เข้าใจดี และไม่เถียงเลยครับ

มันคงเแล้วแต่ธุรกิจ เพราะการแทรกฟีเจอร์เหมือนเป็นเรื่องปกติที่ google

รอฟังอยู่ครับ อยากรู้ว่ามันคืออะไร น่าจะเป็นบทเรียนที่ดีนะ

เสียหายขนาดนั้นเลยหรอครับ ผมอยากรู้แล้วสิว่า "แทรก" ที่ว่านี่เป็นยังไง

ถ้า "แทรก" = เพิ่มและไม่ได้เปลี่ยนหรือลดก็ไม่น่าจะเสียหายอะไรมากนี่ครับ แค่ปิดมันไปก็น่าจะจบ

แสดงว่า SA กับ Programmer ไม่ได้ทำงานด้วยกันหรือป่าวครับ

สมัยก่อนมันไม่มีอะไรเลยไงครับ เริ่มจากลองผิดลงถูกล้วนๆ หลังๆก็เริ่มมีเก็บข้อมูลจากการลองผิดลองถูกนั่นแหล่ะ แล้วรวบรวมมาเป็นวิชาพวกนี้เอามาสอนคนรุ่นหลัง เพื่อเอาไปใช้ลดความเสี่ยงในอนาคต หากมีเหตุการณ์เกิดขึ้นมาแล้วมันมีอยู่ในข้อมูลที่เรียนมาก็แก้ได้เลย แต่คนพวกนี้จะไม่ได้ถูกฝึกให้เรียนรู้การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า เพราะส่วนใหญ่เป็นเหตุการณ์ซ้ำๆในตำรา พอมาเจอทีก็ไปไม่เป็นแล้วครับ ถ้าไม่ใช่คนพลิกแพลงเก่งๆ แล้วเข้าใจแก่นแท้ของ สายนั้นๆ

สำหรับผมสูงสุดคือ การใช้ข้อมูลของปัญหาและวิธีแก้ปัญหาในอดีตมาจัดการกับปัจจุบัน ก็ข้อมูลที่รวมรวมมาตั้งแต่ในอดีตนั่นหล่ะ
ส่วนสามัญคือ การใช้ความสามารถการตัดสินใจ การแก้สถานการณ์เฉพาะหน้านั่นหล่ะครับ พวกนี้ใช้ประสบการณ์ที่เจอกับตัวอย่างเดียว เจ็บตัวก็เยอะ

มันก็ไม่มีแบบใหนดีที่สุดหรอกนะครับแต่มันก็วนไปวนมาอยู่ 2 ตัวเนี่ยแหล่ะ

เรื่องการประเมินคนที่ส่วนมากจะได้ยินมาว่าฝรั่งดูจาก portfolio ส่วนคนไทยจะดูจากกระดาษ

อันนี้(เดาเอานะ)น่าจะเป็นเพราะในสังคมฝรั่งพ่อแม่ส่งให้เรียนถึงแค่จบมัธยมแต่พอมหาวิทยาลัยก็ต้องหาเงินเรียนเองแล้ว แล้วนักศึกษาที่กำลังเรียนมหาวิทยาลัยจะหาเงินจากไหน แน่นอนก็ต้องทำงาน

ทีนี้ตอนสมัครงานอาจจะสมัครฝึกงานก็ได้หรืองาน part time ก็แล้วแต่ จะเอาอะไรไปยื่น แน่นอนก็เป็นใบจบระดับมัธยม แต่ที่ทำงานจะพิจารณาจากอะไรล่ะในเมื่อจบแค่มัธยม สิ่งที่โรงเรียนสอนก็ไม่มีสอนอะไรเกี่ยวกับงานเท่าไหร่ ก็ต้องมาดูสิ่งที่เค้าเคยทำมาแทน

และก็คงเคยได้ยินเหมือนกันว่าฝรั่งบางคนก็ไม่ได้เรียนต่อมหาวิทยาลัยก็เพราะเห็นว่าจบแค่มัธยมก็สามารถหางานทำได้นั่นแหล่ะ พอย้ายที่ก็เอาประวัติงานที่เคยทำไปยื่นที่ใหม่ และถ้าได้ทำงานบริษัทใหญ่ๆ มาก่อนก็ได้เปรียบเพราะเหมือนว่าบริษัทใหญ่ๆ เค้าก็ต้องมีการคัดคนมาดีอยู่แล้วก็เหมือนเป็นการการันตีส่วนนึงว่าคนนี้ทำงานใช้ได้

จุดนี้ก็เป็นจุดนึงที่ทำให้บริษัทฝรั่งชินกับการพิจาณาบุคคลตามผลงานมากกว่า

ส่วนบ้านเรา เรามีการส่งลูกเรียนจนจบมหาวิทยาลัยเป็นเรื่องธรรมดา และมีการ"คาดหวัง"ว่าคนที่จบมหาวิทยาลัยมาแล้วก็ต้องรู้เรื่องเกี่ยวกับสิ่งที่เรียนจนถึงขั้นลงมือทำงานได้ หรือพอรู้เรื่องบ้าง จึงทำให้คิดว่าผลการเรียนจากมหาวิทยาลัยจะการันตีถึงคุณภาพได้

ส่วนอีกเรื่อง(อันนี้ไม่เกี่ยวล่ะแต่อยากแชร์) คือเรื่องเที่ยวหาประสบการณ์ก่อนเรียนมหาวิทยาลัย ทำไมฝรั่งถึงทำอย่างนี้ เค้าไม่เสียดายเวลาเหรอ อันนี้ถ้าลองเทียบกับการเรียนต่อป.โทบ้านเราน่าจะได้ คือป.ตรีเงินพ่อแม่ ป.โทเงินเราเอง เราออกเงินเองก็เสียดายถ้าเรียนไปแล้วไม่ได้ใช้ ฝรั่งก็น่าจะเหมือนกัน ออกเงินเรียนมหาวิทยาลัยเอง ก็เสียดายเงินถ้าเรียนไปแล้วไม่ได้ใช้ ฝรั่งก็เลยต้องมีช่วงค้นหาตัวเองก่อนว่าอยากเรียนอะไรกันแน่อาจจะท่องเที่ยวหรือลองหางานทำไปเรื่อยๆ ก่อน(โดยใช้วุฒิมัธยมนั่นแหล่ะ โชคดีที่บ้านเค้าทำได้) ก็เหมือนเราน่ะแหล่ะจะเรียนป.ทั้งทีก็ต้องค้นหาตัวเองก่อนว่าอยากไปด้านไหนกัน

NBA ??

ใจเย็นๆ นะครับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

บ้านเราไม่เหมาะกับ MBA ครับ เพราะเน้นเล่นเกมส์ ควรไป MBP กันเลยมากกว่า

#ถึงแป้กก็จะเล่น

ใครสาวกครับ? ผมใช้ทุกค่ายก็ด่ามันทุกค่าย

ผมซื้อของจากใครผมก็ต้องรับ Service ผมซื้อ Mac แต่บริษัททะลึ่งไม่ลงทะเบียน Product ผมก็ด่าไม่เลี้ยง ซื้อของ MS แต่ให้ข้อมูลไม่ครบก็โดนด่าอีก(และเป็นค่ายที่โดนผมด่าบ่อยที่สุด และมูลค่าเยอะสุดในบรรดาสินค้าที่ซื้อมา) เขาก็ Service ให้อย่างดีจนจบเคสไป

แต่พอผมซื้อ Service จาก Google พอเกิดปัญหาผมติดต่อหาเบอร์โทรไม่ได้ มีแอพละเมิดลิขสิทธิ์บริษัทของผม ผมติดต่อไม่ได้ ไม่ใช่บริษัทใหญ่ แล้วจะขายไปทำไม?

แล้วหัดดูวันที่ด้วยนะครับว่าผมสมัคร account มากี่ปี แถวนี้ทราบดีว่าถ้าค่ายไหนใช้แล้วบริการห่วยผมด่าไม่เลิกแน่ๆ