพบคือจำไม่ได้ว่าตอนใช้งานครั้งล่าสุดเราอยู่ในโหมดไหน ทำให้เกิดอาการหยิบ S4 Zoom ขึ้นมาเพื่อเช็คเมลหรืออ่านข่าว แล้วต้องตกใจอยู่เรื่อยๆ เพราะกล้องทำงาน หรือไม่ก็กลับกันคืออยากหยิบ S4 Zoom ขึ้นมาเพื่อถ่ายภาพ แต่ต้องไล่หาไอคอน Camera ว่าอยู่ตรงไหนเพราะก่อนหน้านั้นใช้มันเป็นแอนดรอยด์แบบธรรมดา

ปัญหาลักษณะนี้จะหมดไปถ้าซัมซุงออกแบบ S4 Zoom ให้ทำงานในโหมดแอนดรอยด์ปกติเสมอเมื่อปลดล็อคหน้าจอตามปกติ (power > swipe) และทำงานในโหมดกล้องเสมอเมื่อกดชัตเตอร์ค้างไว้

ซอฟต์แวร์กล้อง

ความสามารถด้านถ่ายภาพทั้งหมดอยู่ในแอพ Camera ของซัมซุงเองครับ เมื่อเปิดแอพกล้องขึ้นมาจะเห็นหน้าจอดังภาพ (ไอคอนหมุนตามให้ถ้าเอียงเครื่องเป็นแนวตั้ง)

ไอคอนด้านซ้ายมือคือการซูมและตั้งค่า ส่วนฝั่งขวามือคือโหมดการถ่ายภาพนิ่ง-วิดีโอ และปุ่ม Mode สำหรับการเลือกโหมดถ่ายภาพต่างๆ (มีโหมดให้เลือกใช้ 4 แบบคือ Auto, Smart, Expert, My mode)

โหมด Auto คงไม่ต้องอธิบายกันมาก ส่วนโหมด Smart ก็เหมือนกับแอพกล้องของซัมซุงรุ่นอื่นๆ คือมี "ซีน" มาตรฐานมาให้เยอะพอสมควร สามารถเลือกได้ว่าจะแสดงเป็น ring หรือ grid

ส่วนโหมด Expert ก็เหมือนกล้องระดับมืออาชีพทั่วไป แบ่งเป็น 3 โหมดย่อยคือ P (Program), M (Manual) และ C (Color)

ไอคอนลูกศรที่มุมซ้ายบนของทุกหน้าจอก็มีการตั้งค่าทั่วไป พวกเปิด-ปิดแฟลช, ตั้งเวลาถ่ายภาพ, GPS, บันทึกเสียง เป็นต้น

การซูมทำได้ 2 วิธีคือ กดปุ่มแว่นขยายบนหน้าจอ หรือ หมุนวงแหวนรอบเลนส์ ซึ่งจะมีตัวอักษรแสดงบนหน้าจอว่าขณะนั้นซูมที่ระดับใดบ้าง

ปัญหาในการใช้งานจริงคือภาพบนหน้าจอจะซูมไม่ทันการหมุนวงแหวนครับ ทำให้ประสบการณ์การใช้งานไม่ดีเท่าที่ควร อันนี้ต้องให้ซัมซุงรีบปรับปรุงเป็นการด่วน

ทดสอบการซูมภาพถ่าย

จุดเด่นของ S4 Zoom คือการซูม ผมจึงทดสอบการซูมภาพแบบสุดที่ 10x ในหลายๆ สถานการณ์ (ภาพฉบับเต็มดูได้จาก Flickr ตามลิงก์) ภาพทั้งหมดถ่ายในโหมด Auto โดยไม่ปรับแต่งใดๆ

เริ่มจากการถ่ายยอดตึกสำนักงานใหญ่ของ TMB ตรงหมอชิตนี้เอง กล้องมือถือซูมภาพได้ขนาดนี้ก็ถือว่าไม่ธรรมดาเลย

ถ่ายเปรียบเทียบปั๊มน้ำมัน โดยรูปฝั่งซ้ายคือไม่ซูมเลย และฝั่งขวามือคือซูมสุด 10x พบว่าอ่านตัวหนังสือได้ชัดเจน

ถ่ายเปรียบเทียบภาพวัดในสภาพอากาศที่ต่างกัน ถ้าสภาพอากาศดีๆ สามารถถ่ายซูมออกมาได้ชัดมาก (มี OIS ช่วยกันสั่นด้วย)

ภาพถ่ายตอนกลางคืน และซูมในตำแหน่งอื่นๆ

สรุป

Galaxy S4 Zoom มีดีที่เลนส์ซูม 10x ทำงานได้จริงสมราคาคุย ภาพออกมาคมชัด (เสียดายว่าช่วงที่ได้มาทดสอบไม่มีงานถ่ายสไลด์ เลยไม่ได้ลองสถานการณ์จริง)

แต่ประสบการณ์การใช้งานด้านอื่นๆ คือกว่าจะซูมได้อย่างที่ต้องการนั้นกลับแย่มาก ทั้งในแง่การเข้าถึงโหมดกล้อง, ความสับสนของสถานะหลังปลดล็อคหน้าจอ, การตอบสนองการซูมที่ยังทำได้ช้าไม่ทันใจ, รูปทรงของเครื่องออกแบบมากลับถือยาก

นอกจากนี้ยังมีปัญหาอื่นๆ คือเครื่องร้อนง่าย และแบตเตอรี่ที่ไม่ค่อยอึดนัก (2,330 mAh อยู่ได้ไม่เกินตอนเย็น)

ผมขอฟันธงว่าไม่น่าซื้อครับ

ในภาพรวมแล้วถือว่าซัมซุงมีแนวคิดดี (มือถือติดเลนส์ซูมเยอะๆ ซึ่งผมอยากได้มากเลยนะ) เพียงแต่การปฏิบัติจริงยังไม่ดีเท่าที่ควร (เรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า good idea, bad execution ก็ได้) คงต้องรอดูผู้สืบทอดของ S4 Zoom ในปีต่อๆ ไปว่าซัมซุงจะสามารถแก้ตัวได้แค่ไหน