ใครๆก็พูดไ้ด้ แต่ใให้ทำออกมาครบแล้วสนุกแถมติดตลาดมันยากกกกกกกกกกกก

2 ข้อแรกนึกถึงเกม Love Plus ขึ้นมาทันที

ข้อสุดท้ายนี่ ck zombies เลย ให้ไปสมัครบัตรโน่นบัตรนี่(ในชีวิตจริง) เพื่อรับตังค์ในเกมส์

ขออีกข้อนึงคือ ไม่ต้องแชร์ชวนเพื่อนมาเล่นได้มั้ย - -"

ไม่ต้องมีโฆษณาเลยได้ไหม ให้จ่ายเงินก็ยอม เบื่อโฆษณา

ถ้าเป็นเกม Need For Speed ผมต้องเอารถไปซิ่ง 300km/h บนถนนจริงหรอ

ถ้าเป็นเกม Call Of Duty ผมต้องถือปืนวิ่งไปวิ่งมาในเมืองด้วยหรือป่าว

ถ้าเป็นเกม GTA ถ้าผมจะขโมย taxi ผมต้องฆ่าคนขับ taxi ด้วยหรือป่าว

กฎสามข้อนี้จะยืนไปนานเท่าไหนไม่รู้ แต่ตอนนี้พี่กูเกิลขอขาย (โฆษณา) ในเกมของตัวเองก่อน

ขอบคุณสำหรับบทความ ผมมองเห็นอะไรหลายๆอย่างที่สดใส :D

กฎสามข้อถ้าคนทำตามครบแสดงว่าติดเกมส์อย่างหนัก สำหรับคนวัยทำงานอย่างผมซึ่งเดี๋ยวนี้เล่นเกมส์แทบจะไม่เคยจบสักเกมส์ ชอบเกมส์แบบที่ สนุก ไม่ผูกผัน สั้นๆ เบื่อตอนไหนก็เอามาเล่นแก้เหงาได้ตลอดเวลามากกว่า

ล่าสุดในไทยนี่ต้องเกมโคคาแลนด์ครับ เกมปลูกผักเลี้ยงหมูไก่ที่มันดูน่าเบื่อไปแล้วในปี 2012 แต่พอมันปลูกผักเลี้ยงหมู่ไก่เพื่อเอาไปแลกที่ร้านได้จริง กินฟรีได้จริงแบบไม่มีเงื่อนไข มันทำให้เล่นสนุกเป็นบ้า แข่งกันเลี้ยงแล้วยกก๊วนไปกินฟรีกันหลายรอบแล้ว ^^

แลกได้ตั้งแต่ผักบุ้ง ผักกาด ฟักทอง ข้าวโพดอ่อน เห็ดฟาง ไก่ หมู เนื้อวัว แกะ นกกระจอกเทศ (!!) ปลา หอยเชลล์ หอยนางรม กุ้ง ...มีคนเห็นรายการแล้วบอกว่า เฮ้ย เอาจริงหรือวะ (นึกว่าจะแลกได้แต่พวกผักเล็กๆ น้อยๆ) ผมพึ่งได้ลองกินเนื้อแกะกับนกกระจอกเทศก็เพราะแลกมาได้เนี่ยแหละ (เนื้อแกะไม่เอาอีกแล้ว แต่เนื้อนกกระจอกเทศอร่อยดีครับ)

จากเดิมที่ไม่เคยเหลียวโคคาเลย เพราะกินแต่เอ็มเค เกมนี้ทำให้หลายคนเปิดใจกับโคคากันบ้างล่ะ ถ้าคิดว่า แทนที่จะเอาเงินจมไปกับงบโฆษณาเปล่าๆ สู้ให้ลูกค้าลองมากินฟรีๆ ได้เจอประสบการณ์ตรง น่าจะเป็นแนวทางขยายตลาดได้ดีนะครับ แถมไม่ได้กินฟรีดาดๆ แต่ต้องเล่นเกมแล้วแลกมา ก็ได้เกมเนี่ยแหละช่วยทำให้ลูกค้ารู้สึกผูกพันกับแบรนด์มากขึ้น เพราะวันๆ ต้องเปิดแอพมานั่งเก็บผักเก็บหมูเนี่ยแหละ :P

ข่าวร้ายคือ เกมปิดตัวไปแล้ว ฮา

เอ่อ พูดถึงจุดเด่นของเกม Ingress อยู่รึเปล่าครับ ทั้ง 3 ข้อเข้าเกมตัวเองหมดเลย

ปล.แต่ผมก็อยากเล่นนะ

เห็นหลายๆคนออกจะมองแง่ลบกับ Ingress นะครับ ... ความจริงแล้วกรอบความคิดของเกมแบบนี้มีมานานแล้วครับ แต่ว่ายังไม่สามารถทำได้จริงเท่านั้นเองครับ (Ingress ไม่ใช่เกมแรกครับ มีความพยายามขนาดใหญ่หลายครั้งในการออกแบบเกมให้เข้ากับโลกเสมือนจริงๆครับ)

ปัญหาของเกมที่เชื่อมต่อกับโลกภายนอกและทำให้คนขยับตัวนั้นมีอยู่หลายปัญหาเลยครับ ผมเองเคยออกแบบเกมแบบนี้ไว้ขายบ้างเลยพบว่ามันมีตอของมันอยู่ (ไม่ใช่ว่าจะข้ามไม่ได้ แต่ก็ไม่ง่ายที่จะข้ามครับ)

• คนเราทุกคนไม่มีสิทธิที่เท่าเทียมกัน การจะไปทำอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ อย่างไร ตามโลกแห่งความจริงนั้นสามารถทำได้ แต่จะทำได้เท่ากับคนที่เก่งกว่าเราหรือเปล่า คนกรุงเทพจะได้สิทธิในการเล่นมากกว่าคนที่มหาสารคามหรือไม่ คนที่เป็นผู้หญิงจะไปในจุดบางจุดตอนกลางคืนได้ง่ายกว่าผู้ชายหรือเปล่า ? คนที่มีรถขับกับคนไม่มีรถขับเดินทางได้ต่างกัน ... ความต่างตรงนี้ทำให้ผู้เล่นหลายคนยอมถอดใจแต่ต้นก่อนจะเริ่มเล่นเกมครับ

• รางวัลไม่ดึงดูดพอที่จะทำให้คนกระโจนเข้าสู่เกม ถ้า Ingress สามารถผูก Reward กับร้านค้าได้ 60% (0.1% ก็เก่งมากแล้วครับ) ของร้านค้าที่อยู่ในขอบข่ายการให้บริการเกม เมื่อเอา Reward การเล่นออกมาจากที่ไหนที่ใกล้ตัวเราได้ นั่นจะทำให้คนเริ่มต้นที่จะสนใจเล่นครับ Reward ยิ่งสูงในโลกความเป็นจริง การเล่นในโลกแห่งความเป็นจริงก็จะมากขึ้นตามมาครับ (เช่นถ้าคุณให้บ้านราคา 10 ล้านบาท ทุก 3 เดือน ให้รถเก๋งเดือนละคัน ให้กล้องถ่ายรูป DSLR อาทิตย์ละตัว และมือถือวันละเครื่อง ในทุกๆจังหวัดทั้งประเทศ และทั่วโลก) นั่นทำให้คนยอมกระตือรือร้นที่จะออกมาเล่นไอ้เกมที่ว่านี่กันมากขึ้นครับ แต่ถ้ารางวัลมันไม่ล่อตาล่อใจพอ "ความสนุก" หรือ "เนื้อเรื่อง" เพียงอย่างเดียวจะไม่สามารถดึงดูดผู้เล่นได้นานครับ (นั่นเป็นเหตุผลที่การพนันกับหวยเป็นเกมที่คนเล่นกันเป็นพันๆปี เพราะมันให้แต่ความหวังว่าเราจะได้รางวัลมากขึ้นๆ แต่กลับกลายเป็นว่ามันดูดทรัพยากร แรงสมองและเวลาของเราให้ลดลงๆแทนครับ)

• การ Support ในกรณีของ Bug จะต้องออกมาสู่โลกภายนอกด้วย Bug ของเกมไม่ได้อยู่แค่ใน Software แล้ว แต่ในบางครั้งโลกแห่งความจริงสร้าง Bug ที่มันไม่ควรจะเป็นซึ่งต้องใช้ตรรกะที่แตกต่าง ยิ่งถ้าเกมเป็นออนไลน์แล้วการแก้ในระดับโลกยิ่งยุ่งยากและซับซ้อนมากๆครับ .... เคยมีเกมของ Sierra ชื่อ Majestic ที่ใช้ช่องทาง Fax ไปหาผู้เล่นในเวลาที่ไม่บอกกล่าว .... แต่ถ้าเครื่อง Fax มันหมึกหมดล่ะ ? ตัวเกมจะเช็คได้อย่างไรว่าผู้เล่นเดินหน้าเกมไปแล้วหรือไม่เดินหน้า (แบบนี้แก้ได้นะครับ แต่แค่ยกตัวอย่างว่ามันจะมีข้อจำกัดจากโลกแห่งความเป็นจริงเยอะไปหมดครับ)

• ความเป็นออนไลน์มันต้องสัมผัสได้มากขึ้น ... เกมออนไลน์ (รวมถึง Application ออนไลน์) ที่ยุ่งกับโลกเสมือนจริงๆ ต้องมีคนที่อยู่ในระยะที่เรา "สัมผัสได้" ครับ ... เช่น เราเที่ยวผับเราจะดู Foursquare ว่ามีสาวๆเช็คอินที่ที่เราเที่ยวเยอะหรือไม่ อย่างไร หรือดูรูปใน Instagram ว่าเพื่อนๆเราเที่ยวไหนอยู่บ้าง ... เกมก็คล้ายๆกันครับ ... ถ้าเรา Login เข้าเกมแบบนี้แล้วพบว่าผู้เล่นที่ใกล้เราที่สุดอยู่เชียงใหม่ และอีกคนอยู่อัสสัม, อินเดียเลย ... เราจะเล่นได้อย่างไร ?

พวกนี้เป็นข้อจำกัดที่เกิดขึ้นกับเกมพวกนี้น่ะครับ .... ความจริงมีมากกว่านี้เยอะเลยครับ แต่ผมก็ยังสนใจเกมนี้มากๆเลยนะครับ ผมคิดว่ามันจะช่วยทำให้คนมองเห็นว่าเกมมันเริ่้มก้าวเข้ามาในโลกจริงๆมากขึ้นตามลำดับครับ เพราะว่า Hardware ในโลกปัจจุบันมันไม่ทันความต้องการของคนแล้วครับ คนต้องการ Experience บางอย่างของความท้าทายแต่ไม่ต้องการเจ็บตัว เจ็บใจ เจ็บช้ำแทนระบบ ... ระบบต้องตอบสนองตรงนี้ แต่ที่เหลือต้องยกความสมจริงให้ผู้เล่นให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ครับ ... แล้ว Ingress มันจะทำแบบนั้นได้หรือเปล่า ... นี่คือสิ่งที่ผมอยากรู้จริงๆจังๆครับ : )

ขอบคุณครับ สวัสดีครับ

ถ้าคิดว่าทำไม่ได้ก็จบ ถ้าคิดว่าทำได้มันก็เป็นโอกาส เอาง่ายๆ ก็อาจทำเป็นเกมส์ Rally ผู้ร่วมคาราวานต้องใช้โทรศัพท์หรือแท็บเล็ตในการหาจุด Check Point จากอุปกรณ์ แล้วเล่นเกมส์ที่เตรียมไว้ในแต่ละจุดในอุปกรณ์ ซึ่งประยุกต์เกมส์จาก AR ได้เยอะแยะเช่น หารูปปั้น หรืออนุเสาวรีย์ AR ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องใช้ QR Code แล้วใช้รูปจริงนั่นแหละเแป็น pattern

ปัญหา

1. ใครจะซื้อ ->. ก็บริษัทจัด event นั่นแหละ พวกนี้ต้องการความแปลกใหม่ ตังค์เยอะด้วยขายได้เจ้าเดียวก็คืนทุนแล้ว
2. ในคาราวานทุกคนไม่มีโทรศัพท์หรือ Smart Phone ทำไง ->. ผมว่าเจอข้อนี้คุณก็ท้อแล้วมั้ง ผมว่าไม่เห็นยาก หาเงินกับบริษัทรับจัด Event ได้อีกเราก็เตรียมเครื่องให้เขาเช่าสำหรับจัดกิจกรรม เครื่อง Android กลางๆ ก็พอลงเฉพาะเกมส์ของคุณก็พอ เขาจัดกิจกรรมเสร็จก็คืน ซัก 2-3 งานก็น่าจะคืนทุน หรือถ้าคุณกลัวขาดทุนจริงๆ ก็คิดเป็นค่าใช้จ่ายใน Exclusive เจ้าแรกไปเลย เพราะเจ้าแรกที่ยอมตกลงกับคุณผมว่าเขาก็คงไม่ธรรมดาเหมือนกัน

แล้วจะขายได้จริงหรือ

1. DEV ที่ดีทำเป็นก็ต้องขายเป็น เพราะคุณรู้ว่าโปรแกรมของคุณมันแจ่มตรงไหน ขายไม่เป็นก็หาจ้าง Sale ให้ commision เขาแล้วบวกในต้นทุนก็จบ

อย่าพึ่งคิดว่าทำไม่ได้ ถ้าคุณรักที่จะทำ ปัญหาต่างๆ ก็มาหยุดคุณไม่ได้ แต่ทำแล้วเจ๊งก็เป็น Exp. สำหรับงานต่อไปของคุณ คนที่ประสบความสำเร็จคงไม่มีคนไหนมั้งที่ทำครั้งเดียวแล้วรวยเลย ทำ 100 อย่าง ดังพลุแตก และคุณเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้ทันแค่งานเดียวก็คืนทุนแล้ว

อย่าหยุดฝัน ถ้าคิดว่าน่าลองก็ลุย อย่ากลัวเจ๊ง เพราะสุดท้ายคุณจะรู้ว่าธุรกิจซอฟต์แวร์ keyword. อยู่ที่ไหน เขียนโปรแกรมเก่งก็ใช่ว่าจะประสบความสำเร็จถ้ากลัวเจ๊งอีกก็ทำ Prototype. ขายไอเดียหานายทุนถ้าคุณขายงานกับนายทุนไม่ได้ผมว่ามันก็ยากนะที่จะประสบความสำเร็จ

ถ้าผมอยากมีปฏิสัมพันธ์กับโลกภายนอก ผมจะทำอย่างอื่นที่ไม่ใช่เล่นเกมส์......

ผมคิดว่า เหมือนเป็นการตั้งหัวข้อใหม่ๆให้กับคนทำเกมส์มากกว่า
เหมือนกับว่า ในต่อๆไปเกมส์จะสามารถรวมกับกิจวัตรของเราได้เลย

ก็พูดเข้าข้าง ingress ไง

แค่คิดก็เหนื่อยจะเล่นแล้ว ถ้ารางวัลไม่โดนก็คงไม่กระตือรือร้นจะเล่นขนาดนั้น สิ่งที่น่าสนใจ คือ ข้อสามนี่ล่ะ ที่บอกมีโมเดลที่มั่นใจว่า ขายเกมแนวใหม่ได้ พอนึกๆ ดูมันจะเหมือนพวกเก็บ badge ไหมนี่

ต่อไปคงโทษเกมได้เต็มปากเต็มคำขึ้นมาหน่อย :P

ผมเล่น Ingress ท่ามกลางอุณหภูมิ -5 องศาเซลเซียส อยากบอกว่า ... หนาวมากครับ 555

ทำเกมส์เพลย์ให้สนุก จบป่ะ

เอิ่มข้อสุดท้าย

Google in Shellnut.