ผมเคยคิดจะลองเมื่อหลายปีก่อนแต่ใจไม่ถึงจริงๆ (ตอนนั้นยังไม่รู้จักเรื่องของมาร์ค)
เรื่องของเรื่องคือดู food inc. แล้วตระหนักว่าอุตสาหกรรมปศุสัตว์มันมีความโหดร้าย พวกมันถูกเลี้ยง ฆ่า แปรรูปสุดท้ายมาถึงผู้บริโภคซึ่งหลายๆ คนก็กินทิ้งกินขว้าง
จากนั้นได้ดูเรื่องฟาร์มออร์แกนิกส์/วัวเลี้ยงของญี่ปุ่น รู้สึกพวกมันก็ยังได้ใช้ชีวิต ฆ่า บริโภคอย่างเคารพ เลยอย่างเลี้ยงแล้วฆ่าด้วยตัวเอง...แต่ก็ตามนั้น ใจไม่ถึงจริงๆ

นึกถึงสมัยผมเรียน นศท ปีสาม เมื่อ เกือบ 10 ปีที่แล้วระหว่างเข้าฐานอยู่ ครูฝึกเดินมาบอกว่า แกเห็นไก่ แกอยากกินพวกเอ็งไปจับมาให้ครูหน่อย (ปรับเพื่อความสุภาพแล้ว) คิดดูนะครับ ทั้งกองร้อยเดินหาไก่ กัน ทั่วทุ่ง จนกระทั้งเจอ ผมจำภาพใครสักคน จาก กองร้อยกระโดด คว้าตัวไก้กลางอากาศ ตัวตกลงมากระแทกพื้นดังแอ๊ก

แล้วเราก็จบไก่ไปให้ครูฝึก จนได้ เรื่องเหมือนจะจบ แกบอกว่า เชือกมันเลย พร้อมให้มีดมา

ประโยคเด็ดคือ ถ้าครูไม่ได้กินพวกเอ็งก็ไม่ต้องกินข้าวเทียงเหมือนกัน

นั่งจ้องไก่กันอยู่สักพักนึง ไม่รู้ว่าแกหิวหรือเวทนาเรา แกบอกว่า ฆ่าไก่ทำแบบนี้

แกจับหัวไก่แล้วก็ควงครับ ควบแบบติ้วๆเลย แล้วหัวไก่ก็ขาดผมนี้จะอ๊วกเลย คือมันขาดแล้วก็ก็กระพือปีก เลือดก็ปึ๊ด เหม็นคาวมากกก

แล้วแกก็อุ้มไป ทำอะไรของแก ที่ค่ายเต้นของแกนั้นแหละ

ส่วนข้าวเที่ยงนั้น หมดอารมณ์จริงๆ พูดแล้วยังนึกถึงกลิ่นเลือดนั่งอยู่เลย บึ๊ยๆ