ตามนั้นแหละครับ คือถ้าจาก Type-C ไปหูฟังเลย ก็คือต้องมี DAC ที่เครื่อง แปลงก่อนจะเข้าหูฟังอยู่ดี หรือถ้าจะใช้ขั้วแปลงมันก็ต้องมี DAC อยู่ดี ตัวพอร์ต 3.5 ข้างในมันก็ไม่ได้กินที่เยอะกว่ากันสักเท่าไหร่เลย ทำใจไม่ได้เหมือนกันที่อยู่ดีๆไอ้พอร์ตที่ใช้งานบ่อยที่สุดดันกลายเป็นของไม่จำเป็นของคนส่วนมากไปซะงั้น ไม่งั้นก็ทำ Type-C สองช่องไปเลยดีกว่า

ผมรับได้ในมุมของ iPhone นะ เพราะเป็นปกติที่สินค้าของ Apple จะยัดเยียดการเปลี่ยนแปลงให้ลูกค้า แต่กับ Android ที่พยายามทำตัวกว้างๆ ตอบสนองลูกค้าหลายประเภท ดันมาทำตามเค้าซะนี่

ส่งเป็นดิจิตอล ถ้าบลูทูธก็น่าจะไปแปลงเป็น Analog ที่หูฟัง ถ้าใช้ Adapter ต่อก็แปลงที่ Adapter ครับ

USB-C มี audio analog ให้ครับถ้าต้องการใช้

มันถูกออกแบบให้รองรับการส่งสัญญาณแบบ Analog ได้ครับ กล่าวคือ โดยหลักการไม่ต่างจาก 3.5mm เลย ต่างจาก Lightning ที่ Digital ได้อย่างเดียว

แต่ปัจจุบันมือถือยี่ห้อไหนบ้างที่สามารถส่งสัญญาณ Analog ผ่าน USB-C ได้... อันนี้ไม่รู้เหมือนกัน เพราะแต่ละเจ้าไม่ได้บอกเลย คงต้องลองหาสายแปลง USB-C to 3.5mm แบบที่ไม่มี DAC อยู่ในตัวไปลองเสียบดู

DAC ยิ่งอยู่ใกล้หูที่สุดก็ยิ่งดีครับ

ประเด็นก็คือ DAC ดีๆขนาดก็ใหญ่ตาม(เดาเอา เพราะ Player รุ่นสูงๆขนาดใหญ่ทั้งนั้น)ทำให้ไม่สามารถใส่ในหูฟังได้ กลายเป็น trade-off ไป

ผมคิดว่าระบบ DAC ในหูฟังไม่สามารถครองตลาดแบบเบ็ดเสร็จได้ โดยเฉพาะตลาดบนนี่แหละครับ เพราะด้วยขนาดอันจำกัดภายในหูฟัง ถ้าต้องการคุณภาพเสียงระดับสูงก็อาจจะเป็นต้องใช้ DAC คุณภาพสูงที่ไม่สามารถใส่ไว้ในหูฟังได้ (แต่ผมก็ไม่รู้อยู่ดีว่า DAC ที่คุณภาพดีมากๆมันใหญ่แค่ไหน)

เพราะงั้นผมว่ายังไงระบบ DAC แยกออกมาจากหูฟัง ผมว่ามันคงยังอยู่ไปอีกนานเลยครับ ไม่น่าจะโดนกลืนง่ายๆหรอก ขนาด Apple ที่เห็นใจกล้าทำการตลาดเชิงบังคับแบบนั้นยังไม่เสี่ยงกับ Macbook Pro ของตัวเองเลย

แต่ก็อย่างที่บอกนั่นแหละครับว่ามันคือตลาดบน สำหรับตลาดล่างๆ เช่นมือถือที่ส่วนมากก็ไม่ได้ใช้ DAC ดีๆอยู่แล้ว ก็เป็นไปได้ที่จะโดนกลายเป็นระบบ DAC อยู่ที่หูฟังหมด แบบที่กำลังเป็นอยู่ตอนนี้

ทั้งนี้อย่างที่ผมบอก สิ่งที่ตายยากคือระบบ DAC แยกออกมาจากหูฟัง ไม่ได้แปล่วา 3.5mm จะไม่ตาย ซึ่ง USB-C เองก็สามารถทำให้ส่งสัญญาณ Analog เช่นเดียวกับ 3.5mm ได้เหมือนกัน (แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่ารุ่นไหนทำบ้าง) เพราะงั้น 3.5mm ในมือถือค่อนข้างแน่นอนที่จะหายไปครับ

DAC จะไปอยู่ปลายทางได้ หลักๆก็มีข้อจำกัดเรื่องขนาดนั่นแหละครับ ซึ่งเท่าที่เห็นเนี่ย... ผมคิดว่าเป็นไปได้ยากครับที่มันจะแทนที่ได้

สมมติว่ามีการพัฒนาสามารถทำ DAC คุณภาพดีให้ตัวเล็กๆใส่ในหูฟังได้ แต่ผมเชื่อว่า DAC ใหญ่ๆเองก็คงไม่หยุดพัฒนาให้ DAC เล็กๆตามทันหรอกครับ ผมเชื่อว่า DAC ใหญ่ๆก็จะดียิ่งขึ้นไปอีก จนกลายเป็นว่าทั้งคู่ถูกพัฒนาไปพร้อมๆกัน และอยู่ได้ทั้งคู่ แต่ส่วนแบ่งตลาดอาจมีการเปลี่ยนแปลงก็ได้

ข้อจำกัดของ 3.5 กับที่คุณว่ามาสุดท้ายมันก็อยู่แค่เรื่องเส้นทางสัญญาณ เรื่องที่ผมว่ามันไม่ต่างกันผมหมายถึง คุณภาพเสียงต่างหาก
ผมว่าเรื่องข้อจำกัดในอุปกรณืพกพาที่ทำให้มัลติแชนเนลไม่ได้รับความนิยมมันมาจาก
1.Content ครับ คุณคงทราบว่า content มัลติแชนแนล นอกจากเกมกับหนังแล้ว มันไม่ได้รับความนิยมเลย ไม่ใช่ระบบไม่รองรับนะครับมันรับมานานแล้วแต่ไม่มี Content ให้เล่นต่อให้เป็นเครื่องเล่นในบ้านก็เหอะ ซึ่งมันก็ส่งผลมาถึง Content บนอุกรณ์พกพาด้วย อาจด้วยข้อจำกัดหลายประการ เช่นประสบการ์ณที่ไม่แตกต่างนัก ค่าใช้จ่ายการสร้าง หรือจะอะไรก็เหอะ แต่ถ้าถามผม ผมคิดว่าเพราะเสียงจาก Content พวกนี้มันไม่จำเป็นต้องเป็นเซอราวมากกว่า ทำไปก็ไม่แตกต่าง
2.ไซส์ของหูฟังเองครับ คือตัวมันแค่นั้นแถมติดอยู่ที่หู จะทำเสียงหลายแชนเนลจริงกับซิมูเลท ไอ้ของเก๊นั่นน่ะอาจฟังดูมีมีติกว่าซะอีก มากกว่าหูฟังที่มีไดรเวอร์ขับ 7 ตัวแยกอิสระ เพราะตำแหน่งในหูฟังและหูนั่นแหละ เว้นแต่พวกครอบหูนะ ไอ้นั่นอาจทำได้ ซึ่งก็มีคนทำมาแล้วครับหูฟังครอบหูเซอราวแท้ มีหลายยี่ห้อด้วยแต่ไม่นิยมซึ่งก็ไม่แน่ใจว่าจะเกี่ยวเนื่องจากข้อแรกไหมนะ

อีกอย่างคุณกำลังสับสนกับเซอราวกับซาวด์สเตจนะครับ คนละเรื่อง ซาวสเตจอยู่ที่การจูนคลื่นเสียง การแยกแชนแนลไม่ได้ทำให้เกิดซาวด์สเตจนะ
เช่นเดียวกับหูฟังหลายไดรเวอร์ระดับไฮเอนด์ที่มีในตลาดนะครับ อันนั้นเขาใส่มาเพื่อการขับเสียงให้แยกย่านความถี่กันเป็นการจูนเสียงเกิดเป็นเสียงที่มีคุณภาพไม่ได้ต้องการทำเซอราวปลอม

อีกสิ่งนึงที่ทำให้ไม่ได้เกิดคือผู้บริโภคที่ยินดีจ่ายแพง (กลุ่ม HighEnd) ไม่ได้ต้องการแชนแนล แต่ต้องการคุณภาพเสียงครับ (ซึ่งเหตุจริงๆอาจมาจากข้อแรกด้วยการบันทึกเสียงคุณภาพสูงไม่ค่อยมีมัลติแชนแนล) เขาต้องการเสียงที่ดี เป็นธรรมชาติ มีโทนตรงรสนิยม ความเพี้ยนต่ำ(แต่บางคนก็ชอบแบบเพี้ยนๆเช่นพวกชอบเล่นระบบหลอด) เสียงดนตรีมาครบและถูกจูนย่านความถี่เหมาะสม ฯลฯ การพัฒนา System สำหรับ Audiophile ที่มีราคาสูงมากๆเราจะไม่เห็นใครไปเอาดีกับมัลติแชนแนลเขาเอาแค่สเตอริโอนี่ล่ะครับ ส่วนตอนดูหนังก็จะใช้ system เซอราวแยกไปที่ราคาถูกกว่าแทน

ส่วนวงจร DAC ยังไงเราก็หนีการแปลงสัญญาณซ้ำไปมาไม่ได้ เพราะเสียงเป็นคลื่นแอนะล๊อก แต่สื่อเราเก็บเป็นดิจิตัล และขนาดของมันจะเล็กใหญ่ไม่สำคัญครับกรณีถ้าจะเอาสินค้าไปลงตลาด audiophile (ถ้าไม่ใช่กลุ่มนี้ยิ่งไม่สำคัญใหญ่เลยได้ยินเสียงก็พอแล้ว)สิ่งสำคัญคือ ความบริสุทธิของสัญญาณ ตั้งแต่ต้นไปจนถึงวอยซ์คอยล์ ไม่มีทางเลยที่อุปกรณ์ที่ทำหน้าที่ส่งสัญญาณไฟฟ้าหลายอย่างแถมโดนยัดในกล่องเล็กๆแบบมือถือจะออกแบบวงจรลดสัญญาณรบกวนพวกนี้ได้ดีพอ มีสัญญาณไฟฟ้าอื่นอยู่ติดกันมันก็โดนกวนแล้ว ขนาดของ DAC จึงไม่ใช่สิ่งสำคัญ การออกแบบวงจรลดการรบกวนและป้องกันสัญญาณต้นฉบับต่างหากที่สำคัญซึ่งไอ้พวกนี้แหละคือที่มาของขนาดในอุปกรณ์ระดับแพงๆ

สุดท้ายเรื่องความคงอยู่ที่ผมคิด ผมว่ามันมาจากความไม่จำเป็นนั่นแหละ ผมไม่คิดว่าผู้บริโภคต้องการอะไรมากกว่า สเตอริโอ นับจาก content ยิ่งโดยเฉพาะกับบนอุปกรณ์พกพา และ connector ที่เป็นมาตรฐานที่สุด Universal ที่สุดแบบ 3.5 น่าจะยังเป็นทางเลือกหลักของผู้ผลิตอุปกรณ์ audio พวกนี้เต็มที่คือแถมหัวแปลงมาให้ เพราะถ้าเลือกทำ ไลท์นิ่ง ก็ขายพวก type c ไม่ได้ เลือกอีกฝั่งก็ไม่ได้อีกฝั่ง ทำมันตรงกลางนี่แหละจบ ขายได้ทุกฝ่าย ถ้า 3.5 มันจะสูญสิ้นไปจริงๆ ก็ต้องเป็นตอนที่ยักษ์ทั้ง2ตัวนี่มันตกลงจะใช้มาตรฐานเดียวกันนั่นแหละมันถึงจะเกิด ซึ่งผมว่ายาก ถ้าเกิดจริง อาจจะไม่ใช่ทั้งไลท์นิ่งหรือ type c ก็ได้ แล้วฝั่งผู้ผลิตจะไปเสี่ยงทำไม

ประเด็นแรก Sound stage

ไม่ได้สับสนหรอกครับ

ผมมองว่า Surround กับ Sound stage ไม่ได้ต่างกันมากนะครับ มันผูกติดกันอย่างแนบแน่น
Surround คือมี source มาก็แยกไปตาม source / Sound stage คือมี Source มาแค่นี้ จะแบ่งเนื้อหาใน source ไปวางตรงไหน

ต้นฉบับอัดจากห้องสี่เหลี่ยม ... แต่รับมาเหลือ 2.0 มิติเหลือ L/R (บวกกับดีเลย์ของเสียงเดียวกันที่สอง channel ที่แต่ละค่ายไปอนุมานเอาเองว่า เสียงย่านนี้เครื่องดนตรีนี้ชิ้นนี้ควรไปวางตรงไหน ไกลแค่ไหน) เทียบวงออเคสตร้าก็ได้ ... แสดงว่าหูฟังที่ซาวน์สเตจกว้าง คนสองคนคุยกันในห้องสอบสวน แต่มิติจากหูดันกลายเป็นคุยกันกลางสนามหญ้า ... มันไม่จริงตั้งแต่แรกแล้วถ้าอยู่บน 3.5 .. แต่หูฟังแบบนั้นมันก็เหมาะกับฟังดนตรีมากกว่า ... คือ ผมมองว่า Sound stage คือ pre-defined equalizer ประเภทนึง (แต่ไม่ได้ทำกับคลื่นเสียง แต่ทำกับมิติ) (ดังนั้น Dolby/DTS หรือค่ายอื่นๆ จึงสามารถออก Software เพื่อปรับ EQ ให้เกิดมิติที่แปลกได้ และหูฟังระดับกลางๆ เลยสามารถโดนจูนด้วย EQ ได้) ..... และถึงจะมี 7 driver แต่ถ้ายังมี source แค่ 2 ทิศทาง ... แสดงว่า 7 driver นั้น สมมติทิศทางขึ้นมาเอง/แยกเอง (จาก math model อะไรก็ช่างที่คิดขึ้นมาเอง -- ไม่ใช่แบบที่ผู้ผลิตเนื้อหาอยากให้แยก)

มันไม่เหมือนกับหู Full-size บางตัว พวกเสียงดีๆ ส่วนมากรับ source 3 สาย++ หรือผ่าน USB กันทั้งนั้น ... แสดงว่าตรงนี้ข้อจำกัดคือ "สาย" เลยนะครับ

ดังนั้นประเด็นกลับไปที่ "ได้ยินอย่างที่ engineer อยากให้ได้ยิน" แต่ปรากฎว่า ด้วยคำว่า Sound stage ... หูฟัง 100 หู 100 ยี่ห้อ ไม่มีหูฟังไหนให้มิติแบบเดียวกันเลย ทุกเจ้าต่างวางในแบบที่อยากวาง (และคนก็ชอบในแบบที่อยากชอบ ซื้อหู Bose 20000 นึงกับซื้อ UE 20000 โทนเสียงต่างกันลิบลับ) แต่ไม่มีการวางไหนเลยที่บอกได้ว่าเป็นของที่ตรงกับ Original Content เพราะบนพอร์ตที่มีอยู่มัน "ทำไม่ได้"

คือผมมองว่าความต้องการมันเปลี่ยนตามความสามารถในการ "ทำได้" นะครับ ซึ่งคนก็จะซื้อ "ดีที่สุด" หรือ "ถูกใจที่สุด" .. เท่าที่เทคโนโลยีจะทำได้ และตอนนี้ตัวพอร์ต ถ้ามี 1 พอร์ต ก็จำกัดที่ 2.0 ไงครับ ดีที่สุดของ 2.0 ก็แค่นี้ป่าว ... คนเราส่วนมากยังไม่รู้หรอกว่าต้องการอะไร จนกว่าจะเจอสิ่งที่ดีกว่าจริงๆ

คราวนี้ใครจะ drive ตลาด ผมว่า mobile phone ก็เป็นจุดเริ่มต้นในการ drive ตลาดที่ดี ถ้าดูทรง อีกไม่กี่ปีเราจะได้เห็นหู 7 driver ที่มีมิติแท้ๆ (ไม่ใช่จำลองจาก 2.0 ด้วยคณิตศาสตร์) ซึ่งมันจะคนละเรื่องกันเลยนะครับ หูกลางๆไม่ต้องแพงมาก ไม่ต้องผ่าน math model อันซับซ้อนเพื่อวางตำแหน่งเสียง ก็สามารถให้มิติที่ "สมจริงมากขึ้น" ได้ แล้ว lifestyle experience จะเปลี่ยนไป

ยุค Pre-iphone ไม่มีใครทำจอสัมผัสได้ ทำงานวิจัยไม่เคยมีใครต้องการ .. มือถือจะทัชไปทำไม ... แต่ออกมาปุ๊บโลกเปลี่ยน ..... สินค้าอื่นๆในโลกก็เช่นกัน ถ้าถามตอนนี้ ดูพฤติกรรมตอนนี้ มันไม่มีใครต้องการหรอกครับ แต่ถ้ามันทำได้ ผลก็จะเป็นอีกเรื่องนึง ... และการมาของมันแทบทำให้ Music player หายไปจากโลกเลย (จบยุค Tape/CD/DVD ลงไปด้วยโปรดักส์หลักตัวเดียว ยังไม่นับพฤติกรรมเปลี่ยนจากดูจอมาเป็นดูมือถืออีก)

อีกอย่าง งาน 2.0 ที่ดีมิติดีสเตจเป๊ะก็คงมีแต่ Binaural audio (ซึ่งแม้จะเป็น Binaural เอง กับหูฟังแต่ละแบบก็ยังไม่ถึงกับเหมือนกันเป๊ะ แต่มันก็ดีสุดเท่าที่จะดีในแง่มิติล่ะ) ... แต่ content ส่วนมากในตลาดมันไม่ใช่อ่ะครับ ดังนั้น content ที่ถูกวางมาอีกแบบ (วางเสียงมาแบบ 5.1 7.1 DTS) เมื่อถูก downmix ลงมาเป็น 2.0 โดยมากมันจะสูญเสียความเป็น binaural ไปหมดเลย บน signal ที่มีจำกัดแค่ 2.0 โอกาสได้รับฟังงานดีๆ บนงานที่ผลิตมาในแบบอื่น มันยากมากเลย (พูดอีกมุมนึงก็คือ ผมมองว่าเราพึ่งพาการ downmix ที่ต้นทางไม่ได้ เพราะมันไม่มีทาง fit-in กับหูฟังแต่ละแบบได้ สู้ส่ง Raw data มาให้คนทำหูฟังดีไซน์การ mix เสียงเองให้ได้แบบที่เหมาะกับการวางจะดีกว่า)

+++++++++++++++++++++++++++++

ประเด็นถัดมา เรื่อง Content กับความต้องการ

ผมว่า Content มันมีความต้องการนะครับ ไม่งั้นก็ไม่ต้องไปดูหนังในโรงกันแล้วถูกไหม
แต่ด้วยข้อจำกัดของสายสัญญาณ 2 เส้น คุณจะพัฒนายังไงให้ออกมาสมจริงอ่ะครับ คุณวางมิติแบบเดียวกับที่มันอยู่ในระบบ 5.1 7.1 9.1 ไม่ได้ (เพราะคุณมี source จริงๆ = 2.0)

หู Surround แท้มันไม่นิยมเพราะมันยังไม่ "สะดวก" ไงครับ ปัจจุบันตัวที่เสียงฟังดูจริง+เสียงดีง มันต้องใช้ 3.5 3-5 สาย หรือไปวิ่ง USB อยู่แล้ว ซึ่งของเดิมใช้กับมือถือไม่ได้ ดังนั้นตลาด Portable ก็เลยยังไม่มีใครซื้อมาใช้ (ซื้อมาก็ใช้ไม่ได้ โดนจำกัดด้วยพอร์ต 3.5) ส่วนอีกกลุ่มที่ฟัง Home Theatre ตัว 5.1/7.1/9.1 ก็ขายดีนะครับ แต่มันวุ่นวาย ต้องมีที่ ต้องทำห้อง ต้องสารพัดสิ่ง แต่คนก็ Prefer ที่จะฟังเสียงดีๆ ดูหนังดีๆ อยู่ที่ "งบถึง" หรือเปล่า ที่มันดูไม่นิยมเพราะมัน High-end เกินไปสำหรับการทำแบบนั้น (จะทำห้อง มีต่ำๆ 6 แสนอยู่แล้ว) ... แม้จะบอกว่าคงต้องแยกหนังกับเพลง แต่หลังๆผมก็เห็นคนนั่งรถตู้ดูหนังกันเยอะแยะไปหมด แสดงว่ามันก็มีคนดูหนังขณะเคลื่อนที่ด้วยเช่นกัน มันเป็นตลาดที่ยังพอทำได้

ในฝั่งคนทำหูฟัง ทำหูฟังแพงแต่ทำบน 2.0 มันก็ไม่มีประโยชน์ที่จะไปเน้นมัลติแชนเนิล เพราะคนซื้อทุกคน "รู้" ว่า channel ที่ 3-4-5-6-7 ปลอมหมด ข้อเท็จจริงก็คือ Source+Output port มันได้แค่นั้น ดังนั้นคนทำหูฟังจึงเน้นไปที่การขับเสียงแต่ละย่าน และการวางตำแหน่ง sound stage ที่ผู้ใช้น่าจะชอบ (เน้นอีกที ชอบกับจริง คนละอย่างกัน)

ในอีกมุม เมื่อคุณบอกว่าเค้าต้องการคุณภาพเสียง สมมติเราข้ามข้อจำกัด (3.5/Analog/2channel) ไปล่ะ ...... ถ้าเราสามารถส่ง Source Data มาเป็นชนิดเครื่องดนตรีได้เลย (เครื่องสาย ไปออก Driver นี้ / percussion ไปออก driver นี้ / voice ไปออก Driver นั้น) แม้มิติอาจจะยังเป็น 2.0 อยู่ แต่การเลือก Driver ที่เหมาะสมสำหรับแต่ละเครื่อง สามารถทำได้(ตามผู้ผลิตเนื้อหาต้องการด้วย) นี่ก็เป็นอีกช่องทางที่สามารถทำได้ (ของเดิมก็พึ่งแต่ Math model เช่นกัน) ...... หรืออีกมุม เสียงแบบ 2.0 เหมือนเดิม แต่สามารถแยกคลื่นเสียงต้นฉบับเป็น 5-100Hz 1 ไลน์ แบบละเอียดยิบ ไปยัง Bass driver, 100-10kHz เพื่อไปย่านกลาง, 10kHz-28kHz เพื่อไปลำโพง tweeter) ก็เป็นทางเลือก

ที่จะบอกคือ พอร์ตที่ส่งข้อมูลได้มากขึ้น มันเพิ่มทางเลือกให้พัฒนาได้เยอะครับ แต่ทั้งหมดที่ว่ามานั้นทำบนสายที่มี source แค่ analog 2 คลื่น ไม่ได้เลย (ทำได้เท่าที่ปัจจุบันทำอยู่นี่ล่ะ) เพราะมันคือการตีความจากข้อมูลที่ถูก summarize มาแล้ว ดังนั้นที่ผมว่า ที่เรายังไม่เห็นการพัฒนาใดๆในแง่คุณภาพเสียงบน Device 2.0 เลย มันควรจะเพราะ Source มันไม่มีอะไรให้ทำได้อีกแล้ว มันก็เลยหยุดแค่นั้น คือผมมองว่าเราควรมองแบบนั้น มากกว่าจะมองว่า ผู้บริโภคไม่ได้ต้องการมิติหรือลูกเล่นมากกว่านั้น

เป็นปัญหางูกินหางแนวประมาณว่า ...... ในฝั่งผู้ผลิตสื่อก็มองว่า ไม่รู้จะทำไปมากกว่าทำไม ออกได้แค่ 2 อยู่ดี ... ส่วนฝั่งพอร์ตก็บอกว่า ก็ไม่รู้จะขยายไปทำไม ผู้ผลิตก็ทำ 2 อยู่ดี ....

ดังนั้นพอตอนนี้ ฝั่งพอร์ตบอกว่า เห้ยจะลองขยายดู ผมว่ามันก็เป็นทิศทางน่าสนใจดี

++++++++++++++++++++++

ส่วนประเด็นเรื่องขนาด DAC
จริงๆประเด็นที่ผมเน้นคือเอา DAC มาไว้ให้ใกล้หูที่สุด และทำให้ตัวที่เล็กยังทำงานได้เท่าตัวใหญ่ๆ นะครับ เพราะวัตถุประสงค์หลักคือ ต้องการลด จำนวนครั้งที่ต้อง convert สัญญาณลง และลดระยะทางที่เป็น Analog ให้สั้นที่สุด(เพราะanalog เพี้ยนและถูกรบกวนง่าย) ... ตราบเท่าที่มันเป็น Digital มาจนถึงปลายสาย (พร้อม Error correction) สัญญาณไปสุดที่ตรงไหน ตรงนั้นคือ Perfect signal อยู่แล้ว (สำหรับ Digital Data หลัง Correct แล้วมันคือสัญญาณที่ถูกต้อง 100% แบบ bitwise)

เพียงแต่ DAC ตัวเล็กๆ กำลังขับมันน้อย .. และเสียงบางสไตล์มันต้องการหูฟังที่ impedance สูง ก็เลยตั้งประเด็นไว้ตรงนั้น

อนาคตมันอาจจะไม่ใช่ USBC ก็ได้ ... ข้อมูลอาจจะส่งผ่าน fiber-optic single core ไปจนถึงหูฟังเลยก็เป็นได้ แต่เริ่มต้น มันควรต้องมีมากกว่าแค่ 2 analog signal ก่อนครับ

++++++++++++++++++++++

สรุป
แต่สุดท้ายก็ตามนั้นครับ คือช่วงแรกๆ มันต้องมีคนแบก .... รายแรกที่แบกคือ Iphone ตัดสินใจตัดพอร์ตทิ้ง แต่รายอื่นก็ทยอยตัดพอร์ตทิ้งกันหมด ... ขนาด Notebook ยังใช้ USB-C ชาร์จกันแล้ว (ทั้งที่ก็ไม่ได้มีความจำเป็นไม่ได้อยากได้กันนะ แต่ชีวิตก็สะดวกขึ้นมากหลังจากนั้น charger ตัวเดียวชาร์จได้ตั้งแต่ มือถือ บลูธุธ ลำโพง โน็ตบุ๊ค พาวเวอร์แบงก์)

ผมก็ยังชื่อชม Razer ที่ "ลงทุนเสี่ยง" (รวมถึงเจ้าอื่นๆด้วย) ...

เมื่อมีการขยับจากผู้ผลิต Player ทั้งโลก (มือถือน่าจะกินจำนวนผู้ใช้ 80% ของคนฟังเพลง ดูหนังแล้วนะ) เป็นไปไม่ได้เลยที่ฝั่งผู้ผลิตหูฟัง/ลำโพง จะไม่ขยับตาม ...... ตลาดมันใหญ่พอให้ลงมาเล่นแล้ว จะอยู่หากินกับ niche เหรอ ทั้งๆที่ใน 80% มีคนที่อาจจะยอมจ่ายแพงกว่า niche เยอะแยะด้วยซ้ำไป

*ทั้งหมดที่กำลังคุยอยู่คือเรื่องของ Source of audio นะครับ
ส่วนเสียงดี (ดี=ถูกจริตคนฟัง) เป็นเรื่องของการ interpretation บน source...
ซึ่งผมยังยืนยันว่า พอร์ตที่ดีขึ้น ทันสมัยขึ้นจะทำให้การ interpretation ทำได้ลึกซึ้ง
และดีขึ้น // และ 3.5 มันขวางศักยภาพในการ interpret อยู่เยอะ

ทั้งหมดนี้ผมยังเชื่อว่า ด้วยเทคโนโลยี เราสามารถสร้างหูฟังที่ให้เสียงได้
เกือบเทียบเท่า/หรือดีกว่า 7.1 และถ้าทำได้มันก็เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจนะครับ*