ไม่มีวิศวกรไทยคนไหนจะรู้เรื่องดีเท่าวิศวกรผู้สร้าง hyperloop เองหรอก แต่อย่างน้อยธนาธรเองก็จบวิศวกรรมเครื่องกลมา และบริษัทเค้าก็เกี่ยวกับด้านวิศวกรรม

ถ้าพูดถึงความจำเป็น ส่วนมากเทคโนโลยีใหม่ๆที่เกิดขึ้นมาเราจะมองว่าไม่จำเป็นเท่าไหร่
ผมยกตัวอย่างมือถือที่มีความจุมากๆ ตอนแรกๆก็ไม่ค่อยมีคนเห็นความสำคัญเพราะราคาจับต้องได้ยาก แต่มันก็ยังถูกผลักดันออกมาให้กับลูกค้ากลุ่มหนึ่งจนได้รับความนิยม ถึงตอนนั้นราคามันก็ลงมาเองตามกาลเวลาของมัน ผู้คนจับต้องได้มากขึ้นความจำเป็นก็จะตามมาครับ

ผมอยากเห็นมันเกิดขึ้นนะ อนาคตอาจจะมีเทคโนโลยีที่ดีขึ้นและต้นทุนถูกลงจนทำให้จับต้องได้โดยคนทั่วไป

เสาเข็มยาว 8 เมตร

ไฟไหม้เสาเข็ม ไหม้ขนาดนั้นใครๆก็คิดว่าพังแน่

จีนยังทำต่อครับเน้นเชื่อมจุดเป็นหลัก เช่นเดียวกับญี่ปุ่นที่จะเชื่อม Tokyo - Osaka ในราว 1 ชม. เพราะ Maglev ยังทำความเร็วได้มากกว่ารถไฟเทคโนโลยีอื่นๆ

maglev เยอรมันมันต้องลงทุนสูง แถมยังใช้รางแบบพิเศษ คล้ายกับครีบ

fail ยังไง

+1 ตามนั้นครับ แบบนี้ไม่ต่างกับไปฟังขายฝันเฉยๆ

+1 ครับ
ยิ่งรวมกับที่ไม่ได้มีอยู่ในตารางกำหนดการตั้งแต่แรก ยิ่งทำให้คิดว่าสมาชิกพรรคคนใดคนนึงได้ข่าวงานนี้เลยขอเข้าร่วมกระทันหันเพื่อใช้เป็นโอกาส pr พรรค
ส่วนตัวคิดว่าถ้าออกมาเป็นแบบนั้นจริงดูไม่ค่อยเหมาะกับแนวทางของงานซักเท่าไร :/

555 thunderf00t นี่เป็นคนแรกที่ผมคิดถึงเลยเวลามีคนพูดถึง hyperloop

ฟังนักการเมืองให้น้อยลง ศึกษาค้นคว้าทั้งสองด้านให้มากขึ้น
เราซื้อเครื่องบินรบตกรุ่นลำไหนช่วยบอกที?
รถถังตกรุ่นรุ่นไหน?
อาวุธมีความสามารถในการป้องกันประเทศ (อย่าบอกนะว่าสมัยนี้เขาไม่รบกันแล้ว)
เคยศึกษาไหมครับว่าทำไมไฮเปอร์ลูปความเป็นไปได้ต่ำ มันไม่ใช่แค่เทคโนโลยีสูง แต่มันมี unobtanium อย่างเช่นการรักษาแรงดันต่ำหรือสุญญากาศในระยะทางหลายร้อยกิโลเมตร

ถ้ามันเวริค์ค่อยซื้อเค้าถูกกว่าเสียเงินค่าวิจัยนะ
ถ้าคำนึงถึงเรื่องภาครัฐเราเบิกจ่ายช้ามากชงเรื่องกันเป็นปี กว่าจะทำเสร็จประเทศอื่นคงทำกันเสร็จก่อนนานแล้ว
แน่นอนกว่าเสียเงินค่าวิจัยฟรีนั่นล่ะ...

และถึงมันเวริค์ของพวกนี้ก็สร้างไม่ได้ทันที สิ่งที่ประสบปัญหามานานทำให้โครงการล่าช้าทุกยุคสมัย คือ การเวนคืนที่ดิน

เรือดำน้ำ ประเทศไทยปลดประจำการมาล่าสุด 60 กว่าปีแล้ว ที่ซื้อนี้เอาไว้ปกป้องน่านน้ำไทย แล้วซื้อ 2 ลำ ฟรี 1 ลำ (จาก รบ จีน) คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม ลองดูประเทศรอบๆเราก็ได้ เวียดนามมี 10++ ลำ สิงคโปร์ มี 19 ลำ พม่าไม่แน่ใจมีกี่ลำ แต่มากกว่าไทยทุกประเทศ ยกเว้นขเมรไม่มี เพราะไม่มีพื่นทีติดทะเล

ถนนลูกรังยังไม่หมดเลยนะครับ
//หลอกๆ

ฟังไปหลายทีแล้วครับ น่าจะรีไซเคิลจากฟอรั่มทั้งหลายที่จัดตอนหาเสียง

ถูกต้องครับ สิ่งใหม่ๆกว่าจะเกิดขึ้นมาได้นี่ว่ายากแล้ว แต่การจะฝ่าฟันพวกที่คิดว่า "เป็นไปไม่ได้" หรือโดนหาว่า "บ้า" นี่ยากยิ่งกว่า ไหนจะทั้งถูกดูถูกต่างๆนาๆ พอเค้าทำสำเร็จแล้วยังไงครับ เงียบ... และใช้ของเค้าไป

นักวิจัยที่ค้นคว้าอะไรใหม่ๆขึ้นมาได้ก็เพราะชอบคิดนอกกรอบและพยายามทำในสิ่งที่คนส่วนใหญ่คิดว่าเป็นไปไม่ได้ครับ

+1

โครงการบางอย่าง ควรทำในสเกลเล็กและหาความเป็นไปได้กับความพร้อมในการลงมือทำแล้วค่อยขยายขนาดโครงการ ยังจะดีกว่าทำในสเกลใหญ่เลยแล้วพังไม่เป็นท่า บางอย่างเราไม่จำเป็นต้อมซื้อมาใช้ ถ้ามาโอกาสและศักยภาพที่ดีพอ และมีการสนับสนุนจากหลายด้าน รวมถึงรัฐบาลด้วย

ประเทศเราไม่ได้สร้างทรัพยากรมนุษย์มาเพื่อรองรับการวิจัยพื้นฐานที่เพียงพอ ดังนั้นวิธีการแบบทางประเทศตะวันตกที่เน้นพัฒนางานวิทยาศาสตร์พื้นฐาน คงใช้กับเมืองไทยลำบากโอกาสที่โครงการจะล้มเหลวมีสูง แต่ถ้าวันนึงทรัพยากรมนุษย์ในเมืองไทย ถูกพัฒนามารองรับให้เพียงพอ ในการพัฒนาเทคโนโลยีพื้นฐาน ก็น่าสนใจครับ

บ้านเราไม่ได้ร่ำรวยอะไร การลงทุนอะไรก็คงต้องดูด้วยว่าความเสี่ยงสูงแค่ไหน บ้านเราจะเหมาะกับนำเทคโนโลยีพื้นฐานมาพัฒนาต่อยอด แบบญี่ปุ่น เกาหลี จีนใจช่วงแรกๆ แล้วถึงจุดนึงเรามีคนเพียงพอ เราก็สามารถพัฒนาเทคโนโลยีพื้นฐานจากองค์ความรู้ที่เราได้มาจะเหมาะสมกับสถานะการเงินประเทศมากกว่า อย่างภาครัฐที่ชัดเจน ก็คือกองทัพเรือ ยังใช้วิธีการซื้อ Know-how จากยุโรปมาต่อเรือเอง แล้วเอาองค์ความรู้พัฒนาต่อยอดดัดแปลงก่อน สุดท้ายเขาก็จะพัฒนาเรือในแบบของตัวเองได้ ตรงนี้น่าจะ Model ที่เหมาะกับประเทศไทยมากกว่าในเวลานี้

นี่แหละ คือที่ผมคิด แบบนี้เลย

ในบรรดาคอมเม้นทั้งหมด ผมชอบอันนี้ที่สุดแหะ ขอบคุณครับ

ถ้าเอกชนออกทุนวิจัยเองคงไม่มีใครว่าอะไรหรอกครับ

แต่ถ้าภาครัฐทำเองนี่รู้ๆ กันอยู่ ระบบรัฐเราไม่เอื้อขนาดนั้น เบิกได้ช้ากับช้ามาก
แถมมันต้องมีหน่วยสังกัด ถ้าเอาไปลงหน่วยที่ไกล้เคียงสุดคือ การรถไฟ ซึ่งก็...

เทียบประเทศญี่ปุ่นกับไทย อย่าลืมเปรียบเทียบความสามารถของผู้คนด้วยนะครับ
ความรักประเทศ ความสู้ชีวิต ความขยัน ความเป็นระเบียบ มันคนละชั้นเลยนะ

แล้วตอนนี้ไทยก็เริ่มเรียนรู้ในเทคโนโลยีรถไฟจากจีนแล้ว
ถึงมันจะไม่หวือหวา แต่มันก็ไม่ได้หยุดซะทีเดียว
แต่ขนาดนี้คนยังด่าเลย ว่าจะได้อะไร

แล้วความรักชาตินี่ ยิ่งหนัก ทุกคนบอกอยากให้ประเทศดีขึ้น แต่มีกี่คนที่ลงมือเปลี่ยนแปลงตัวเอง โดยไม่เอาแต่ด่าให้คนอื่นเป็นคนเปลี่ยนแปลง

อย่างเคสล่าสุด คนที่กล้าลุกขึ้นมาปฏิเสธความไร้จิตสำนึกในสังคมไทย ก็เป็นคนญี่ปุ่นด้วยซ้ำไม่ใช่คนไทย

เห็นชอบยกญี่ปุ่นมาอ้างในการด่าประเทศตัวเองกัน แต่ " ส่วนใหญ่ " ก็ไม่ได้แก้ไขปรับปรุงตัวเองเลยสักนิด แล้วมันน่าหงุดหงิดจริง ๆ

/ แล้วอุตสาหกรรมรถยนต์ของญี่ปุ่นนี่ ลองไปดูอีกทีนะครับ ว่าทำไมถึงเข้ามาได้
ไม่ใช่ว่าเพิ่งทำกันเองหลังจากแพ้สงครามนะ เขาเริ่มกันมาก่อนหน้านั้นอีก
จะเรียกว่า สามารถเข้าสู่อุตสาหกรรมรถยนต์ เพราะสงครามด้วยซ้ำ

/ คำพูดที่ดูดี อาจทำให้ความรู้สึกคนมันเปลี่ยนได้ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ความจริงมันเปลี่ยนไป

เม้นคุณชวนให้คิดเรื่อง mindset ครับ ผมว่าไม่มีอันไหนถูกอันไหนผิด แต่มันคือการตั้ง mindset ให้กับคนในประเทศ

อยากจะปลอดภัยทุกอย่าง ไม่เสี่ยงอะไรเลย หรืออยากจะเสี่ยงทุกอย่าง จะก้าวหน้าอย่างเดียวจนไม่สนปัญหาที่มีคนแสดงความกังวลไว้เลย

หรือจะวางแผน หาทางแก้ปัญหา แล้วทำไปด้วยให้ได้มากที่สุด ฯลฯ

คนไทยส่วนนึงกลัวพวกทุจริตจนไม่อยากให้ทำอะไร คนไทยอีกส่วนก็บอกว่าอย่าไปกลัว ต้องเริ่ม ไม่เริ่มไม่ก้าวหน้า อีกฝ่ายนึงก็อยากให้แก้ปัญหาปากท้องของจนก่อน

มัน clash กันตลอดทั้งๆ ที่แก้ปัญหาได้ แต่ไม่ค่อยมีใครจะพูดถึงเรื่องการแก้ไข หรือการป้องกัน หรือการวางแผน

mindset แบบไม่ซ้ายก็ขวา ไม่ดำก็ขาวเป็นอะไรที่สร้างความปวดหัวมากๆ ให้กับผม และผมคิดว่าสร้างความแตกร้าวให้สังคมไทยค่อนข้างเยอะมาก ไม่ค่อยมีใครจะพูดถึง approach เท่าไร เพราะเมื่อเห็นปัญหาส่วนมากก็มีการตอบโต้แค่ 2 อย่าง กระโดดข้าม ไม่ก็ถอยหนีเลย

ผมเห็นด้วยกับหลายส่วนของคุณ การพัฒนาจริงๆมันก็เริ่มจากตอนไม่พร้อมนี่แหละครับ
เพียงแต่ความเห็นผมคือ ไม่ควรยึดว่าต้องเป็น Hyperloop เพราะผมคิดว่ามันเกือบเป็นไปไม่ได้ จนไม่คุ้ม
ความยากในการสร้าง Hyperloop ที่ทำงานได้เร็ว สะดวก ปลอดภัยผมว่าอาจจะง่ายกว่าการสร้างสิฟต์ไปอวกาศนิดเดียวเลย

แต่ผมเห็นด้วยในการทำรถไฟความเร็วสูงอะไรก็ได้ จะใช้ล้อ หรือแม่เหล็ก อะไรก็ได้ที่เร็ว ปลอดภัย ไม่ต้องตรวจผู้โดยสารหยุมหยิม ไม่แพงเกิน รางกว้างและเป็นรางคู่

+65536 คอมเมนต์มีคุณภาพแบบนี้ได้นานๆจะเห็นที

อย่าทำอะไรเกินตัว ให้ใช้ชีวิตแบบพอเพียง

ค่อนข้างเห็นด้วยครับ เรื่องสิ่งที่จะได้อะไรหลาย ๆ อย่างระหว่างทาง ผมคิดว่าเปรียบเทียบง่าย ๆ เหมือนจัดงานอีเว้นต์ซักอย่างให้กับจังหวัดหรือชุมชน ได้นักท่องเที่ยว เรื่องที่พัก อาหาร ชาวบ้าน ความร่วมมือ ความสุข จุดประสงค์ก็หลาย ๆ อย่างเลย (อาจจะนอกเรื่อง ขออภัยครับ)

ทั้งนี้อาจจะเทียบกับงบที่ลงทุนด้านนี้กับด้านอื่น เพื่อตัดสินใจว่าแบบไหนจะคุ้มค่ากว่ากัน ให้ปชช.เห็นชัดเจน

ผมว่าคนส่วนใหญ่ในนี้ก็คงไม่ได้คิดตื้น ๆ แบบนั้นหรอกครับ แค่รู้สึกว่า hyperloop มันดูเป็นเรื่องที่ทำได้จริงลำบาก อย่างตัวอย่างของคุณที่ญี่ปุ่นทำบริษัทรถยนต์ ผมเข้าใจว่า ณ ตอนนั้นรถยนต์มีใช้กันทั่วโลกแล้ว ญี่ปุ่นแค่ลอกเลียนแบบมาจากสิ่งที่สำเร็จแล้ว เหมือนกับเครื่องใช้ไฟฟ้า และกล้องถ่ายรูป พวกนี้ญี่ปุ่นเริ่มต้นจากการลอกเลียนแบบสิ่งที่ทำสำเร็จแล้วทั้งนั้นครับ แล้วค่อยมาสร้างเทคโนโลยีของตัวเอง ซึ่งในเวลาต่อมาก็มีเกาหลี จีน ก็ทำตามแนวทางนี้เหมือนกัน ในขณะที่ hyperloop ตอนนี้เท่าที่รู้ยังไม่มีโครงการที่สามารถเอามาใช้ได้เป็นชิ้นเป็นอันเลยครับ มันก็ดูดีนะครับที่เราพยายามจะทำเทคโนโลยีที่ล้ำหน้าประเทศอื่น แต่บางทีผมก็รู้สึกว่าเราติดภาพลักษณ์แถมใจร้อนไปหน่อยอยากได้อะไรที่ดูดีแล้วก็เร็ว ๆ ด้วย ลองไปสนใจเรียนรู้สิ่งที่มันมีอยู่แล้วแต่ทุกวันนี้เรายังผลิตเองไม่ได้เลยที่มีอยู่เต็มไปหมด อันนี้มันอาจจะเริ่มต้นไม่ดีนักแต่มันก็ทำให้เรามีองค์ความรู้ในการผลิตจริง ๆ ซะที ไม่ใช่เป็นแค่เอามาประกอบ ผมเชื่อว่าน่าจะทำให้ต่อยอดไปในอนาคตได้เหมือนที่ประเทศอื่นทำมาแล้วครับ

เมนต์นี้ น่าสนใจ
ถ้าไม่ต้องคาดหวังว่าจะได้ product เป็น HyperLoop แต่ได้ความรู้เกี่ยวกับระบบท่อสูญญากาศ วัสดุ เทคนิคการก่อสร้างต่างๆ ระบบสื่อสารในสภาวะนั้น ก็น่าจะเอาไปต่อยอดได้อีกมากมาย

ขอขัดเรื่องญี่ปุ่น
จริง ๆ อุตสาหรรมรถญี่ปุ่นนี้ เกิดจาก toyota ผลิตรถสำหรับใช้ในการสงครามป้อนสงครามโลกครั้งที่ 2 อยู่แล้วนะครับ
พอแพ้สงครามประเทศข้าวยากหมากแพงน้ำมันแพง เขาถึงพัฒนารถยนต์ประหยัดน้ำมัน
แต่ขายได้นิดเดียวเพราะญี่ปุ่นหลังสงครามไม่มีกำลังซื้อ แต่มีต่างชาติมาซื้อรถอยู่
toyota เลยเห็นว่ามีช่องทาง เลยไปเปิด บ รถยนต์ที่อเมริกา แล้วไปตีตลาดรถประหยัดน้ำมันได้ด้วย Toyota corona ครับ

สรุป เขาไม่ได้สร้างจาก 0 นะครับ ไม่เกินตัวด้วย เขาสร้างจากสิ่งที่เขาเชี่ยวชาญตั้งแต่แรกแล้ว แค่มองหาช่องทางทำกินเฉย ๆ

ขอบคุณทุกท่านที่เข้าใจและช่วยกันถกเถียงนะครับ

อย่างแรกตอบในเม้นนี้ทีเดียว คือต้องขอโทษก่อนเลยที่ข้อมูลเรื่องญี่ปุ่นผมไม่แน่นพอ การยกตัวอย่างจึงดูเป๋ๆไปหน่อย แต่สิ่งที่ผมต้องการสื่อคือ ขยายความเห็นเรื่องการได้ความรู้ต่างๆระหว่างทางไปสู่เป้าหมายโดยการตั้งเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่และมีความหมายและไม่ทิ้งความรู้ระหว่างทาง

ส่วนเรื่องไฮเปอร์ลูปก็อย่างที่ผมเขียนในย่อหน้าสุดท้าย คือจริงๆแล้วไม่ได้เน้นที่ไฮเปอร์ลูปขอแค่เป็นอะไรก็ได้ที่ใหญ่พอ

แต่เชื่อไหมพวกเราก็ยังวนอยู่ย่อหน้าแรกที่ผมพูดเลย เรากลัวมันเกินไปจนเราไม่กล้า ไฮเปอร์ลูป ไม่ใช่อะไรที่ "เป็นไปไม่ได้" มันแค่ "เป็นไปได้ยาก" เท่านั้นเอง แต่เราก็กลัวมันแล้ว

สิ่งเป็นไปไม่ได้คือไม่มีตรรกะสนับสนุนเช่น พยายามหาว่าสวรรค์มีจริงไหม พยายามเดินทางไปอีกกาแล็กซี่ภายในสองวินาที นี่คือสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ซึ่งใครลงทุนทำก็เหมือนเอาเงินไปละลาย

การทำสิ่งที่เป็นไปได้ยากมันก็มีขั้นตอนของมัน อย่างน้อยๆเราก็ต้องคิด Feaasbility ก่อนแน่ๆ แล้วจากนั้นก็ค่อยๆทำไปทีละขั้น เช่นที่โครงการ Hyperloop กำลังทำอยู่ตอนนี้แหละ เค้าไม่ได้สร้างท่อยาวพันไมล์แล้วก็ทำเลยนี่ ก็ต้องค่อยๆทำจากเล็กๆ สั้นๆ เพิ่มเงื่อนไขไปทีละนิด จนใกล้เป้าหมาย ระหว่างนี้ก็เก็บความรู้ระหว่างทางไป แบบที่ทำแข่งกันอยู่ทุกปี (ซึ่งล่าสุดก็มีทีมไทยแล้ว น่าดีใจมากๆ) และนี่คือจุดเริ่มต้นของการเริ่มเก็บเทคโนโลยีและความรู้แล้ว พวกเราลองคิดว่าทีมที่ทำ Hyperloop ส่งทุกๆปีเขาได้ความรู้อะไรไปบ้างแล้ว ทั้งที่เอาไปใช้กับ Hyperloop ได้และทั้งที่เอาไปใช้ไม่ได้ สมมติมันไม่สำเร็จ อาจๆได้ความรู้เรื่อง การเคลื่อนที่ในท่อสูญญากาศ การลดแรงเสียดทานในท่อ (สมมติน่ะนะครับ) นี่คือได้แล้วถ้าเราได้เริ่มทำ แต่คนที่รอตอนมันสำเร็จ จะไม่ได้เรียนรู้เรื่องเหล่านี้เลย นี่จึงทำให้เราเป็นประเทศที่กำลังพัฒนาอยู่เสมอ เพราะกว่าจะสำเร็จสมบูรณ์เป็นรูปเป็นร่างให้เรามาศึกษา คนเริ่มคิดเขาได้ความรู้อะไรไปมากมายและเริ่มขั้นต่อยอดแล้ว เมื่อเรารู้เทคโนโลยีนี้จนหมด ก็พอดีเขาคิดเทคโนโลยีใหม่จากสิ่งที่ต่อยอดไปอีกทีเรียบร้อย เราก็วิ่งไล่ตามเขาร่ำไป

ไฮเปอร์ลูป ถึงมันไม่ใช่ทฤษฏีฟิสิกส์ใหม่ของโลกที่พึ่งคิดค้น แต่มันคือเทคโนโลยีเริ่มต้นที่ตอนนี้ทุกๆคนทุกประเทศ ยังอยู่ที่จุดเริ่มต้นเหมือนๆกัน (ถึงแม้บางคนจะมีแฮนดี้แคปอยู่บ้าง แต่ก็ถือว่ายังใหม่กับทุกคน) มันเป็นโอกาสแล้วที่เราจะได้เริ่มตอนโบกี้แรกออกสตาร์ท ไม่ต้องขึ้นรถขบวนสุดท้าย ทำไมเราไม่ขึ้นล่ะ

ส่วนประเด็นที่ว่าถ้ามันล้มเหลว มันจะเกิดความเสียหาย ผมว่ามันคนละประเด็นกับการเริ่มต้นนะ มันอยู่ที่เราบริหารความเป็นไปของมันยังไง เราบริหารความล้มเหลวยังไง โปรเจคความรู้แบบนี้ ไม่มีคำว่าล้มเหลวแบบสูญเปล่า มีแต่เราเก็บอะไรจากสิ่งที่ไม่สำเร็จได้บ้าง

+1 หลายคนพูดคิดเหมือนชาวสยามที่ดูถูกเจ้าของโรงงานทอผ้าญี่ปุ่นที่คิดจะทำรถยนต์ในยุคสมัยหนึ่งเลย ไม่มีพื้นฐาน เป็นไปไม่ได้

ถ้าสำหรับผม HyperLoop เป็นโครงการที่ดูล้ำ แต่ลองพิจารณาดีๆ น่าจะเป็นจริงได้ยาก
แบบนี้ ใครเสนอ ผมก็ไม่เห็นด้วยอยู่ดีครับ

ยกตัวอย่างมาเปรียบเทียบไม่โอเคนะผมว่า ถ้ามีคนหาข้อมูลกล้องฯ จริงๆคำตอบนี้มันคือ "นับได้" ผมว่าคำว่า"ไร้สาระ" อันนี้มันแรงไปสำหรับหัวข้อการบรรยายครับ

+1

Hyperloop นี่แหละครับที่ใช้ Maglev แต่เค้าลดขนาดมาวิ่งในท่อ ทำให้แก้ปัญหาขีดจำกัดด้านพลศาสตร์ไงครับ

โห ระยะทางขนาดนี้ถือว่าสั้นมากเลย คู่แข่งเยอะมากเลยครับ
มองในระดับ mass transportation และเทียบกับค่าใช้จ่ายนะ
ทั้งรถทัวร์บนถนนแบบมอร์เตอร์เวย์ (อาจจะเพิ่มระบบไร้คนขับ), ระบบทางยกระดับ, รถไฟรางคู่, รถไฟความเร็วปานกลาง, รถไฟความเร็วสูง ฯลฯ แต่ระยะขนาดนี้ คงไม่เหมาะกับ เครื่องบิน หรือ MagLev

HyperLoop น่าจะต้องการระยะพอๆ กับ MagLev หรือสายการบินระยะสั้น ประมาณ กทม.-ชม. หรือ ชม.-หาดใหญ่ ประมาณ 1000-2000 กม. ละมั้ง

ถกกันไปก่อนหน้านี้แล้วครับ
https://www.blognone.com/node/108936

ไปอ่านเอกสารการศึกษฉบับเต็ม แล้วเอามาเทียบกับ สไลด์ที่เค้าเอามาเสนอครับ

ไม่เกี๋ยวกับ topic
แต่นี้อาจจะเป็นสาเหตุที่ เอายางพารามาใช้ทำถนนไม่ได้
https://www.youtube.com/watch?v=foyINv7cXLw
https://www.youtube.com/watch?v=h286llcaVIw
https://www.isranews.org/isranews-scoop/78785-report00-78785.html

ขนของน่าจะทำได้ยากกว่านะ เพราะ 1 หน่วย พื้นนนที่ใช้งาน ของน่าจะมีน้ำหนักมากกว่าคน

นึกถึงกระบอกส่งเอกสารในโรงพยาบาลรัฐแห่งนึง คุ้นๆ

เวลาวัตถุเคลื่อนในท่อ ที่มีรางเป็นแม่เหล็กไฟฟ้า วัตถุจะลอยเหนือรางเล็กน้อย ซึ่งแรงที่ต้องยกขึ้น ก็แปรผันกับน้ำหนักที่กดลง ยิ่งของหนักพลังงานไฟฟ้าก็ต้องใช้มากขึ้นเพื่อสร้างสนามแม่เหล็กให้เพียงพอต่อการยกของ และการผลักให้วิ่งไปในท่อ ดังนั้นต้นทุนต่อน้ำหนักจะมีผลค่อนข้างมาก ต้องเป็นสินค้าที่มีน้ำหนักไม่มาก ราคาสูง เช่น เอกสาร, ของมีค่า ฯลฯ ถึงจะคุ้มค่าต่อการขนส่งครับ

แต่ถ้าสามารถทำให้ท่อเป็นสุญญากาศได้ตามแบบที่ออกไว้ อาจจะทำให้การยกของหนักมีต้นทุนลดลง เพียงแต่ก็ต้องมีแรงผลักให้ของวิ่งไปตามท่ออีก คงต้องคิดอีกหลายตลบเพื่อการออกแบบให้เหมาะสมนั่นแหล่ะครับ

ตอบรวมกันหมดลยนะครับ

"ขนของน่าจะทำได้ยากกว่านะ เพราะ 1 หน่วย พื้นนนที่ใช้งาน ของน่าจะมีน้ำหนักมากกว่าคน" - ผมมองเรื่องของที่ช็อปกันออนไลน์อยู่ตอนนี้ ขนส่งกันสนุกเลย ของไม่ได้หนักหนาอะไร เชื่อว่าไม่มีทางที่จะมีความหนาแน่นไปกว่ามนุษย์แน่นอน เพราะยังไงก็ต้องแพ็คลงกล่อง มันต้องมีอากาศบ้าง

"นึกถึงกระบอกส่งเอกสารในโรงพยาบาลรัฐแห่งนึง คุ้นๆ" - ใช่เลย ผมนึกถึงในหนังซักเรื่องที่เคยดู เค้าส่งเอกสารไปตามท่อ ถ้าเราสร้างเจ้าท่อนี่เป็นโครงข่าย เชื่อมต่อกันทุกจังหวัด แล้วมันส่งได้ไวเหมือนที่ธนาธรโม้ไว้ (ที่บอกว่าเน้นขนส่งทีละน้อย ๆ แต่ส่งได้หลายรอบต่อชั่วโมง) ของมันก็จะแทบจะไปถึงมือคนรับได้ภายในวันเดียวได้เลย

"เวลาวัตถุเคลื่อนในท่อ ที่มีรางเป็นแม่เหล็กไฟฟ้า วัตถุจะลอยเหนือรางเล็กน้อย ซึ่งแรงที่ต้องยกขึ้น ก็แปรผันกับน้ำหนักที่กดลง ยิ่งของหนักพลังงานไฟฟ้าก็ต้องใช้มากขึ้นเพื่อสร้างสนามแม่เหล็กให้เพียงพอต่อการยกของ และการผลักให้วิ่งไปในท่อ ดังนั้นต้นทุนต่อน้ำหนักจะมีผลค่อนข้างมาก ต้องเป็นสินค้าที่มีน้ำหนักไม่มาก ราคาสูง เช่น เอกสาร, ของมีค่า ฯลฯ ถึงจะคุ้มค่าต่อการขนส่งครับ

แต่ถ้าสามารถทำให้ท่อเป็นสุญญากาศได้ตามแบบที่ออกไว้ อาจจะทำให้การยกของหนักมีต้นทุนลดลง เพียงแต่ก็ต้องมีแรงผลักให้ของวิ่งไปตามท่ออีก คงต้องคิดอีกหลายตลบเพื่อการออกแบบให้เหมาะสมนั่นแหล่ะครับ" - อันนี้เหมือนตอบคำถามในตัวเองไปแล้ว ๕๕๕ เอาเป็นว่าธนาธรบอกว่าค่าโดยสารจะไม่แพงอย่างที่คิด ถ้าเป็นจริง เอามาส่งของก็ควรจะถูกลงไปอีก (ตามที่ตอบไปด้านบนว่าเอาให้มันเล็กลง เน้นขนของเบา ๆ และมันทำให้เป็นสุญญากาศได้ง่ายกว่าขนคน) นึกภาพส่งพัสดุที่เร็วกว่า EMS อีก (ส่งภายใน 1 วันปกติมีแต่ในเขต กทม. ต่อไปจะทำได้ทั่วประเทศ หรือจังหวัดที่มีสถานีนี้อยู่ ก็ค่อย ๆ ขายไปก็ได้) แต่ราคาอาจแพงกว่านิดนึง ผมว่าน่าจะขายได้นะ

น่าสนใจนะ
ถ้ามันเวิร์คนี่ ยกระดับการช็อปออนไลน์ไปอีกขั้นเลย

ถ้าจะขนของผ่านระบบท่อ แล้วก็ไม่ยึดติดกับแนวคิดพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้า ของ Hyperloop มากนัก ก็ใช้ระบบแรงยกตัว และแรงดันของของของเหลวมาใช้ก็ได้ โดยใช้ของเหลวที่มีความหนาแน่นเหมาะสมที่จะทำให้แคปซูลอยู่กลางท่อ แล้วใช้ระบบแบบท่อส่งน้ำมันเพื่อส่งวัตถุไปข้างหน้าน่าจะพอไหว เพียงแต่อาจได้ความเร็วไม่เท่าระบบแม่เหล็กไฟฟ้า เพราะมีแรงเสียดทานของเหลวกับท่อ ยกเว้นจะพัฒนาของเหลวที่มีสถานะทำให้วัถตุลอยตัวได้ดี แล้วก็แรงเสียดทานต่ำมาได้ รวมถึงต้องไม่ติดไฟด้วย แต่คงต้องมีงบ 2-3 พันล้านสำหรับก่อสร้าง ไม่รวมค่าวิจัย แต่คิดว่าค่าก่อสร้างน่า และการใช้พลังงานน่าจะถูกกว่า Hyperloop แน่นอน

BTS เอกชนเป็นคนลงทุนครับ
ส่วนเครือข่ายไร้สายในไทยเอกชนก็เป็นคนวางเครือข่ายนะ