มีเพื่อนคนหนึ่งก็อยู่ในสถานการณ์คล้ายๆ แบบนี้เหมือนกัน มีสัญญาณ Wireless ลึกลับ (จนวันนี้กว่าปีกว่าเขาก็ยังหาที่มาของมันไม่เจอ) ปรากฎในบ้านของเขา แถมไม่มี protection ด้วย เขาก็เลยได้ใช้ฟรีๆ เลย

(หมายเหตุ ข้างๆ บ้าน เขาเป็นตึกแถวที่มีสภาพเป็นโกดัง คือไม่มีคนอยู่นั่นเอง)

ทางแก้คือโหลด bittorrent ให้เต็มกำลัง เพื่อคนที่แอบใช้จะได้เล่นเนทไม่ได้ 555+

ezy : เ่ง่ย น่ากลัวนะนั่น

นึกว่าจะใช้ "เน็ตของเธอ" ซะอีก

อินเทอร์เน็ต ผี!

อ่าน comment แล้วขำดี

ตอนนี้มาแอบใช้อยู่ K?U

หากมองทางกฏหมายเรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อนพอสมควรครับ เพราะต้องมาตีความกันว่าคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเป็นทรัพย์หรือไม่ หากเป็นทรัพย์ ก็ต้องมาตีความกันว่าการใช้ wireless ของคนอื่นเป็นการพรากกรรมสิทธิ์คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าไปจากเจ้าของหรือไม่ ซึ่งตอนนี้ที่เมืองไทยตีความเป็นความผิดข้อหาลักทรัพย์แล้ว (ทั้งที่องค์ประกอบไม่เข้าข่ายลักทรัพย์ก็ตาม) ผมว่ากฏหมายพวกนี้น่าสนใจครับ เพราะเกี่ยวข้องกับคนวงการไอทีโดยตรง และผมคิดว่าพวกเราน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องในการออกกฏหมายพวกนี้ด้วย ลำพังนักกฏหมายคงมีความรู้ด้านเทคนิคไม่พอ

ยังไงผมลองถามนักกฏหมายประจำเวบ BioLawCom.De ดู (แอบโฆษณาเล็กน้อย) เผื่อจะได้ข้อมูลทางกฏหมายที่ละเอียดกว่านี้มาอ่านกันครับ

ไวร์เลสผี น่ากัว

เคยมีคดีความของ ไอบีซี(ปัจจุบันคือยูบีซี) ฟ้องคนขายจานดาวเทียมว่าละเมิดสิทธิ์สัญญาณในการดูไอบีซี ผลปรากฎว่าศาลยกฟ้องหรือไอบีซีแพ้(ไม่แน่ใจ) เนื่องจากเห็นว่า ไอบีซีต้องหาทางป้องกันคลื่นของตนเองด้วยการเข้ารหัสไม่ให้ จานดาวเทียมธรรมดารับสัญญาณได้ ต่อมาไอบีซีจึงไปซื้อการเข้ารหัสของต่างชาติมาใช้จนปัจจุบัน นี่คือคดีตัวอย่างสำหรับคดีความคล้ายๆกัน...

มายืนยันว่าเป็นอย่างที่ foxhound พูดครับ ในกรณีที่ IBC (ตอนนั้น) แพ้ในกรณีที่ฟ้องผู้ติดตั้งอุปกรณ์เถื่อน แต่ตอนนั้นข่าวเป็น MMDS นะ เพราะผู้ถูกกล่าวหาแย้งว่า IBC ที่บอกว่าเป็นเคเบิ้ลทีวีแต่ีไม่ได้ส่งสัญญาณมาตามสายกลับส่งสัญญาณมาเป็นคลื่นวิทยุดังนั้นจึงไม่ใช่เคเบิ้ลทีวี และผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้ลักลอบดู แต่ติดตั้งสายอากาศในอาคารที่พักซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของตนเองจึงมีสิทธิ์ทำได้ และเมื่อคลื่นวิทยุเข้ามาในบริเวณทีผู้ถูกล่าวหาเป็นเจ้าของ ดังนั้นจึงมีสิทธิ์รับสัญญาณนั้นได้

ดังนั้นจึงเป็นคดีตัวอย่างหนึ่งสำหรับไทยว่าถ้าคุณไม่ป้องกันสัญญาณ(สังหาริมทรัพย์) ของคุณตามสมควร คุณจะไปกล่าวหาใครว่าลักทรัพย์ไม่ได้

สำหรับการปิดตามสมควรนี่ผมว่า mac filtering ก็พอจะอ้างได้ว่าเจ้าของไม่ต้องการให้มันเป็นเครือข่ายสาธารณะแล้วนะ เพราะผู้ใช้ที่ไม่ได้ตั้งใจก็จะไม่สามารถเข้ามาได้โดยไม่ได้ตั้งใจ ถ้ามีใครพยายามจะเปลี่ยน mac แสดงว่ามีความตั้งใจที่จะบุกรุกเครือข่ายแล้ว

ผมได้สอบถามนักกฏหมายประจำเวบอีกครั้งแล้วครับ ขออภัยเรื่องความผิดพลาดของข้อมูลเล็กน้อยครับ คดีที่เกิดขึ้นมีคล้าย ๆ กันสองคดีคือ ลักใช้ไฟฟ้า กับลักใช้คลื่นโทรศัพท์มือถือ ปรากฏว่าลักใช้ไฟฟ้าถือเป็นความผิด แต่ลักใช้คลื่นมือถือไม่ผิด

ปัญหาทางกฏหมายในบ้านเราตอนนี้คือ ไม่มีฐานความผิดที่ชัดเจนสำหรับกรณีดังกล่าว อย่างที่บอกครับ เราต้องมาตีความว่า สัญญาณเป็น ทรัพย์ หรือไม่ และการลักใช้สัญญาณเป็น การพรากกรรมสิทธิ์ หรือไม่ เรื่องนี้ผมคงไม่ลงรายละเอียดเพราะผมเองก็ไม่ใช่นักกฏหมาย

ส่วนเรื่องการเข้ารหัสข้อมูลนั้น ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องของกรรมสิทธิ์ และเจตนามากกว่า เพราะการเข้ารหัสข้อมูลเป็นการบอกคนอื่นทางอ้อมว่า เฮ้ย ข้อมูลอันนี้เป็นของฉันนะ ฉันเข้ารหัสไว้แล้ว ไม่ใช่ของสาธารณะ หากคุณถอดรหัสไปใช้ก็เท่ากับว่ามี เจตนา ลักใช้ ซึ่งเจตนานี่แหละครับเป็นองค์ประกอบที่สำคัญมากทางกฏหมาย

ทางออกของปัญหาในความคิดของผมคือ ออกกฏหมายที่รองรับเรื่องพวกนี้ออกมาต่างหาก ตัวอย่างเช่น กฏหมายคุ้มครองเจ้าของสัญญาณคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า หรือ กฏหมายคุ้มครองข้อมูลอิเลคโทรนิค อะไรพวกนี้เป็นต้น เพราะข้อหาลักทรัพย์มาจับก็คงต้องปวดหัวกันต่อไป

ถ้าสัญญาณเป็นทรัพย์สิน การที่สัญญาณเค้ารุกล้ำเข้ามาในพื้นที่ของเราเค้าผิดหรือป่าว

ไม่อยากให้ออกกฎหมายออกมาเยอะๆมากเกินไป มีข้อกฎหมายใดที่นำมาปรับใช้ได้ควรนำมาปรับใช้เพื่ออุดช่องโหว่ของกฏหมาย นอกจากว่าจะเป็นกฎหมายเฉพาะเจาะจงจริงๆ ในยุโรปเขาไม่ค่อยตรากฎหมายออกมาใหม่ๆมากนักแต่เน้น นำข้อกฎหมายที่มีอยู่มาปรับใช้ เพราะการตรากฎหมายใหม่จะใช้เวลาและทรัพยากรมาก

จริง ๆ เรื่องการลักใช้บริการโดยผิดกฎหมาย ไม่ได้เป็นเรื่องใหม่สำหรับบ้านเรานักครับ เพราะที่ผ่านมา มีการลักทั้งพลังงานไฟฟ้า ลักคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ลักลอบจูนโทรศัพท์มือถือ ฯลฯ แต่ ก็อย่างที่คุณโบว์บอก ว่าที่ผ่านมาอีกเหมือนกัน ยังมีปัญหาเรื่อง "การตีความ" กฎหมายเก่านิดหน่อย เกี่ยวกับคำว่า "ทรัพย์"

หลังจากศาลตัดสินออกมา ว่า ลักกระแสไฟฟ้า ผิดฐานลักทรัพย์ ส่วนลักจูนสัญญาณมือถือ ไม่ผิดฐานลักทรัพย์ ยกฟ้อง....ก็เลยเกิดการถกเถียงกันยกใหญ่ในวงการกฎหมาย

จริง ๆ แล้วรายละเอียดที่ศาลให้ไว้ในคำตัดสินทั้งสองส่วน มีอยู่พอควร ผมกำลังรวบรวมอยู่ครับ เพื่อเอาปัญหาเรื่องไวเลสนี้ไปวิเคราะห์ในมุมมองกฎหมายไทยด้วย (คุณโบว์แก่ขู่ให้เขียน :)) ... ถ้าท่านใดสนใจก็เรียนเชิญได้ครับ แต่ตอนนี้ยังไม่เสร็จ (ฮี่ ฮี่)

อย่างไรก็ตาม ขอเข้าเรื่องการลักใช้บริการอินเตอร์เน็ต โดยดักจากไวร์เลส ตามกระทู้นี้หน่อยหนึ่่่่่่่่่่่่่่่่่งก่อน เพราะ เรื่องนี้ ดู ๆ ไปเหมือนจะเป็นเรื่องใหม่ แต่เอาเข้าจริง องค์ประกอบการกระทำความผิด ไม่ได้มีลักษณะแตกต่าง ไปจากการลักจูนสัญญาณมือถือเลย...

ทั้งนี้เพราะ "สัญญาณ" ที่ถูกปล่อยออกไป เป็นสัญญาณแม่เหล็กไฟฟ้า ที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ เหมือนกัน ใครก็ดักเอาไปได้ ที่สำคัญ ดักเอาไปแล้วไม่ได้รบกวนการใช้งานของคนอื่นอีกต่างหาก (ผลเสียหายที่เกิดขึ้น ไปปรากฎอยู่ที่ "ใบเสร็จค่ามือถือ") ดังนั้นเลยมีความเป็นไปได้ ว่าหากเกิดเรื่องแบบนี้ที่บ้านเราตอนนี้ ตอนที่กฎหมายยังไม่ได้รับการแก้ไขใด ๆ ศาลก็อาจยกฟ้องไป ตามแนวเดียวกับการจูนมือถือ เพราะไม่เข้าองค์ประกอบความผิดฐาน "ลักทรัพย์"

ปัจจุบัน การกระทำการใด ๆ กับ คลื่นสัญญาณแบบนี้ เลยกลายเป็นรูโหว่รูเบ้อเริ่มที่กฎหมายทำอะไรไม่ได้ ในขณะที่มันได้่ก่อความเสียหายไปมิใช่น้อย จำต้องหาวิธีอุดกันแบบเร่งด่วน...

เพียงแต่จะมีวิธีอุดยังไง จะด้วยการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายเก่า หรือจะออกกฎหมายใหม่ ก็ต้องพิจารณาความเป็นไปได้อีกที...

การปรับใช้กฎหมายเก่า บางครั้งไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ นะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าเป็น "กฎหมายอาญา" ที่มีโทษริดลอนสิทธิของประชาชน เลยต้องใช้ และตีความกันอย่างเคร่งครัด ...จน บางทีก็ลากไปไม่ถึงคดีที่มีการใช้เครื่องมือใหม่ ๆ หลาย ๆ ครั้ง ไม่เฉพาะในประเทศไทย ประเทศอเมริกา หรือแม้แต่ ประเทศต่าง ๆ ในแถบยุโรปเอง ..ก็เลี่ยงไม่ได้ จำต้องบัญญัติกฎหมายใหม่เพื่ออุดช่องโหว่เหมือนกัน... ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดก็คือ ตอนนี้ ทุกประเทศกำลังเร่งมือ ออกกฎหมายเพื่อควบคุมการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (อาชญากรรมคอมพิวเตอร์) กันอยู่

อ้อ...แถมนิดเดียวครับ ประเด็นการเผลอเข้าไปในช่องสัญญาณ โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว...อาจมิต้องเป็นห่วง เพราะ การใช้ "กฎหมายอาญา" มีจุดสำคัญอยู่จุดหนึ่งเสมอคือ การกระทำใด ๆ จะเป็นความผิดได้ ผู้กระทำต้องมี "เจตนา" เท่านั้น...ดังนั้น ก็ย่อมสืบพิสูจน์ความบริสุทธิ์กันได้อยู่แล้ว...แหะ ๆ แค่นี้ก่อนครับ เดี๋ยวยาวไป.. ้ ด้วยมิตรภาพ

เชกูวารา

ขอถามต่อนิดนึงล่ะกันครับ แบบว่าถ้าเราไม่ได้แอบใช้ แต่เป็นรบกวนหล่ะครับ เช่น บ. นี้มันใช้ wireless กัน เราเป็นคู่แข่ง ก็ยิงสัญญาณไปกวน ไม่ให้เค้าทำงานได้

อันนี้เป็นความผิดเราที่ไปก่อกวนเค้าหรือความผิดเค้าที่ไม่ป้องกันให้ดีเอง

>> แบบว่าถ้าเราไม่ได้แอบใช้ แต่เป็นรบกวนหล่ะครับ

แล้วถ้าเป็นฟ้องว่าสัญญาณเค้ามารบกวนเราละ

เรื่องนี้ยาวแน่ๆๆ

เรื่องที่ถาม ยาวจริง ๆ ครับ และยังเป็นประเด็นที่อยู่ในระหว่างร่างกฎหมายใหม่ ของหลาย ๆ ประเทศด้วย เรื่องนี้ไม่ใช่แค่เรื่อง "การลัก" อะไรอย่างใดอย่างหนึ่ง ที่มีหลักการกำหนดฐานความผิด ที่อาจเทียบเคียงได้ตามกฎหมายเก่า เท่านั้น

แต่มันเริ่มเข้าไปเกี่ยวพันกับประเด็นการคุ้มครอง "เสถียรภาพการใช้งาน" ของระบบคอมพิวเตอร์ และระบบเน็ทเวิร์ค ซึ่งเป็นหลักการคุ้มครองรูปแบบใหม่ จากการกระทำความผิดรูปแบบใหม่ กับวัตถุเป้าหมายใหม่ ที่ไม่เคยถูกกำหนดหลักไว้ ในกฎหมายใดมาก่อน

จริง ๆ ถ้าจะเทียบเคียง ก็คล้าย ๆ กับ การส่งโปรแกรม หรือเขียนโปรแกรมโจมตี ระบบการทำงานของเครื่องคอมพิวเตอร์ ให้การทำงานไม่เป็นปกติ นั่นแหละครับ เพราะเป็นผลทำให้เกิดอาการติด ๆ ขัด ๆ ในการใช้งาน หรือการให้บริการ

ผิดหรือไม่ ผิดอะไร ตอนนี้ ผมก็เลยตอบไม่ได้เหมือนกัน คงต้องรอกฎหมายที่ชัดเจนกันต่อไป..

อย่างไรก็ตาม ถ้าถามผมว่า ดูกฎหมายเก่าตอนนี้ซิ ทำอะไรได้บ้างไหม ?

ฟันธงเลยครับว่า ....ลำบาก....จะว่าผิดฐาน ทำให้เสียทรัพย์ก็ไม่ใช่ (ประเด็นทรัพย์ยังไม่จบเลย) บุกรุกเพื่อรบกวน การครอบครองก็ไม่ได้แน่ เพราะกฎหมายอาญากำหนดใช้เฉพาะกับอสังหาริมทรัพย์ ในขณะที่ความผิดฐาน "กีดขวางทางสาธารณะ" กฎหมายก็เขียนเจาะจงไว้ว่า จะผิดก็ต่อเมื่อเป็นอุปสรรคต่อความปอลดภัย หรือความสะดวกในการจราจร ต้องมานั่งตีความกันอีกว่า จราจร อะไร ??? ยุ่งเหยิงกระเซอะกระเซิงครับ ถ้าจะเล่นกับกฎหมายเก่า ..

สรุปว่า กฎหมายอาญาไม่มีอะไรเลย....ทีจะทำจัดการปัญหาในส่วนนี้ได้...

ตอนนี้ ทำได้อย่างเดียว คือ บริษัทที่ถูกรบกวน ก็ไปฟ้องฐานละเมิด เรียกร้องค่าเสียหาย ตามกฎหมายแพ่งกันเอาเอง

เชกูวารา

โดยปกติ unlicensed band จะไม่มีสิทธิ์คุ้มครองการรบกวน ดังนั้นถ้าผู้รบกวนไม่ได้ใช้กำลังส่ง (EIRP) สูงเกินกำหนด ก็เอาผิดเขายากหน่อย

คุณ เชกูวารา ได้เขียนบลอกเกี่ยวกับกฏหมายและ WLAN เสร็จแล้วครับ สามารถเช้าไปอ่านได้ที่ กฎหมาย กับ การแอบใช้ไวร์เลส ครับ

กฏหมายไทย กับ กฏหมายอเมริกา คนละมาตรฐาน เอามาเปรียบเที่บกันไม่ได้นะจ๊ะ

ผมไม่แน่ใจครับว่าคุณม่อนต้องการสื่ออะไร แต่ที่คุณเช ฯ แกเขียนวิเคราะห์ไว้ที่เว็บ ไม่ได้เขียนเรื่อง กฎหมายอเมริกา เลย ครับคุณม่อน

อีกอย่างครับ ขอเรียนเพิ่มเติมเพื่อความเข้าใจอีกนิดว่า แม้คุณเช ฯ หรือ นักกฎหมายคนไหนก็ตาม อยากจะเขียนเรื่องราว เปรียบเทียบระหว่าง กฎหมายอเมริกา กับกฎหมายไทย ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แล้วก็ทำได้นะครับ ไม่ใช่ไม่ได้เลย

จริง ๆ แล้วดีซะอีก จะได้เห็นมุมมอง เห็นข้อดี ข้อเสีย ของของเรา กับของของเค้า แล้วก็เก็บข้อดีมาพัฒนากันต่อ

คำว่า "เปรียบเทียบ" เพื่อให้เห็นความแตกต่าง มันเป็นคนละเรื่องกับ การ "หยิบเอามาใช้" กันดื้อ ๆ ทั้งที่มันเป็นคนละมาตรฐาน ซึ่งไอ้เจ้าอันหลังนี่ต่างหากครับ ที่ไม่ควรทำอย่างยิ่ง

จริง ๆ ก็ไม่มีอะไรมากหรอกนะครับ ที่พวกเราลองเขียนกัน แล้วเอามาบอกกล่าวที่นี่ ก็เพราะเห็นว่ามีบางท่าน สนใจอยู่ (สังเกตจากบทสนทนาที่ผ่านมา) ตัวผมเองก็เห็นว่าสำคัญ เพราะเกี่ยวข้องกับวงการคอมพิวเตอร์โดยตรง ในขณะที่ความ ชัดเจนทางกฏหมายในบ้านเรากลับยังไม่มี

แม้เหตุการณ์ฟ้องร้องแบบนี้ จะยังไม่เกิดในบ้านเรา แต่ก็เป็นหน้าที่ของนักกฏหมาย และผู้ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ควรต้องให้ความสนใจด้วย