มันเป็นเทคนิคที่กลุ่มธุรกิจแบบ Economy of scale ชอบทำกัน ด้วยการมีผู้ใช้จำนวนมาก ต้นทุนต่อคนต่ำ ทำให้มีค่าธรรมเนียมการใช้บริการต่ำลงไปด้วย เพื่อดึงดูดคนมาใช้งานได้จำนวนมาก เวลาจ่ายเงินคนใช้ทั่วไปจะไม่รู้สึกเสียดาย ซึ่งค่าธรรมเนียมเล็กๆ น้อยๆ ถ้า x จำนวนผู้ใช้งาน ต่อรอบเงินก็ทำกำไรมหาศาล มันเลยทำให้เวลายกเลิก ต้องทำให้ยุ่งยากเข้าไว้ จนคนใช้งานเบื่อ หรือปล่อยไว้อย่างนั้น

ธุรกิจพวกนี้มักมีค่าธรรมเนียมยิบย่อยเยอะ ขั้นตอนสมัครจะง่ายมาก แต่เวลายกเลิกโครตยาก หลักการนี้เอามาใช้ได้กับธุรกิจทุกประเภทที่มีปริมาณผู้ใช้จำนวนมากได้

ตัว M แน่ ๆ เลย

ก็จะกลับสู่ยุค bittorrent รุ่งเรื่อง

https://i.imgur.com/AJoH1cS.jpg

คอนเท้นกระจัดกระจาย

ถึงจะแน่วแน่ต่อหนทางลิขสิทธิ์แท้แค่ไหน ก็ไม่ไหวอะครับเจอแบบนี้ ?

เห็นหลายคนพูดแบบนี้เยอะ ว่าไม่มีรวมแล้วจะกลับไปโหลดบิต

อันนี้ผมไม่แน่ใจกับคนกลุ่มใหญ่ (ที่ไม่ใช่ฮาร์ดคอร์อยากดูหนังในวงการนั้นเร็วๆ เสมอ) ว่าสนใจจะตามดูหมดขนาดนั้นจริงๆ หรือ

คือต่อให้ค่ายเกาหลีรวมตัวกัน ก็ไม่ใช่จะไม่มีละครเกาหลีลง Netflix เพียงแค่อาจจะเหลือแต่ Original เป็นหลัก พวกที่ license มาทีหลังอาจจะน้อยลง ยังไงจ้างผลิตก็มีคนรับ ได้เงินเห็นๆ อย่าง Studio Dragon นี่รับงาน Netflix เป็นหลักเลย

ผมเองยังไม่ได้ดู Games of Throne เลยเพิ่งดูไปสองตอนบนเครื่องบิน และทุกวันนี้ไถๆ Netflix ให้พอมีอะไรดูก็โอเคแล้ว (ดีพอ เยอะพอ)

ถ้าทำแบบขายขาดที่คล้ายๆ กับการขายแผ่นหนัง ผมว่ามันก็ได้อยู่ เพราะแต่พอมาทำแบบ subscription แล้วผมว่าคนดูตามไม่ไหวหรอก