ผมไม่แน่ใจว่าคุณแย้งในประเด็นไหนนะครับ เพราะผมพูดว่ามันคือหุ่นยนต์เดินตามเส้น หมายถึงว่าหุ่นยนต์นี่มันมีรากฐาน คล้ายคลึงกับระบบง่ายๆที่ใช้ในการสอนนักศึกษาวิศวกรรม ในเรื่องของmicrocontroller(ที่จะแทรกอยู่ใรวิชา Microprocessor) นั่นเอง สมัยผมเรียน หลักการคือให้build from scratch ทุกส่วน ออกแบบวงจร ระบบขับเคลื่อน ระบบ sensor รวมไปถึงเขียนโปรแกรมควบคุมเอง ซึ่งแต่ละรุ่นก็จะมีโจทย์ทางเดินต่างๆกัน ทั้งแบบเดินตามเส้นง่ายๆ เดินตามเส้นแบบมีจุดตัด หรือหาทางออกจากเขาวงกต ซึ่งก็มีบางคนลักไก่ไปซื้อระบบสำเร็จรูปมารวมร่างกันก็มี สมัยนั้นเขียนโปรแกรมทีนั่งอัดชิปทีมึนกันไป ปรับแต่ง sensor กับคิด algorithmในการแยกแยะเส้นทาง นี่แหละยากสุด ยุคหลังๆดีมีระบบสำเร็จรูปให้ใช้เรียน และเขียนโปรแกรมลองบนsimulator ด้วยภาษาชั้นสูงได้ง่ายๆค่อยอัดชิปจริงทีเดียว

ซึ่งตัวระบบ Kiva แน่นอนมันย่อมซับซ้อน มีการคำนวณร่วมกัน ควบคุมหุ่นทุกตัวพร้อมๆกัน มันคงไม่ใช่อะไรง่ายๆพื้นฐานแบบสมัยนักศึกษาหัดทำ เพียงแต่ผมจะชี้ประเด็นว่า ของที่ดูพื้นฐานสุดๆทำกันสมัยเรียน แต่เมื่อต่อยอดองค์ความรู้ไปแล้ว มันก็สามารถไปใช้ในเชิงธุรกิจได้อีกหลายรูปแบบนั่นเอง ตัวอย่างของ Kiva น่าจะเป็นตัวอย่างจริงที่น่ายกตัวอย่างบ่อยๆ

ซึ่งมันอาจจะจุดประกาย ในการเลือกเรียนของน้องๆในอนาคตได้อีก เพราะระบบ automation พวกนี้จะมีมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อลดคนงานจากค่าแรงที่สูงขึ้น พัฒนาประสิทธิภาพในการทำงานจากการลดความผิดพลาดของคนลงไป คนไทยที่ศึกษาระบบพวกนี้โดยตรงยังมีน้อย เคยเห็นบ.เอกชนที่นึงยังต้องให้ทุนวิศวกรไปศึกษาต่อระดับป.โทและเอก ที่ต่างประเทศในด้านนี้ เพื่อมาประยุกต์ใช้ระบบที่ซื้อมาจาก Xyratekในโรงงานตัวเองเลยครับ

น่าจะมีวิชาซ่อมหุ่นในระดับ ปวช. ปวส. แบบเดียวกับมอเตอร์ไซด์