เมื่อเดือนที่ผ่านมา ผมได้เปลี่ยนโทรศัพท์มือถือเครื่องหลักที่ทำหน้าที่โทรศัพท์จริงๆ จากเดิม WellcoM W3319 มาเป็น Motorola Charm โดยเครื่องโทรศัพท์หลักของผมแม้จะใช้โทรศัพท์เป็นหลัก แต่ก็มีเงื่อนไขส่วนตัวว่าต้องการคีย์บอร์ด QWERTY เพื่อใช้งานพิมพ์อื่นๆ หลังจากทางตัวแทนจำหน่ายลดราคา Motorola Charm มาเหลือราคา 4,990 บาท มันก็อยู่ในความสนใจพออยู่สักระยะจนกระทั่งตัดสินใจใช้งานมันเป็นเครื่องหลัก

ผมตัดสินใจซื้อเครื่องนี้เพื่อใช้งานหลักคือ "โทรศัพท์" ทำให้มันมีเงื่อนไขสำคัญคือแบตเตอรี่ที่ต้องอยู่ได้ต่อเนื่องอย่างน้อยๆ 48 ชั่วโมง เผื่อการลืมชาร์จในบางวัน และต้องสามารถชาร์จกลับมาเต็มได้ภายในเวลาอันรวดเร็ว ในกรณีเช่นเมื่อชาร์จในรถเวลาสั้นๆ เงื่อนไขเหล่านี้ทำให้ความแรงไม่ใช่ประเด็นสำคัญเช่นการซื้อสมาร์ตโฟนในปรกติแต่อย่างใด เงื่อนไขเหล่านี้ทำให้ Motorola Charm เข้าเงื่อนไขทุกประการ

ฮาร์ดแวร์

รูปทรงที่เกือบจะจตุรัสทำให้ Motorola Charm ดูแปลกตาแม้จะเป็นโทรศัพท์ที่มี QWERTY ด้วยกัน มันจะดู "ปุ๊กลุ๊ก" มากกว่าโทรศัพท์รุ่นอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด แม้ทรงนี้จะดูแปลก แต่ด้วยเครื่องขนาดเล็กก็ทำให้การจับถือไม่แปลกนัก โดยมันจะเต็มอุ้งมือพอดี

ตัวคีย์บอร์ดมีภาษาไทยสกรีนมาให้ในตัว แต่ไม่สามารถพิมพ์ได้โดยตรง ในส่วนนี้บางเว็บระบุว่าต้องใช้ CN Thai จึงจะสามารถพิมพ์ภาษาไทยได้ แต่เนื่องจากผมไม่นิยมพิมพ์ภาษาไทยบนโทรศัพท์นัก ในส่วนนี้จึงไม่สนใจจะใช้งานแต่อย่างใด

รอบๆ เครื่องไล่จากด้านซ้าย มีช่อง micro USB อยู่ด้านล่าง เป็นอีกครั้งที่ผมไม่ชอบดีไซน์นี้ เพราะใช้ในรถแล้วชาร์จทิ้งไว้จะหยิบขึ้นมาใช้ยาก ส่วนปุ่มปรับเสียงอยู่ทางด้านซ้ายซึ่งก็ไม่แปลกอะไร ด้านบนมีช่องเสียงหูฟังและปุ่มปิดเครื่อง แต่ด้านขวาไม่มีปุ่มชัตเตอร์เนื่องจากไปอยู่บนคีย์บอร์ดแล้ว ปุ่มมาตรฐานของแอนดรอยด์คือปุ่ม Menu, Home, และ Back นั้นเป็นปุ่มแบบจอสัมผัส แต่แสงใต้ปุ่มแยกออกจากจอภาพ และใช้แสงใต้ปุ่มเหล่านี้ในการทำ notification

ด้านหลังมีกล้อง 3 ล้านพิกเซลแบบ Fixed Focus ซึ่งคุณภาพไม่ดีนัก แต่ก็ใช้งานได้ ที่น่าสนใจคือใกล้ๆ กล้องนั้นมีแผ่น Backtrack ซึ่งก็คือทัชแพดแบบในโน้ตบุ๊กนั่นเอง โดยเมื่อแตะลงไปสองทีหน้าจอจะมีเคอร์เซอร์เมา์ขึ้นมาบนจอด้านหน้าให้เลื่อนคลิกได้ แม้จะดูน่าสนุกแต่ผมพบว่ามันใช้งานจริงไม่ได้นัก และผมเองปิดมันไว้ตลอด

ซอฟต์แวร์

Motorola Charm มาพร้อมกับ Android 2.1 และ MOTOBLUR ซึ่งถ้านับในบรรดาคู่แข่งที่เป็น QWERTY และราคาใกล้เคียงกันแล้ว นับว่า Charm นั้นเหนือกว่าคู่แข่งอยู่หนึ่งขั้นคือขึ้นมาที่ 2.1 แล้วขณะที่หลายรุ่นในตลาดยังเป็นรุ่น 1.6 กัน ซึ่งก็ช่วยให้ Charm สามารถรันซอฟต์แวร์รุ่นใหม่ๆ ได้จำนวนมาก ไม่น้อยหน้ารุ่นอื่นๆ ไปมากนัก

หน้าจอ MOTOBLUR นอกจากจะเน้นบริการเครือข่ายสังคมเช่น Facebook แล้วมันยังแก้ปัญหาหน้าจอของ Android 2.1 คือไม่มีปุ่มโทรศัพท์เป็นปุ่มมาตรฐาน โดยนำปุ่มโทรศัพท์ไปวางไว้ข้างปุ่มเมนู

การวางปุ่มโทรศัพท์เป็นที่เป็นทางแม้จะช่วยแก้ปัญหาหน้าจอของ Android แต่ Charm กลับมีปัญหาของมันเองนั่นคือหน้าจออยู่ๆ มักไม่ตอบสนองขึ้นมาดื้อๆ เป็นระยะๆ ซึ่งปรกติก็ไม่เป็นปัญหามาก โดยล็อกหน้าจอกลับไปและเปิดกลับมาก็จะใช้งานได้อีกครั้ง แต่หลายๆ ครั้งเมื่อสายเข้าอาการหน้าจอไม่ตอบสนองก็จะเกิดขึ้นพร้อมๆ กันทำให้ไม่สามารถรับสายได้ ทางออกที่ง่ายที่สุดสำหรับเรื่องนี้คือการลงโปรแกรม ShakeCall แล้วใช้การเขย่าเครื่องแทนการเลื่อนปุ่มบนหน้าจอ

ซอฟต์แวร์อื่นๆ นั้นด้วยความที่เป็น Android 2.1 ตัว Charm สามารถใช้ Maps รุ่นใหม่ที่แคชแผนที่ไว้ล่วงหน้าและใช้แผนที่แบบเวคเตอร์ได้ มันสามารถใช้ Android Market รุ่นใหม่, อ่าน Kindle, และเล่นเว็บรวมถึง Flash ได้เป็นอย่างดี แต่ข้อจำกัดสำคัญคือหน้าจอ 320x240 ที่เป็นข้อจำกัดในการอ่านอะไรยาวๆ

อายุแบตเตอรี่ของ Charm เป็นเรื่องที่มันได้เปรียบเป็นอย่างยิ่ง การใช้งานปรกติผมสามารถใช้งานมันได้มากกว่าสองวัน และตั้งแต่ใช้งานมาไม่เคยพบปัญหาแบตเตอรี่หมดเลยเพราะเมื่อแบตเตอรี่ถึงขีดอันตรายการชาร์จในรถเพียงครึ่งชั่วโมงก็คืนพลังงานมาได้มากกว่าครึ่ง พร้อมที่จะใช้งานต่อได้อีกทั้งวัน

ผมซื้อ Motorola Charm มาใช้งานด้วยเหตุผลค่อนข้างเฉพาะ และด้วยนิสัยที่ไม่ชอบเล่นเกมเท่าใดนัก ดังนั้นการแนะนำใครให้ซื้อหรือไม่คงต้องอยู่บนความต้องการเหล่านี้ Charm เป็นโทรศัพท์ราคาถูกที่ราคาแทบไม่ต้องจากโทรศัพท์มือถือธรรมดา แต่มันมาพร้อมกับ Android 2.1 ที่ทำให้เราใช้แอพลิเคชั่นใหม่ๆ ได้อย่างเต็มภาคภูมิ มันไม่ใช่โทรศัพท์ที่ "ลื่น" แต่ก็ตอบสนองการใช้งานได้ตรงเมื่อเราสามารถปรับแต่งมันให้เข้ากับการใช้งานของเราได้