Note 10 ก็ไม่มีรู 3.5 นะจ๊ะ

อย่าสะกิดแผลสิครับ

ก็เพราะแบบนี้ไงครับ ถึงเป็นข่าว ให้เรามานั่งถกกัน

ก็เป็นความต้องการทั่วไปครับไม่มีถูกไม่มีผิด คือจริงๆ ภาพถ่ายแต่ละประเภทมันก็มีเงื่อนไขจากการตั้งค่าที่ทำให้เกิด DOF ที่ต่างกันจนทำให้เกิด effect ในรูปแบบต่างๆ ขึ้นมา คนที่ถ่ายรูปจริงๆ ก็ไม่ได้ต้องการภาพที่มีโบเก้ละลายหลังทุกภาพ บางสถานการณ์อยากให้ชัดทั้งภาพแต่ก็ยังยากเลย ต้องถ่ายหลายๆ ภาพเอามาทำ stack อีกที

+1
อารมณเดียวกันครับ
คิดถึงตอนไปถ่าย prewedding ต้องกำชับช่างภาพเลย
ว่าของผมเอาแบบหน้าชัดหลังชัด
อุตส่าห์หาวิวสวย ๆ ไปถ่ายกันนอกสถานที่ ถ่ายมาแบบหลังเบลอคือถ่ายแถวไหนก็ได้

ผมก็น่าจะเป็นอีกหนึ่งคนครับ ถึงแม้ผมจะยังใช้ Galaxy Note4 ที่มีกล้องแค่ตัวเดียว ..แต่ผมก็ไม่ค่อยคิดถึงการถ่ายรูปหน้าชัดหลังเบลอ(โบเก้)เลยนะครับ เพราะผมก็มีนิสัยชอบถ่ายรูปแบบเก็บบรรยากาศรอบด้านมากกว่า

และต่อให้ต้องการถ่ายหน้าชัดหลังเบลอจริงๆ ผมก็ยังเห็นหลายๆ ยี่ห้อยังมีปัญหาเรื่องการเกลี่ยส่วนใกล้ไกลทำหรือพวกรายระเอียดอย่างลูกกรง รั้วที่เป็นซี่ๆ ถี่ๆ ทั้งหลาย ที่ซอฟต์แวร์ยังคงเป็นปัญหาภาพมันดูหลอกๆ อยู่ (ถ้าซอฟต์แวร์ฉลาด แล้วเบลอได้เนียนแบบเหมือนใช้กล้องโปรถ่ายจริงๆ ค่อยว่ากัน) ดังนั้น ผมก็ใช้วิธีให้มันหน้าชัดหลังเบลอตามธรรมชาติด้วยการถ่ายโฟกัสใกล้ๆ แล้วให้ละลายฉากหลังเอาดีกว่า

การถ่ายหน้าชัดหลังเบลอจริงๆ ผมอยากถ่ายแบบชัดแค่เป้าหมายที่ถ่าย แล้วหลังที่เบลอให้เป็น Transparent หรือฉากโปร่งใสดีกว่า เพราะสามารถเอาไปใช้ประโยชน์ในทางการจัดอาร์ตหรือวางเลย์เอาต์ภาพอาร์ตได้ จะได้ไม่ต้องมานั่งไดคัทฉากหลังให้ยุ่งยาก

หน้าชัดหลังเบลอ มันเป็นสิ่งที่เห็นชัดที่สุดจากการเปลี่ยนกล้องมือถือมาใช้กล้องจริงๆในมุมมองของคนทั่วไป เพราะงั้นมันเลยถูกใช้เป็นเส้นแบ่งระหว่างคุณภาพในมุมมองของคนทั่วไปครับ (ประมาณว่าหน้าชัดหลังเบลอ = ดี) เพราะงั้นมือใหม่หัดเล่นกล้องมักจะบ้าหน้าชัดหลังเบลอกัน

มันก็คล้ายๆกับคนที่เปลี่ยนมาใช้หูฟังดีๆตอนแรกๆที่มักจะบ้าเบสนั่นแหละครับ

หลายคนพอใช้ไปซักพักก็จะรู้เองว่าหน้าชัดหลังเบลอหรือเบสไม่ใช่ทุกอย่าง อย่างผมเองพยายามลดมันด้วยซ้ำครับ เอาละลายปานกลางเบสก็พอได้ยินพอ