A postscript (P.S.) is an afterthought, thought of occurring after the letter has been written and signed.[1] The term comes from the Latin post scriptum, an expression meaning "written after"[2][3] (which may be interpreted in the sense of "that which comes after the writing").

เมื่ออ้างอิงกลับไป ละตินแล้ว ย่อมอนุมานได้ว่ามีใช้ในภาษารากละตินโดยทั่วไป

แต่ จดหมายมันเป็นวัฒนธรรมข้ามพรมแดนอยู่แล้ว ฉะนั้นเมื่อมีการแลกเปลี่ยนจดหมายข้ามวัฒนธรรม การใช้ตามๆกันมันก็เกิดขึ้นหนะครับ

อ้างอิง : https://en.wikipedia.org/wiki/Postscript

น่าจะหมายถึง "หรอก" แทนที่จะเป็น "หลอก" หรือเปล่าครับ

ส่วนเรื่องใส่กี่ครั้งจึงจะเหมาะสม ต้องแยกออกมาเป็นวิธีคิดแบบเรียกหากฎ
คือตราบเท่าที่มันทำงานอย่างที่มันทำได้ และแสดงประเด็น ผมว่าใส่ไปเถอะครับ

ปัญหามันเกิดจากการ ใส่แล้วไม่สร้างประเด็น, วกวน, กลับไปกลับมา อันนั้นแม้สักอันก็ไม่ควรใส่

เรียกหากฎ เป็นส่วนหนึ่งของ การศึกษาที่ ออกแนวฉุดรั้งวิธีคิดหนะครับ
ครูอเมริกัน ไม่ตรวจ แกรมม่าเด็กเลย ในการเรียนวิชาที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ
คือประเด็นคือการบ้านที่ส่งมามันได้ประเด็นไหม ไม่ใช่แกรมม่าหรือการสะกดคำที่เป็นสาระ