ช่วงนี้เทรนด์โทรศัพท์สามมิติยังออกมาเรื่อยๆ (ไม่แน่ใจว่าเกิดจากผู้ใช้ชอบหรือผู้ผลิตหาจุดขายกันแน่) แต่เนื่องหลังจากทดสอบ LG Optimus 3D ไปแล้วรอบนี้ผมก็กลับมาลอง HTC EVO 3D อีกตัวจากค่าย HTC ที่ยึดมั่นกับ Sense UI ว่าเป็นจุดขาย

ผมยังคงแนวทางเดิมในการใช้งาน (ซึ่งเป็นเหตุผลที่ผมขอยืมมาเล่น) คืออยากลองใช้ระบบสามมิติว่าเป็นอย่างไรนะครับ ดังนั้นอาจจะไม่ใช่การรีวิวเต็มรูปแบบอะไร

สเปค

เนื่องจากเป็นรุ่นแพง สเปคของ HTC EVO 3D ไม่ได้น้อยหน้าใคร

• ซีพียู 1.2GHz 2 คอร์
• แรม 1GB หน่วยความจำแฟลชภายใน 1GB
• แบตเตอรี่ 1730 mAh
• กล้องด้านหน้า 1.3 ล้านพิกเซล ด้านหลังสองตัว 5 ล้านพิกเซล (ถ่ายภาพสามมิติได้ 2 ล้านพิกเซล)

รูปร่างภายนอก

ช่วงหลังๆ ถ้าไม่ใช่โทรศัพท์รุ่นเฉพาะงานอย่าง HTC ChaCha แล้ว มองโทรศัพท์ HTC ยังไงก็ยังเป็น HTC คือเรียบไม่มีปุ่มอะไร

ลำดับการวางปุ่มคือ Home, Menu, Back, Search ตามแบบฉบับ HTC

ด้่านหลังเป็นพลาสติกขึ้นลายแทบทั้งแผ่น อันนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดีคือมันจับถนัดมาก ไม่น่าหลุดมือร่วงไปได้ง่ายๆ ข้อเสียคือเวลาฝุ่นเกาะเข้าไปในร่องแล้วก็เอาออกยากเช่นกัน

จุดที่ผมชมที่สุดคือปุ่มชัตเตอร์ที่ใช้งานได้จริงที่สุดในบรรดาทุกรุ่น ที่ชอบย่อ, ซ่อน ฯลฯ ปุ่มชัตเตอร์จนบางครั้งไม่รู้จะใส่มาทำไมเพราะกดจอสะดวกกว่า ปุ่มชัตเตอร์ใน EVO 3D นั้นใหญ่และกดง่ายมาก

ระบบสามมิติ

HTC ไม่ได้เน้นความเป็นสามมิติในรุ่นนี้ไปมากกว่าความเป็นโทรศัพท์ที่มีกล้องสามมิติมากนัก มันแถมเกม SpiderMan 3D มาให้ เทียบกับ Optimus 3D ที่มีทั้งระบบเมนูและเกมอีกหลายเกม

อย่างไรก็ดี ถ้าใครตื่นเต้นกับการดูภาพสามมิติ ผมพบว่าภาพบนจอของ HTC EVO 3D นั้นชัดมาก แม้จะอยู่ในโหมดสามมิติก็ตาม รายละเอียดที่ลดลงเพื่อไปแสดงภาพสามมิตินั้นน้อยอย่างน่าแปลกใจ

แต่อาจจะเป็นเพราะการออกแบบให้จอมีความละเอียดสูงแม้ตอนดูภาพสามมิติ จอภาพของมันกลับเล็งให้อยู่ในจุดดูภาพสามมิติได้ยากมาก ผมทดสอบพบว่าต้องมองตรง (เป๊ะ) แล้วมองในระยะห่างประมาณ 40-50 เซนติเมตรเท่านั้น หากผิดจากนี้แล้วจะเห็นภาพเบลอๆ ซ้อนกันสองภาพเสมอๆ

ตัวภาพที่ได้นั้นเป็นไฟล์ .mpo ซึ่งผมไม่แน่ใจนักว่าเก็บภาพอย่างไร แต่มันไม่ใช่การเก็บภาพสองภาพต่อกันแบบ .jps อย่างไรก็ดี โปรแกรมดูภาพในเครื่องของผมก็แสดงภาพได้ถูกต้อง (แต่แสดงภาพเดียว) และสามารถเปลี่ยนนามสกุลภาพเพื่ออัพโหลดขึ้น Picasa ได้

ปัญหาสำคัญสำหรับไฟล์ในนามสกุล .mpo นี้คือเราไม่มีทางดูภาพแบบง่ายๆ โดยไม่ต้องแปลงภาพ แต่ถ้าใครพยายามสักหน่อยก็คงหาโปรแกรมมาแปลงภาพออกมาเป็นสองภาพได้ไม่ยาก

ส่วนไฟล์วิดีโอนั้นกลับกันคือไฟล์ที่ได้ออกมาเป็นไฟล์ .mp4 ตรงๆ ทำให้โปรแกรมเล่นหนังมักเล่นออกมาเป็นภาพต่อกัน สำหรับวิดีโอแบบ 720P ในโหมด 3 มิตินั้นจะเป็นภาพแบบ 720 (แนวตั้ง) x 640 (แนวนอน) สองภาพเรียงกันซ้ายขวา อันนี้ทำให้โปรแกรมดูภาพทั่วไปแสดงภาพออกมาบีบๆ ไปครึ่งหนึ่ง เพราะไม่สามารถแสดงสลับช่องซ้ายขวาแบบที่ในตัวโทรศัพท์ทำได้

แต่ข้อเสียทั้งหมดอาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่เพราะ YouTube นั้นรู้ได้ทันทีว่าวิดีโอที่อัพโหลดขึ้นไปนั้นเป็นภาพสามมิติ และแสดงผลอย่างถูกต้อง (น่าทึ่งมาก)

บทสรุป

ผมตั้งคำถามมาตลอดเวลาที่กระแสโรงหนัง, ทีวี, จนมาถึงโทรศัพท์มือถือ ว่าระบบสามมิติยังเป็นสิ่งที่เราต้องการใช้งานมันจริงๆ หรือ? มันสามารถช่วยให้เราบันทึกประสบการณ์ประจำวันได้ดีกว่าเดิมหรือไม่ ผมเองเชื่อว่าสุดท้ายแล้วเมื่อเทคโนโลยีถึงจุดที่พร้อมจริงๆ เราจะใช้ระบบสามมิติเหล่านี้เป็นเรื่องปรกติ

แต่ HTC EVO 3D รวมถึงโทรศัพท์สามมิติอื่นๆ ก่อนหน้านี้ ดูจะยังไม่ใช่จุดที่เราจะสามารถใช้ระบบสามมิติ "เป็นปรกติ" ได้ มันอาจจะสร้างความแปลกตาให้กับคนรอบข้างได้อยู่เรื่อยๆ แต่ด้วยมุมมองภาพที่จำกัด อุปกรณ์สามมิติที่ยังไม่แพร่หลาย การสร้างเนื้อหาสามมิติในตอนนี้อาจจะยังเป็นการเก็บไว้เพื่ออนาคตมากกว่าที่เราจะได้ใช้งานมันจริงๆ

อย่างไรก็ดี HTC EVO 3D ยังมีข้อดีหลายๆ อย่าง มันมีแบตเตอรี่ขนาดใหญ่, แรมเยอะ, ซีพียูแรง, ถ้าหากความต้องการคือโทรศัพท์แรงๆ สักเครื่องที่มีลูกเล่นครบ มันก็น่าจะเป็นตัวเลือกหนึ่งที่น่าสนใจ