โลกแห่งความเป็นจริง ผู้คนไม่ได้สนใจหรอกครับว่าปลอดภัยหรือไม่
ภาชนะโฟมที่ว่าอันตรายก็ยังใช้กันอย่างสบายใจอยู่เลย ไม่ยอมเปลี่ยนไปใช้พวกชานอ้อยที่บอกว่าปลอดภัยกว่า

และจริงๆแล้ว มันก็ไม่ได้มีอะไรมาการันตีกว่า อะไรปลอดภัยกว่าอะไร จริงๆ

เรื่องนี้คงมีแต่คนไม่กี่กลุ่มที่ใส่ใจครับ เรื่องชิพ Titan M นี่พวกเว็บข่าวมือถือทั่วไปแทบจะไม่ได้พูดถึงเลยด้วยซ้ำ ในมุมผู้บริโภคส่วนใหญ่ เน้นว่าส่วนใหญ่มากจริงๆ ไม่ได้ซีเรียสเรื่อง security ขนาดนั้น ขอแค่มือถือยังอยู่ที่ตัวตลอด อย่างมากก็ใส่รหัสให้คนอื่นปลดล็อคยาก แค่นั้นจริงๆ

เคยทำบริษัทมือถือแล้วเค้าเอามือถือเน้นเรื่อง security เข้ามาขาย ทำตลาดยังไงคนก็ไม่เก็ต คือเข้าใจแค่ว่ามันทำอะไรได้ มันปลอดภัยหรืออันตรายยังไง แต่ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองต้องระวังอะไรอยู่ดี

เพิ่มคุณสมบัติความปลอดภัยเข้าไป ไม่ได้แปลว่าของเดิมไม่ปลอดภัยนิครับ

สมัย Samsung Knox ก็มีแต่ซัมซุงใช้อยู่คนเดียวก่อน Android ตัวอื่นเป็นปีนะครับ

อันนี้ใจเย็นๆ ค่อยๆ ดูครับ ว่าที่ว่ามัน "ปลอดภัย" นี่มันเพิ่มความปลอดภัยกรณีไหนบ้าง อย่างพวกป้องกัน bootloader นี่ถ้าไม่ใช่เจ้าตัวพยายามลงรอมนอกเอง มันคือกลัวว่ามีคนหยิบมือถือเราไป แล้วไปลงรอมอื่น

อันนี้เป็นภัยจริง แต่ปกติแล้วเรามีความเสี่ยงขนาดนั้นไหม มีคนอยากได้ข้อมูลเราขนาดที่จะทำรอมเฉพาะมาดักรหัสผ่านเราไหม พวกนี้ก็คงเป็นต้องประเมินความเสี่ยงกัน

มันมีของแบบนี้อยู่ในชิปผู้ผลิตเจ้าต่างๆ ด้วยนะครับ

ปัญหาคือมือถือแอนดรอยด์สามารถ flash rom ได้ง่ายเกินไป แม้ว่า flash แล้วจะติด FRP ทำให้ต้องใส่ email กับ password แต่กระบวนการ FRP ของ android ช่องโหว่เยอะมากและ bypass ได้ง่ายมากครับแถมมีสอนกันเต็ม youtube ผมเลยสงสัยว่า google ไม่คิดจะแก้จุดนี้จริงๆหรือ ถึงแม้จะขโมยข้อมูลไม่ได้เพราะ หายไปตอน flash rom แล้ว แต่มือถือมีโอกาสไปตกในมือโจรมากกว่า เพราะเครื่องสามารถนำไปใช้ต่อได้ ละผมคิดว่าคนขโมยเพราะไปใช้ต่อมันมีมากกว่าคนขโมยเพราะข้อมูลนะ