เหมือน "จ่าเฉย" รึเปล่าครับ

นึกถึง "ลุงผู้พัน Sanders เฉย"(KFC) กับ "Ronald เฉย"(McDonald's)

แถวประตูน้ำหรือเปล่าครับ

อันดับ 1 จีน อันดับ 2 รัสเซีย อันดับ 3 ไทยนะคะ
ซักวันบ้านเราอาจจะเป็นแบบเขาก็ได้ เคยเจอบางครอบครัวคิดว่าการซื้อของก๊อบเป็นเรื่องฉลาด การซื้อของจริงเป็นเรื่องโง่เขลาซะด้วย

เค้าก็จับนะครับแต่ประเทศเค้าเนี่ยมันใหญ่มากกกก การจัดกุมก็เค้มงวดมากตัวอย่างเช่นนมผงปลอมที่เคยเป็นข่าวเนี่ยเห็นว่าคนในรัฐมีส่วนรู้เห็นถึงขั้นประหารเลยนิครับ บทลงโทษเค้าแรงแต่ที่ยังละเมิดกันอยู่เพราะคนเค้าเยอะมากๆเลยละ

+1 อะฮิๆๆ

เจ้าของความคิดก็ยังขายตลาดหลักของเค้าได้อยู่ครับ (ตลาดผู้มีอันจะกินที่ไม่นิยมของปลอม และผู้บริโภคในประเทศเจริญร่ำรวยแล้วที่กลัวกฎหมายลิขสิทธิ์)

ผมหมายถึง "เศรษฐกิจโลก" เสียหายยังไงน่ะครับ? แอปเปิลเสีย เมกาเสีย แต่จีนได้? โลกไม่ได้มีอยู่ประเทศเดียว

+1

เมื่อคนเราคิดได้ว่า การช่วยเหลือกัน จะมีทางรอดมากกว่า เขาก็จะช่วยเหลือกันครับ

ครึ่งนึงมันคือความฉลาด และอีกครึ่งนึงการที่ เราเชื่อว่าอีกฝ่ายก็จะฉลาดเหมือนเรา

คล้ายๆทฤษฎีเกมน่ะครับ คนสองคนอยู่ในสถาณการณ์เลวร้าย ถ้าคนนึงฆ่าอีกคนทิ้งก็อาจจะมีทางรอดมากขึ้น ถ้าฆ่ากันเองก็จบกัน แต่ถ้าเตี๊ยมกันมาแล้วว่าจะช่วยกัน ก็จะมีหวังรอดทั้งคู่

การอ้างคุณธรรมมันเป็นเรื่องเลื่อนลอย คนที่เจริญทางจิตใจไม่ใช่เพราะงมงายว่าต้องทำดี แต่เพราะรู้อยู่แล้วว่าการทำดีก็จะได้ดี ตรงนี้สภาพแวดล้อมมีความสำคัญ

ถ้าสภาพแวดล้อมมันเอื้อให้คนรู้สึกว่าทำดีไปก็ไม่ได้ดี มันก็จะกล่อมเกลาให้คนเห็นแก่ตัว

สภาพแวดล้อมของญี่ปุ่น ที่คนไทยชอบคิดว่าสังคมเสื่อม จริงๆแล้วเอื้อให้คนรู้สึกว่าทำดีได้ดี มากกว่าประเทศที่ชอบคิดเองเออเองว่าตัวเองเจริญทางจิตใจ

ประเทศที่ต้องพยายามอ้างคุณธรรมความดี เพราะสภาพสังคมกดหัวให้คนทำดีไม่ได้ดี ก็เลยต้องหาเรื่องมาอ้างว่า ทำดีเถอะนะ ทำดีดีกว่า ไม่งั้นสังคมก็พังอย่างที่เห็น

ที่ญี่ปุ่นมันกลับกันครับ คนที่เกิดมาในสังคมที่พร้อมทุกอย่างมีระเบียบ ไม่ว่าจะเจออะไรก็จะมีระเบียบไปซะหมด

ต่างกับที่จีน (และไทย) ที่ต้องแย่งกันกินแย่งกันใช้ตั้งแต่เกิด ไม่ว่าจะอยู่ในสังคมที่สบายแค่ไหนก็ยังติดนิสัยเอาเปรียบคนอื่นอยู่เสมอ (ถ้ายั้งคิดได้ก็แล้วไป)

ก็งงๆอยู่เหมือนกัน

ปฏิวัติ(Revolution)ให้เป็นประชาธิปไตย (Democracy)ก็มักจะเห็นเริ่มโดยการมีส่วนร่วมของหทาร หรือกองกำลังที่สุดท้ายก็แปรเป็นทหาร หลังปฏิวัติของปกครองโดย คณะฯ หรือพรรคต่างๆแล้วแต่จะเรียก(ด้วยวิธีสันติ หรือสงครามอันนี่ก็แล้วแต่) เท่าที่เห็นระบอบยังเป็นแค่เครื่องมือในการถ่ายโอนอำนาจ จะให้ประชาชนมีส่วนรวมโดยทางไหนก็ใช้ชื่อระบอบตามนั้น(ก็เห็น สหรัฐอเมริกา, ฝรั่งเศส, เยอรมัน, รัสเซีย, ญี่ปุ่น, จีน, ไตหวัน, ไทย, เวียดนาม, ลาว, กัมพูชา และประเทศอื่นๆ) ส่วนเรื่องรัฐ ประเทศ หรือมลฑล(จะเป็น สมาพันธรัฐ(Confederation), สหพันธรัฐ(Federal Republic), สห(United), สหภาพ(Union), สาธารณะรัฐ(Republic), เขตปกครองพิเศษ(SARs, special administrative regions) และอื่นๆ)อันนี่ก็เป็นอีกเรื่องน่าจะเป็นกิจการภายใน แต่ช่วงหลังมักกลับมาใช้ความแตกต่างด้านเผ่าพันธุ์ หรือเชื้อชาติ และศาสนาเป็นเครื่องมือ เห็นได้ชัดจากประเทศยุโรปตะวันออกจนถึงอาหรับกับเอเชียบางส่วน

คงเกี่ยวกับภูมิหลังของ ทหารว่ามาจากการถูกเกณฑ์บังคับ หรืออาสาเข้ามา ของแต่ละที่ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันด้วย

จริงมีหลายมิติ(Politic, Government, Economy, Religion) เช่น ด้านการปกครอง ด้านสังคม ด้านเศรษฐกิจ ด้านศาสนา ด้านลัทธิ และอื่นๆ ผมยังไม่ปักใจเชื่อเรื่องกราฟมีแค่ 2 มิติ ซึ่งน้อยไป(มุมมองถูกจำกัด)มักถูกเรียกเป็นพวกนั้นพวกนี้ตามแต่จะเรียก บางครั้งใช้แค่ทิศทาง หรือขั้ว(ซึ่งบางคนไม่เข้าใจ แล้วก็อยากในการทำความเข้าใจเพราะมันไม่ใช่กฎตายตัว) ถ้าย้อนยุคก็มีความแตกต่างทางด้านภาษา(Language), วรรณกรรม(Literature), วัฒนธรรม(Culture) ด้วย