มันก็ขึ้นอยู่กับระดับของเหตุผลที่ยกขึ้นมาใช้นะครับ

ถ้าจะบอกว่าเกลียดเพราะเหตุผลที่ชัดเจนว่าคนทั่วไปรู้สกได้ก็คงไม่มีอะไร แต่ถ้าจะบอกว่าเกลียดเพราะคิดว่าเค้าทำไปด้วยเหตุผลที่เราไปเดาคาดเดาหรือตีความความคิดของเค้า แน่นอนว่ามันต้องเกิดคำถามที่แตกต่างกันหลายๆคนแน่นอนเพราะเรื่องแบบนี้แต่ละคนคิดไม่เหมือนกันซึ่งมันก็ขึ้นอยู่กับเหตุผลและมุมมองอย่างที่คุณว่านั่นแหละครับที่ทำมห้เกิดคำถาม เรื่องแบบนี้ถ้าไม่ใช่คนที่กระทำเองไม่มีใครล่วงรู้เจตนาของเค้าได้ชัดเจนหรอกครับ มันก็เลยเป็นประเด็นให้ต้องมาพูดคุยกันสักหน่อยเพื่อความชัดเจน และให้ตัวผมเองได้รู้มุมมองในหลายๆแบบว่านอกจากตัวเราเองแล้วมีคนคิดแบบไหนอีกอะไรแบบนี้ไปในตัว

ผมว่านี่ก็เป็นวิธีที่จะช่วยให้บริษัทพัฒนาขึ้นนะครับ ถ้าไม่บอร์ดบริหารไม่เลินเล่อทำอะไรเสี่ยงๆ ก็คงไม่ต้องเสียถึง 500 ล้าน

กูเกิ้ลโดนแค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอกครับ ตราบใดที่กูเกิ้ลยังเป็นบริษัทแสวงหาผลกำไรก็ไม่ต้องไปปกป้องอะไรเขาหรอกครับ

จริงอยู่ว่าถ้าผมเป็นเขา ผมก็คงจะไม่ฟ้องหรอก แต่ก็คงจะไม่พอใจกับการบริหารงานที่ปล่อยปะละเลยฎเกณฑ์ที่ละเอียดอ่อนเรื่องกฎหมายยานี้เช่นกัน และในเมื่อเขาเป็นผู้ถือหุ้น เมื่อฝ่ายบริหารปล่อยปะละเลยจนส่งผลกระทบต่อบริษัทซึ่งก็ส่งผลกระทบต่อผู้ถือหุ้นด้วย ในเมื่อเขาได้รับผลกระทบจากความไม่ใส่ใจของฝ่ายบริหาร ก็น่าจะมีเหตุผลที่จะฟ้องนะครับ

อย่าอคติกับนักลงทุนสิครับ งั้นบริษัทต่างๆก็คงแย่นะครับเพราะหนึ่งในเป้าหมายสำคัยคือ"ผลกำไร" ไม่ว่าจะมาจากการให้ผู้ใช้ซื้อโดยตรง

หรือถ้างบหนาหน่อยก็แจกฟรีพร้อมสร้าง ecosystem ของตัวเอง เพื่อให้ผู้ใช้เลิกใช้ผลิตภัณฑ์คู่แข่งจนคู่แข่งพากันล้ม พร้อมทำเงินจากโฆษณา ค่อยๆทำไปทีละตลาด เป้าหมายก็คือกุมผู้ใช้ไว้ในระบบของตัวเองให้มากขึ้นๆ อำนาจต่อรองด้านการโฆษณาก็จะเพิ่มขึ้นๆ...

สรุปง่ายๆ ทุกเรื่องมีผลประโยชน์แฝงอยู่ทั้งนั้นครับ เพียงแต่สถานะของแต่ละคนต่างกัน ดังนั้นโอกาศที่จะ"ตักตวงผลประโยชน์อย่างแนบเนียน" ก็มากน้อยต่างกัน สำหรับนักลงทุนโอกาศที่จะแนบเนียนเขาอาจจะมีไม่มากเท่าไหร่นะครับ...

การฟ้องแบบนี้มันก็เหมือนกับบทเรียนของบริษัทครับ นอกเหนือจากเรื่องเงินแล้วมันยังเป็นตัวตอกย้ำให้บริษัทเกิดบทเรียนที่ต้องจดจำไปในตัว เหมือนเวลาทำผิดแล้วโดนปรับ หากคุณมีเงินหมื่นล้าน โดนปรับแค่ 500 ก็แทบจะไม่สะดุ้งสะเทือน แต่หากคุณโดนออกข่าวหรือโดนฟ้องศาล นั่นแหละมันถึงจะส่งผลกระทบที่รู้สึกได้จริงๆ

แล้วอีกอย่างคือมันไม่ใช่การหาเงินของคนอื่นมาเข้ากระเป๋าตัวเอง แต่เป็นการเอาเงินที่เค้า "ควรจะได้" ถ้าหากบริษัทไม่เลินเล่อประมาทจนเป็นเหตุให้โดนฟ้องในความผิดที่มันชัดเจนแบบนี้ เพราะศาลไม่ใช่ที่ๆใครจะมาทำกำไรได้ง่ายๆ การที่จะมีคำพิพากษาในคดีลักษณะนี้ต้องมีการพิสูจน์ให้เห็นได้ชัดเจนว่าคุณสูญเสียอย่างไร เท่าใด แล้วคุณลองคิดดูว่าหากเค้าพิสูจน์ได้ว่าเค้าสูญเสียจริงๆ มันเป็นเงินของเค้า ทำไมเค้าจึงไม่สมควรได้รับเงินในส่วนนี้ทั้งๆที่เค้าพิสูจน์ได้ว่ามันเป็นของเค้าแล้วแท้ๆ

นักลงทุนไม่ใช่แค่ให้เงินไปแล้วรอเงินกลับมาอย่างง่ายๆนะครับ เค้ามีความเสียงสูงอยู่แล้วในการเลือกตัดสินใจเอาเงินไปให้บริษัทต่างๆเอาไปลงทุน หากนักลงทุนต้องก้มหน้ายอมรับความผิดพลาดโดยความประมาทเลินเล่อของบริษัทไปโดยไม่สามารถเรียกร้องได้ก็คงจะแน่ล่ะครับ