จากที่ทราบมี 2 เหตุผลครับ

1. ความแตกต่างของวัฒนธรรมฝั่งตะวันตก และเอเชียครับ
   ผมมีเพื่อนที่เป็นลูกครึ่งเชื้อชาติตะวันตกอยู่หลายคน พออายุประมาณ 15 ปี คือเริ่มมีบัตรประชาชน ฝรั่งจะสนับสนุนให้ลูกเขาช่วยเหลือตนเอง และอนุญาติให้ไปทำงานได้ (บางคนมีถึงกับไล่ให้ไปทำงานเลยนะครับ) ซึ่งตอนนี้ครอบครัวเขาจะบอกให้เด็กค้นหาตัวเอง, ความฝัน, และสิ่งที่ตนเองชอบ ซึ่งผู้ปกครองจะให้การสนับสนุนทุกอย่าง เงินที่ได้พ่อแม่จะไม่ยุ่งเลย เมื่ออายุ 18 ปีก็สามารถออกไปใช้ชีวิตด้วยตัวคนเดียวได้ ซึ่งตอนนี้ครอบครัวเขาจะบอกให้เด็กค้นหาชีวิต, ความฝัน, และเป็นกำลังใจให้ดำรงชีวิตในสังคมได้ ตอนนี้จะมีแฟนก็ซึ่งอยู่ด้วยกันพ่อแม่ก็ไม่ว่าอะไร พ่อแม่จะสนับสนุนในสิ่งที่จำเป็นเท่านั้น ส่วนสิ่งที่ลูกชอบต้องหาเงินมาเอง และสุดท้ายพอ 20 - 22 ปี พ่อแม่จะบังคับให้เราออกบ้าน (แต่ไม่ทุกคนนะครับ) ซึ่งเขาให้เราไปใช้ชีวิตของตนเอง และพ่อแม่ก็จะใช้ชีวิตของเขา พ่อแม่จะบอกให้ลูกไปสร้างชีวิต, สร้างความสำเร็จ, และสร้างครอบครัว ซึ่งเพื่อนๆผมบางคนก็ประสบความสำเร็จดี หลายคนตอนออกไปใช้ชีวิตใหม่ๆก็เรียกว่าแย่มาก แต่ก็กลับตัวมีชีวิตที่ดีภายหลัง และก็มีหลายคนที่มีชีวิตที่ไม่ดีเท่าไรนักแค่พอเลี้ยงตัวเองได้ จากวัฒนธรรมนี้จะทำให้ลูกค้นหาตนเอง และดำเนินตามทางของเขาที่ไม่เกี่ยวกับพ่อแม่ และพ่อแม่ก็ยินดีด้วย เว้นแต่ลูกของเขาอยากมาทำกิจการต่อจากเขาเอง ดังนั้นเมื่อพ่อแม่ประสบความสำเร็จ มีธุรกิจที่ดี และอยากเกษียณ เขาก็จ้างคนมาดูแลธุรกิจแทนเขา(CEO) ส่วนลูกก็ดำเนินชีวิตของเขาไป แต่พ่อแม่ก็ยังให้คำแนะนำ และความช่วยเหลือบ้างนะครับ ซึ่งถ้ามองแล้วก็ดูเหมือนดีไปหมด แต่จากที่ผมสัมผัสมามันมีข้อเสียบ้างเช่นกัน เช่น การเอาชนะ แม้ว่าคุณผิดแต่ถ้าเอาชนะได้คุณก็เป็นฝ่ายถูก, ความเป็นส่วนตัวสูง และสิทธิ์สูง ที่เจอบ่อยๆคือ อ้างกฏหมาย และสิทธิ์ประเทศเขามาใช้กับเรา(ส่วนที่เขาชอบ) แล้วบอกว่าเราควรทำตาม, ความอดทนต่องานลำบากน้อยกว่าพวกเรา รักความสะดวกสบายกว่าพวกเรา(ผมคิดเอาเองนะ), เครือข่ายสังคมและครอบครัวจะเป็นกลุ่มเล็กๆ ยังจำได้เพื่อนมาเห็นงานแต่ง, งานบวช, และงานศพคนไทยตกใจเพราะเหมือนขนมาทั้งจังหวัด เพราะงานพวกนี้เขาจัดเล็กๆเฉพาะคนที่รู้จัก แต่พี่ไทยส่งการ์ดเชิญหมด
2. กฎหมายตะวันตก ไม่เอื้ออำนวยเรื่องมรดก หรือการโอนทรัพย์สินจากพ่อแม่สู่ลูก
   กฏหมายตะวันตกเก็บภาษีมรดกโหด และเข้มงวดมากครับ และยังมีกฏหมายภาษี และกฏหมายโอนทรัพย์สินท้องถิ่นที่ไม่เหมือนกันในแต่ละรัฐ ถ้ากิจการนั้นดำเนินการหลายรัฐ เลยกลายเป็นเรื่องยุ่งยาก และการให้โดยเสห์หาจากพ่อแม่สู่ลูกมันมีเพดา ถ้ามากว่าเพดาต้องเสียภาษี ดังนั้นพ่อแม่จะโอน หรือให้ธุรกิจลูกไม่ใช่เรื่องง่าย ซึ่งกลายเป็นว่าการเข้าตลาดหลักทรัพย์, การจ้าง CEO, และเก็บเงินปันผลเป็นเรื่องไม่ยุ่งยากไปเลย (โอนหุ้นง่ายกว่าโอนธุรกิจ)

ถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยครับ