แกงเดียวกันในแต่ละภาคยังชอบรสชาติแตกต่างกัน 20% ที่เว้นไว้อาจไม่พอทดความแตกต่างในมาตรฐานนั้นได้ เรื่องแบบนี้เปลืองงบเปล่าๆ ปลี้ๆ -..-'

อีกหน่อยอาจมีแฮ็กอาหาร .. ใส่ความต่างศักย์เข้าไปให้ผ่านมาตรฐาน ทั้งที่รสชาติ & คุณค่าทางโภชนาการไม่ผ่าน 55

เอ่อออออ

ผมว่ามันจำเป็นนะ ที่อาหารอันนั้นจำเป็นต้องมีสูตรมาตรฐานออกมาสักสูตรในแต่ละอย่าง แต่การให้คะแนนออกจะเกินไป
คิดสภาพแกงจืดที่ใส่กุ้งกับน้ำส้มสายชูแล้วบอกว่านี่คือต้มยำกุ้งดูสิ

เจ๋งอ่ะชอบ แต่ไม่รู้จะมีประสิทธิภาพดีแค่ไหน

ลงทุน 9 ล้าน บาท
แต่ได้ลง New York Times นะครับ พี่น้อง

ผมไปทานอาหารร้านไหนก็จะชอบสั่งต้มยำกุ้งมาลองกิน เพราะว่าแต่ละร้านปรุงไม่เหมือนกัน ลองชิมไปเรื่อยๆหลายๆรสมันก็สนุกดี แล้วมาตรฐานของเจ้าหุ่นยนต์นี่มันเอาของร้านไหนมาใช้กันล่ะหว่า = A=)?

/me รอดูต่อไป

ทำไมมันถูกจังงบพัฒนา

เหมือนการคิดค้นเครื่องปริ้น แต่มันก็แทนที่ด้วยการวาดกับมือไม่ได้

ผมว่าการประยุกต์ใช้มันไม่โอเค
แต่ชมเทคนิคและไอเดียแล้วกัน

วัดแต่ความต่างศักย์ไฟฟ้า (ผมว่าเหมือนวัดค่า pH) นี่มันจะใช่อาหารรึ? วัดกลิ่นด้วยน่าจะมีประโยชน์กว่า

เครื่องมือจะตรวจสอบสารเคมีสารต่างๆ ที่มีในอาหารว่าลงตัวมากน้อยขนาดไหนนะเหรอ

อาหารต้องเป็นศิลปะสิ

หวังว่าจะไม่เหมือนเครื่องให้คะแนนคาราโอเกะนะ TT

แปลกแต่จริง

ไก่วิเชียรบุรีที่ขายริมถนนแต่ละจังหวัดยังรสชาติไม่เหมือนกันเลย มาตรฐานที่ว่าใช้อะไรเป็นตัววัดครับ

น่าจะเรียกว่า เครื่อง มากกกว่าหุ้นยนต์ครับ

เหลือบไปดูวันที่ ยังไม่ใช่ 1เมษานี่นา

ทำอาหารทำให้คนทาน แต่ให้เครื่องจักรชิม?
ฮืม?
ฮืมมมมมม?
ฮืมมมมมมมมมมมมม?

ความอร่อยมันเป็นปัจเจกบุคคล บางคนชอบหวาน บางคนชอบเผ็ด แล้วมาตรฐานคืออะไร ตอบได้ไหม

เนื่องจากเครื่องนี้เป็นเพียงเครื่องจำลอง ผลที่ได้อาจไม่ตรงตามความจริง เรียกว่ามีความผิดพลาดได้

แต่ใครที่ปฏิเสธผลการตัดสินของเครื่องนี้ ขอเชิญมาเที่ยวที่เทเวศน์ครับ

อย่างน้อยก็ดีกว่าแปล wikipedia นะครับ

ผมเคยเจอผัดกระเพรา เป็นผัดน้ำตาล นะเออ เพราะคนที่ชอบรถชาติใหน ลิ้นจะดื้อต่อรถชาตินั้น(พูดง่ายๆ คือต้องเพิ่มปริมาณให้มากขึ้นถึงจะรับรู้รสชาตินั้นได้)

น่าจะทำเวบกลาง
เอาคนไทยนี่แหละ เป็นคนชิม
แบ่งเป็นคนไทยทั่วไป
และผู่้เชี่ยวชาญ
ให้คะแนนอาหารไทยในร้านต่างๆ
แล้วให้คะแนนเป็น ThaiScore หรือ Thai Star
คนให้คะแนนทุกคนต้องทำการสมัครกับสถานฑูต
แต่คงกลัวแต่จะมีการกลั่นแกล้งระหว่างร้านคู่แข่ง
เลยต้องทำเป็นเครื่อง จะได้โกงไม่ได่

ดูจากกลุ่มลูกค้าแล้วคือเน้นไปที่การจัดระเบียบอาหารไทยในต่างประเทศ ผมว่าโอเคอยู่ เพราะว่าเมืองไทยึนไทยก็คงคุ้นเคยอยู่แล้วกับรสชาติอาหารแม้จะมีรถปากรสประจำถิ่น แต่ว่าอาหารไทยในเมืองนอกบางร้านไม่ใช่นะครับ ผมเคยไปร้านอาหารไทยที่นิวยอค สั่งต้มยำกุ้ง ได้ต้มจืดใส่พริกเผาใส่กุ้งกับมะเขือ ผัดไทยที่เอาเส้นหมี่เหลืองๆกลมๆมาทำ ผมเลยเรียกเด็กเสริฟมาถาม เขาบอก เจ้าของเป็นคนเวียดนาม เพื่อนฝรั่งบางคนมาเที่ยวไทย เขากินผัดไทยทุกวันเลย บอกออเทนติก และอร่อยมากๆไม่เหมือนเมืองที่เขาอยู่ ที่ร้านอาหารในเมืองเขาเป็นร้านคนจีนแต่ขึ้นป้ายว่าอาหารไทย อาหารไทยฮิตในหมู่ชาวต่างชาตินะครับ ในอังกฤษนี่ เจอร้านอาหารไทยพอๆกะร้าน Yo!Sushi เลย มีทุกเมือง และราคาแพงสำหรับคนที่นุ่นเลยละ

ผมคิดว่าเรื่องรสชาติตัดสินกันยาก ถ้าเป็นเรื่องความสะอาดน่าจะวัดง่ายกว่า และสร้างความมั่นใจให้ผู้บริโภคมากกว่า

เรื่องรสชาติเป็นเรื่องรสนิยมส่วนตัวไม่ใช่เหรอ แล้วปัจจัยหลักของการปรุงอาหารที่สำคัญมากกว่าเท่าที่นึกออกคือความสดใหม่ของวัตถุดิบและสุขอนามัยต่างหาก ผมว่าการสร้างเครื่องนี้ขึ้นมาเหมือนกับกำลังสร้างเครื่องออกทะเลอยู่นะ

จริงๆ แล้วมาตาฐานอาหารไทยจัดได้นะครับ
แต่ผมว่า ควรจะเป็นเรื่องความสะอาดและส่วนประกอบมากกว่า

อาหารมันต้องไปเรื่อยๆ เปลี่ยนแปลงไม่มีหยุด
แถมมีความชอบของแต่ละคนเข้ามาอีก

เอาคนมาวัดแล้วให้ มาตรฐานก็ว่ายากแล้ว
เอาเครื่องมาวัด แล้วให้ มาตรฐาน นี่ผมว่ามันไปกันใหญ่ล่ะ

แถมใครที่ทำอร่อยแต่เครื่องนี้วัดบอกไม่ได้ มาตรฐาน
ก็กลายเป็นร้านนั้นๆ โดนตีตราแล้วว่าร้านนี้ไม่ดี

เป็นผมเป็นเจ้าของร้าน ผมไม่ให้ตรวจ

เอางี้ ที่ญี่ปุ่น ร้านราเมงอยุ่ร้าน มีคนไต้หวันเข้ามาทาน แล้วคนไต้หวันก็บอกเลยว่าเค็มมาก
เจ้าของร้านนั้นก็เลยพบว่า ราเมงที่คนญี่ปุ่นทานกันนั้นมันเค็มเกินไปสำหรับคนไต้หวัน
เขาก็เลยลดความเค็มลงถ้าทราบว่าลูกค้าเป็นคนไต้หวัน

แบบนี้เครื่องจะตรวจให้ไม่ผ่านหรือเปล่าครับ

เครื่องมืออาจจะดี แต่การนำมาใช้จะผิดวิธีด้วยหรือเปล่า
คือ การวัดว่าอะไรอร่อย เขาวัดด้วยการสำรวจ พวก Blind Test แบบที่ผู้ผลิตอาหารเขาทำกันนะครับ
ดูข้าวแช่แข็งสิ อร่อยถูกปากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเทียบกับ EasyGo ยุคแรก

แล้วก็ความดาดหวังของลูกค้าที่มาซึ้ออาหารกินมันแตกต่างกัน
ครั้งแรกๆ ลูกค้าคาดหวังความอร่อยถูกปาก
ครั้งหลัง ลูกค้าคาดหวังว่ารสชาติจะเหมือนเดิม
คราวนี้การทำให้รสชาติเหมือนเดิมมันต้องมีสูตรแน่นอน
แต่อาจมีปัญหากับวัตถุดิบธรรมชาติบ้างเช่น น้ำมะนาวที่เปรี้ยวไม่เท่ากันซึ่งมันก็มีวิธีลดปัญหาบ้าง

ใช้การสำรวจวัดความอร่อยน่าจะตรงตัว และดีกว่าหาความอร่อยที่ "สมบูรณ์" ที่มันไม่มีอยู่จริง เพราะมันเปลี่ยนไปเรื่อยๆดีกว่าไหม

ผมว่าต้องรื้อฟื้น เปิบพิสดาร กับ เชลชวนชิม มาใช้แทนนะครับ

รสชาติอาหารมีมาตรฐานด้วยเหรอเนี่ย เพิ่งรู้ ตลกดี

อาหารคือการดวลครับ เอาหุ่นยนต์มาตัดสินไม่ได้หรอก

ฮาตรงย่อหน้าสุดท้ายนี่แหละ

ผมว่ามันเป็นความคิดที่ดีนะครับ เหมือนเอาเครื่องนี้มาscreeningเบื้อต้นว่าผ่านไม่ผ่าน จะได้ปรับปรุงฝีมือตนเองให้มันกีขึ้น

คนสองคน กิน แกง จานเดียวกัน แต่คนนึงบอก อร่อย อีกคนบอกไม่ แล้วมันจะวัดยังไง

ในข่าวไม่เห็นมีพูดถึงเรื่อง "อร่อย" เลยครับ มีแต่ "มาตรฐาน"

หุ่นยนต์ทดสอบอาหารไทย เพื่อสร้างมาตรฐานของอาหารไทยทั่วโลก

แต่ความอร่อยมันก็ขึ้นอยู่กับความชอบแต่ละคนนั่นแหละครับ แต่ถ้าถกเถียงกันว่าเอามาตรฐานมาจากไหน อันนี้ผมก็อยากรู้ อยากจะชิมอาหารที่ผ่านเครื่องนี้สักหน่อย ว่าผมจะอร่อยไหม ลิ้นเราชอบรถชาติมาตรฐานนั้นหรือเปล่า

เครื่องนี้ใช้วิธีประมวลผลแบบโครงข่ายประสาทเทียมนี่ครับ คำว่า 80% นี่น่าจะขึ้นอยู่กับ input ที่ป้อนลงไป ปัญหาคือ input นี่ได้มาตรฐานจากไหนครับ เห็นมีแต่สถาบันศึกษากับบริษัทเครื่องสำอาง น่าจะร่วมมือกับสถาบันอาหารซักแห่งด้วยนะ

การทำงานมันน่าจะวัดแค่ เปรี้ยว-หวาน-เค็ม อย่างละกี่ % เช่นผลออกมาเป็น 40-70-48 แปลว่าหวานเกินไป ไม่ได้มาตรฐาน

ปล.ผมทำงานที่บริษัทอาหาร การพัฒนาผลิตภัณและการชิมรสอาหารจากอาสาสมัครหลายๆคน ก็จะให้กรอกข้อมูลแบบนี้แหละ
เราจะรู้ว่าอาหารเรามัน เค็มไป หรือจืดไป แต่อร่อยไหมอันนี้ไม่รู้ แล้วแต่คนชอบ