แต่ก่อนเราว่ามันโหดกว่านี้นะ
มือถือ ค่าเลี้ยงเบอร์ ที่ไม่เกี่ยวกับค่าโทร ubc internet แบบเติมเงิน ค่ากินเปล่าโทรศัพท์บ้าน

เดี๋ยวนี้ก็แยกเอา เลือกที่จะจ่ายได้

มันเป็นโมเดลธุรกิจที่ขยายมาจากธุรกิจที่เก็บรายเดือน และมีผู้ใช้ปริมาณมากจนสามารถเก็บ "ค่าธรรมเนียม" เล็กๆ น้อยๆ แต่ถ้าคูณด้วยปริมาณผู้ใช้ที่หลงลืม หรือเห็นว่าเงินน้อยมองข้าม ก็มหาศาลครับ ซึ่งในทางธุรกิจถือว่าเป็นผลดีไม่ต้องกังวลเรื่องหาเงินมาจ่ายเงินเดือนพนักงาน ยิ่งถ้าเก็บค่าธรรมเนียมเล็กๆ น้อย จนสามารถจ่ายต้นทุนคงที่ได้ด้วยเนี่ย สบายเลย CEO ก็จะมีเวลามุ่งสนใจแค่ทำกำไรให้ผู้ถือหุ้นเป็นหลักได้

สมการง่ายๆ สมมุติว่าผมมีผู้ใช้รายเดือน เฉพาะในประเทศไทย 45 ล้านคน ผมขอค่าธรรมเนียมเล็กน้อย 1 บาท ต่อเดือน ค่าอะไรก็ไม่รู้ แต่โฆษณาเลิศหรูว่าสิทธิพิเศษมหาศาล ซึ่งเราเองก็ไม่รู้จะได้ใช้หรือเปล่า แต่แค่ 1 บาทเอง จะพลาดได้ไง แค่นี้ผมก็หาเงินจ่ายเงินเดือนพนักงานส่วนใหญ่ได้แล้ว แต่ปัญหาคือทำอย่างไงให้หาผู้ใช้ได้มากขนาดนั้น ?

มันเลยเกิดธุรกิจที่เน้นสร้างผู้ใช้ก่อน แล้วค่อยมาถอนทุนที่หลังกัน โมเดลแบบนี้หัวสบาย ปลายทางลำบาก ใครเป็นปลายสายก็เหนื่อยหน่อยแหล่ะครับ ยิ่งถ้าใครหัวหมอ เอาส่วนต่างนี้ค่าธรรมเนียมนี้มาทำ promotion เพื่อขยายฐานลูกค้าโดยผลักภาระให้ partner ที่ต้องการสร้างฐานลูกค้าเหมือนกัน ก็บันเทิงแหล่ะครับปลายสาย ล้มหายตายจากกันเป็นว่าเล่น

หลายคนอาจคิดว่ามันเป็นได้เหรอ จริงๆ แล้วมันเป็นหลักวิชาการเลยนะครับ เป็นเรื่องของหลักจิตวิทยา คนเรามักจะเลือกใช้สมองอัตโนมัติตัดสินใจในเงื่อนไขที่ไม่ซับซ้อน และประเมินแล้วว่าไม่เป็นอันตรายกับตัวเอง เพื่อลดการประมวลผลของสมอง เขาเลยจับเอาจุดนี้มาใช้โดยพยายามให้เราข้ามการใช้สมองส่วนเหตุผล โดยใช้เงื่อนไขมาล่อสมองเราซึ่งการตัดสินใจของสมองอัตโนมัติบอกเลยว่าเราควบคุมยากมาก เพราะมันเป็นเรื่องของ 'อารมณ์'