สหรัฐฯ ขุดแร่สำคัญทั้งหมดได้จากในประเทศแล้ว แต่ดันปล่อยทิ้งไปกับของเสีย

นักวิจัยจาก Colorado School of Mines เปิดเผยผลการวิเคราะห์ใหม่ที่ตีพิมพ์ในวารสาร Science ระบุว่า สหรัฐอเมริกามีแร่สำคัญ (critical minerals) ที่ต้องใช้ในอุตสาหกรรมพลังงาน กลาโหม และเทคโนโลยีทั้งหมดอยู่ในประเทศแล้ว แต่กลับปล่อยให้แร่เหล่านี้ถูกทิ้งไปกับ "ของเสียจากการขุดเจาะ" หรือที่เรียกว่า tailings

แร่สำคัญที่ว่านี้ ได้แก่ โคบอลต์ (Cobalt), ลิเทียม (Lithium), แกลเลียม (Gallium) และแร่หายากอย่าง นีโอดิเมียม (Neodymium) และ อิทเทรียม (Yttrium) ล้วนเป็นวัตถุดิบที่จำเป็นสำหรับแบตเตอรี่รถยนต์ไฟฟ้า, อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์, ดาวเทียม, เครื่องบินรบ และเทคโนโลยีทางการแพทย์

ปัญหาคือ แร่พวกนี้ไม่ได้ถูกแยกออกมาใช้งาน แม้ถูกขุดขึ้นมาจากเหมืองที่ผลิตแร่ทองคำ ทองแดง สังกะสี หรือโมลิบดีนัมอยู่แล้ว เพราะถือเป็น “ของเหลือ” จากกระบวนการสกัดแร่หลัก

ข้อมูลสำคัญจากการศึกษา

ทีมวิจัยนำโดย เอลิซาเบธ ฮอลลีย์ (Elizabeth Holley) ผู้ช่วยศาสตราจารย์ด้านวิศวกรรมเหมืองแร่ สร้างฐานข้อมูลการผลิตรายปีจากเหมืองที่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลกลาง จากนั้นใช้เทคนิคทางสถิติเพื่อจับคู่ข้อมูลกับข้อมูลความเข้มข้นของแร่ธาตุจากแหล่งแร่ ซึ่งรวบรวมโดยหน่วยงานสำรวจทางธรณีวิทยาของสหรัฐฯ ออสเตรเลีย และแคนาดา

ผลการวิเคราะห์พบว่า:

มีการขุดและแปรรูปแร่ธาตุสำคัญรวม 70 ชนิด อยู่แล้ว แต่ไม่ได้ถูกกู้คืน
แร่เหล่านี้จบลงที่กองของเสีย ซึ่งต้องเก็บรักษาและควบคุมเพื่อป้องกันมลพิษ
การกู้คืนแร่จากของเสีย สามารถตอบสนองความต้องการในประเทศได้เกือบทั้งหมด ยกเว้นเพียง แพลตตินัม (Platinum) และ พาลเลเดียม (Palladium)

ตัวอย่างที่น่าสนใจ

โคบอลต์ (Cobalt): เป็นส่วนประกอบหลักในแบตเตอรี่รถยนต์ไฟฟ้า ซึ่งมักได้มาเป็นผลพลอยได้จากการขุดนิกเกิลและทองแดง → หากกู้คืนโคบอลต์ได้เพียง น้อยกว่า 10% ของปริมาณที่ถูกทิ้ง ก็เพียงพอต่อความต้องการตลาดแบตเตอรี่ทั้งประเทศ
เจอร์เมเนียม (Germanium): ใช้ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และเซ็นเซอร์อินฟราเรด เช่น ในขีปนาวุธและดาวเทียม → หากกู้คืนเจอร์เมเนียมได้เพียง น้อยกว่า 1% ของปริมาณที่ปัจจุบันถูกทิ้ง ก็จะทำให้สหรัฐฯ ไม่จำเป็นต้องนำเข้าเจอร์เมเนียมอีกต่อไป

ปัญหาหลักคือ "การแยกแร่"

แม้แร่มีอยู่แล้ว แต่ "การแยกเอาออกมา" ยังเป็นเรื่องยากและยังไม่คุ้มค่าทางเศรษฐกิจ

ฮอลลีย์เปรียบเทียบว่า “เหมือนการแยกเกลือออกจากแป้งขนมปัง” ต้องใช้เทคโนโลยีเฉพาะ และต้องลงทุนกับการวิจัย พัฒนา และนโยบายสนับสนุน

เธอระบุว่า ตอนนี้เรารู้แล้วว่า “ผลไม้ที่หยิบได้ง่าย” (low-hanging fruit) อยู่ที่ไหน — ต่อไปต้องศึกษาให้ลึกว่าแร่เหล่านี้อยู่ในรูปแบบใดในของเสีย และใช้เทคโนโลยีใดแยกได้มีประสิทธิภาพ

นอกจากนี้ ยังต้องมีนโยบายที่ช่วยจูงใจให้ผู้ประกอบการเหมืองเพิ่มระบบแปรรูปเพื่อกู้คืนแร่เหล่านี้ เพราะมูลค่าของตลาดอาจยังไม่เพียงพอที่จะกระตุ้นให้ลงทุนเอง

ประโยชน์เพิ่มเติม

การกู้คืนแร่เหล่านี้ไม่เพียงช่วยลดการพึ่งพาการนำเข้า แต่ยังช่วยลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม เพราะลดปริมาณของเสียที่ต้องจัดเก็บ และยังเปิดโอกาสให้นำของเสียไปใช้ใหม่ในอุตสาหกรรมอื่น เช่น การก่อสร้าง

ทั้งนี้ งานวิจัยชิ้นนี้เผยแพร่เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2025 โดยทีมจาก Colorado School of Mines และตีพิมพ์ในวารสาร Science พร้อมระบุว่า ข้อมูลนี้อาจเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญในการเปลี่ยน “ของเสีย” ให้กลายเป็น “ทรัพยากร” ของชาติ

ที่มา: