ไม่ใช่ว่าถ้ามีเด็กเราทำแบบนี้บ้าง เราก็ไปด่าว่าทำเพื่ออะไรรึ

ถูกครับ แต่นั้นก็เป็นเพราะว่ามีคนชี้นำดี

She was helped by her father Walter Chien, a cardiac electrophysiologist.
เธอได้รับความช่วยเหลือจากคุณพ่อของเธอ Walter Chien, ผู้เชียวชาญด้านกระแสไฟฟ้าในหัวใจ

http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2322494/Heart-patients-risk-iPads-according-study-science-student.html

ไม่ใช่แค่การศึกษาเท่านั้น การเอาใจใส่จากผู้ปกครองก็คงมีส่วนครับ ^^

ตอนออกแบบก็คงคิดว่าไม่มีใครเอาแม่เหล็กไปวางทาบอกไงครับ

เดี๋ยวนี้เคสมือถือแบบเป็นปกมีเยอะเหมือนกันแต่ไม่รู้มีเจ้าไหนที่ทำแบบแม่เหล็กให้ส่วนปกปิดกับเคสรึเปล่า
ถ้ามีก็เสี่ยง แต่ก็คงน้อยเพราะคงมีแค่ผู้ชายบางส่วนเอามือถือใส่กระเป๋าเสื้อ

รถไฟฟ้าไม่ได้ปล่อยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแรงเท่าสัญญาณโทรศัพท์นะครับ แล้วการทดลองนี้เป็นผลจากแม่เหล็กที่มีผลมากกว่าสัญญาณโทรศัพท์ด้วย

ตัวแม่เหล็กใน iPad มันคงไม่ต่างกับแม่เหล็กอื่นๆ มั้งครับ แต่คำถามของการทดลองมันไม่ใช่ว่า แม่เหล็กมีผลปิดเครื่องกระตุ้นหัวใจมั้ย อันนี้เขาคงมีข้อสรุปกันอยู่แล้ว แต่เป็นคำถามว่า การใช้งานอุปกรณ์จำพวก iPad มีผลต่อการทำงานของอุปกรณ์กระตุ้นหัวใจมั้ย ซึ่งข้อนี้ เราก็อาจจะไม่รู้แน่ชัดว่า ขนาดและตำแหน่งของแม่เหล็กใน iPad มันกระทบได้ขนาดไหน

ส่วนถ้าถามว่า ทำไมต้อง iPad ไม่ใช่ยี่ห้ออื่น ถ้าดูจากส่วนแบ่งตลาดแล้วก็ไม่น่าจะแปลกอะไรที่ใช้ iPad เป็นตัวแทนของอุปกรณ์ชนิดนี้ (ผมเองไม่ทราบว่า ยี่ห้ออื่นรุ่นอื่น มีการแม่เหล็กแตกต่างกันหรือไม่)

เดี๋ยวเด็กไทยเอาบ้าง เด็ก12ขวบทดลองพาผู้ป่วยที่มีเครื่องกระตุ้นหัวใจไปยืนที่ขอบประตูตู้เย็น

• สวิทช์ -> สวิตช์
• ใช้แทนสวิทช์ -> ใช้เปิดปิดสวิตช์
• ICDs -> ICD
• กระตุ้นหัวใจด้วยไฟฟ้าแบบช็อตได้ -> กระตุ้นหัวใจโดยช็อกด้วยไฟฟ้า (ประเด็นคือคำว่า ช็อต (shot/short?) ควรเป็น ช็อก (shock))

อย่างแรกคือเขาต้องการทดสอบว่ามีโอกาสแค่ไหนที่หลับไปแล้วมันจะร่วงตรงนั้นพอดีครับ อีกอย่างคือร่างกายคนเราเองก็ดูดซับอะไรต่าง ๆ ไปด้วย คงต้องการทดสอบว่ามันซับแรงแม่เหล็กไปมากพอจะช่วยให้เครื่องไม่มีปัญหาได้หรือเปล่า

แล้วก็ไม่ได้อันตรายอะไรขนาดนั้นนะครับ อย่างเครื่องสร้างคลื่นหัวใจ ถ้าหยุดส่งคลื่นก็แค่หัวใจไม่เต้นในจังหวะนั้นเท่านั้นเอง (O_o) ดับอนาถ

งานวิชาการน่าจะต้องการข้อมูลที่ได้จากการทดลองที่ใกล้เคียงความจริงที่สุดน่ะครับ และการวิจัยทางการแพทย์ทั่วไปน่าจะอันตรายมากกว่านี้อีกครับ แล้วผู้เข้าร่วมทดสอบส่วนใหญ่เค้ายอมให้ทดลองเพื่อประโยชน์ต่อคนหมู่มาก น่าจะรู้สึกขอบคุณผู้ทดสอบที่ทำให้เราได้รับรู้อันตรายที่คาดไม่ถึง ดีกว่ามารู้เอาตอนเกิดเหตุร้ายไปแล้วน่ะครับ