ผมมองว่าสิงคโปร์ น่าจะโดนน้อยกว่าไต้หวันเยอะอยู่ เพราะไม่ได้ใช้งานน้ำในอุตสาหกรรมมากนัก เพราะพื้นที่ค่อนข้างจำกัด การใช้พื้นที่อุตสาหกรรมเลยน้อยตามไปด้วย เมื่อเทียบกับไต้หวัน ซึ่งถูกทดแทนด้วยธุรกิจและการบริการเป็นส่วนใหญ่ และประชากรน้อยกว่าไต้หวันพอสมควร

รวมถึงประเทศสิงคโปร์อยู่ใกล้มาเลเซียกับอินโดนีเซียด้วย ซึ่งถ้ามีการเจรจาเรื่องซื้อน้ำดิบหรือทำท่อส่งน้ำจากทั้งสองประเทศด้วยแล้ว ผมว่าปัญหาน้ำขาดแคลนเกิดได้ยากกว่าไต้หวันครับ ที่พื้นที่ใกล้สุดมีแค่จีน แถมยังมีความตรึงเครียดอยู่แล้วด้วย เลยไม่มีทางเกิดการซื้อน้ำจากจีนแน่ๆ

ส่วนแม่น้ำ ลำธาร ทะเลสาบ โอเคว่าในได้หวันก็มีอยู่พอสมควร แต่การที่เกิดปัญหาแบบนี้ขึ้น อาจหมายความว่าน้ำจากแหล่งเหล่านั้นไม่สามารถหล่อเลี้ยงอุตสาหกรรมและครัวเรือนได้เพียงพอในตอนนี้เนี่ยสิ ซึ่งมองว่าการสูบน้ำจากทะเลเข้ามากลั่นแล้วกรองเข้าระบบประปาจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้ แต่ก็แลกกับต้นทุนการกลั่นและกรองน้ำที่สูงกว่าน้ำจากแหล่งปกติที่กล่าวไปข้างต้น และการก่อมลภาวะในการผลิตด้วยครับ

น้ำหนึ่งตัน มีน้ำหนักเท่ากับ 1000 ลิตร TSMC ใช้น้ำวันละ 156000 ตัน เท่ากับ 156,000,000 ลิตรต่อวันโดย 86 เปอร์เซนต์เป็นน้ำที่นำกลับมาใช้ใหม่ เมื่อเทียบกับเขื่อน จะเท่ากับใช้น้ำวันละ 156000 ลูกบากศ์เมตร ในขณะที่เขื่อนเช่นเขื่อนศรีนครินทร์เพียงเขื่อนเดียวในประเทศไทย มีปริมาณน้ำในอ่างคงเหลือ ณ ปัจจุบันคือ 12536 ล้าน ลูกบากศ์เมตร แต่สามารถใช้งานได้จริง คือ 2270 ล้าน ลบม. โดยระบายน้ำเข้าสู่ระบบคูคลองและคลองชลประทาน วันละ 15 ล้าน ลบม. เพื่อป้อนน้ำดิบให้กับโรงประปามหาสวัสดิ์ เพื่อจ่ายน้ำให้ฝั่งธน และช่วยเหลือฝั่งพระนคร ในช่วงที่ถูกน้ำเค็มหนุนสูงเกินค่ามาตรฐานในการผลิตน้ำประปาที่บริเวณโรงสูบน้ำสำแล ที่ค่าความเค็มต้องไม่เกิน 2.5 กรัมต่อลิตร