โอเค ตามนั้นครับ ผมเข้าใจแล้ว

งั้นผมขออธิบายเพิ่มสักหน่อย หน่วยงานรัฐมีอยู่ 2 แบบคือ

1. เพื่อบริการประชาชนและหาเงินเข้าประเทศเป็นหลัก ซึ่งหน่วยงานเหล่านี้มีทั้ง

• ทำเพื่อเงินแลกกับบริการที่ให้จากรัฐ (TOT, CAT, Posts, Customs, Airport, สถานธนานุบาล, โรงพยาบาล เป็นต้น) ซึ่งหน่วยงานเหล่านี้ จำเป็นต้องทำเงินให้กับรัฐบาลเพื่อที่ไม่ต้องเก็บภาษีจากประชาชนมากนักและเพิ่มงบประมาณให้กับรัฐบาล หรือให้บริการโดยใช้งบจากรัฐบาลที่มีให้ในทุกๆ ปี ควบคู่กับรายได้และกำไรจากการดำเนินการของหน่วยงานนั้น หากไม่สามารถทำเงินได้ จะส่งผลกระทบต่อหน่วยงานอื่นที่ทำเงินเข้ารัฐและงบประมาณทั้งหมดโดยทันที และกระทบการวางแผนการใช้งบประมาณด้วย

• เพื่อประชาชนและผู้ระบบริการ (งานทะเบียนราษฎร์, ระบบ Hotline, ศูนย์ร้องเรียน, ศูนย์ให้ความช่วยเหลือนักท่องเที่ยว, การรณรงค์ต่างๆ, บริการตรวจสุขภาพประชาชน เป็นต้น) ซึ่งไม่เน้นทำเงินจากประชาชนหรือผู้ให้บริการ ยกเว้นกรณีที่ต้องมีค่าใช่จ่าย ก็จำเป็นต้องทำเงินเข้ารัฐ แต่ส่วนใหญ่จะรับเงินจากงบประมาณรัฐมาใช้เป็นหลัก และไม่ค่อยได้รับผลกระทบมากนัก

2. เพื่อปกครอง ดำเนินการ และดูแลระบบของรัฐโดยเฉพาะ (ตำรวจ, เทศกิจ, ทหาร, กรมบัญชีกลาง, สำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน เป็นต้น) ซึ่งหน่วยงานเหล่านี้ ไม่สามารถทำเงินได้ แต่มีความจำเป็นที่สำคัญที่รัฐบาลไม่สามารถดำเนินการได้โดยไม่มีหน่วยงานเหล่านี้ และเอกชนไม่สามารถจัดการหรือดำเนินการได้เองแทนรัฐบาล (เว้นแต่จะดำเนินการร่วมกัน แต่เป็นไปได้ยากมาก) จึงต้องนำงบประมาณที่เก็บมาจากข้อ 1 มาใช้งานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และบางครั้งหากหน่วยงานในข้อ 1 ไม่สามารถหารายได้หรือเกิดปัญหาขาดทุน หน่วยงานในข้อนี้จะได้รับผลกระทบแบบหลีกเลี่ยงไม่ได้

อันนี้คือส่วนที่ผมแยกส่วนของหน่วนงานรัฐครับ