บริหารแบบรวมศูนย์ อำนาจตัดสินใจอยู่คนๆเดียว

แม้จะบริหารรวมแบบ Centralized แต่ย่อหน้าสุดท้ายก็ยังพออุ่นใจกับนักลงทุนบ้างแหล่ะครับ

บริหารโดยมีอาเฮีย(จ๊อป)เป็นศูนย์กลาง

จ๊อบ ก็สไตล์นี้มาตลอดน่ะ

สมบูรณายาสิทธิืจ็อบส์

จ๊อบ ไม่อยู่ จะวุ่นวายเปล่าเนี่ย

จ๊อบไม่อยู่วุ่นแน่ ๆ ระบอบนี้ถ้าผู้นำมีความเก่งกาจก็จะทำให้องค์กรไปโลดเลย ทิศทางชัดเจน ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ตรงกันข้ามก็ผลลัพธ์เป็นอย่างตรงกันข้ามนั่นแหละ

ดังนั้นขออนุญาตทำนายว่าถ้าจ๊อบไม่อยู่แล้วยุคของแอ๊ปเปิ้ลก็จะจบลงทันทีนั่นแหละ เหมือนกับยุคของ Microsoft ที่ไร้ซึ่งบิลเกต

ไม่รู้ ว่า Tim cook เก่งได้สักครึ่งของ จ๊อบ ป่าว เพราะตอนนี้ชอบ ลุงทิม มากกว่าลุงจ๊อบแล้ว
ดูสุขุม ใจเย็นดี

รูปแบบของหลายๆ องค์กรที่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่มีลักษณะโครงสร้างองค์กรแบบนี้ครับ รวมศูนย์ ผู้บริหารสูงสุดตัดสินใจเกือบทุกเรื่อง ข้อดีคือ พอมีเป้าหมายชัดจะไปได้เร็วมาก เพราะหัวหน้าสั่งอะไรต้องทำให้ได้ แต่ข้อเสียคือ หากองค์กรใหญ่ มากเกินไป จะทำให้ต้องรอการตัดสินใจจากระบบบน ซึ่งอาจส่งผลให้องค์กรขยับตัวได้ช้า

ผมว่าคนวาดผังองค์กรก็พยายามชี้นำเกินไปนะ หมุนเรียงรูปดีๆมันก็เป็น Tree Organization แบบ Top-Down เหมือนองค์กรอื่นนั่นแหละ

อีตา อีฟ ทำงานคนเดียว! ไม่มีผู้ช่วย (แต่อาจมีลูกน้อง) รับผิดชอบโดยตรงเลย
(lead designer ของ apple)

เชื่อแล้วว่าของๆเขาทำอย่างมีคุณภาพจริงๆ = ="

วาด Tree สวยดี

จ๊อปไป Apple ล่มแน่ เห็นผังนี้แล้วต้องรีบกระจายงาน

โดนด่าแรงๆ นี่เค้ามีำกำลังใจทำงานกันต่อได้ไงเนาะ

ชาบู ชาบู :)

No จ๊อบส์ = เจ๊ง

คราวก่อนศาสดาไม่อยู่ บ.ก็ลุ่มๆดอนๆ จะโตก็ไม่โตทรงๆพออยู่ได้
ต้องยอมรับว่าจ๊อบส์แกนักคิด+ทำไวจริงๆ คิดและทำก่อนคนอื่นหลาย step เลยทีเดียว

ออฟฟิตของแอปเปิ้ลคงไม่มีวอลเล่ย์บอลชายหาดให้เล่นสินะ

จะว่าไปอยากเข้าถึง case ที่ว่าจังแฮะ เผื่อจะได้เอามาพัฒนาแนวคิดที่ทำให้ธุรกิจประสบความสำเร็จได้บ้าง O-o

กระจายอำนาจเข้าสู่ศุนย์กลาง :] เหตุผลจะไม่มีความหมายอีกต่อไป เพราะยังไง ตาจ๊อบถูกเสมอ 55

ไม่น่าจะเรียกว่าสูตรสำเร็จเพราะการจัดองค์การแบบนี้น่าจะมีแค่ Apple ที่ประสบความสำเร็จ

บริหารตรงข้ามกับ Toyota เลยนะ แต่ก็ไปได้ทั้งคู่

มันต่างกะ บ.อื่นๆ ยังไงหว่า-*- เหมือนจะโดนรูปหลอกกัน

การบริหารแบบรวมศูนย์ ถ้าผู้บริหารเก่งก็ไปโลด แต่มักจะเจอปัญหาตอนรุ่นถัดไป ซึ่งก็อาจล้มเหลวจนถึงขั้นปิดตัว (ปัญหาเดียวกับบ.ที่บริหารแบบเถ้าแก่ในครัวเรือน)

บ.อื่นๆ CEO แม้จะใหญ่สุดก็จริง แต่จะไม่เข้าไปล้วงลูกทุกๆเรื่อง จะแบ่งงานให้ VP แต่ละด้านคอยดูแลเป็นหลัก แล้วตัวเองดูงานระดับนโยบาย ยกเว้นว่าเจอปัญหาหนักๆ ถึงอาจต้องลงไปสั่งการเป็นด้านๆไป

การบริหารแบบ steve jobs ถ้าสมมติเทียบกับของไทย คือ พี่มาร์ค ลงไปเลือกยี่ห้อนมโรงเรียนเพื่อที่จะใช้ในโครงการแจกเด็กนักเรียน แทนที่่จะวางกรอบกติกาการจัดซื้อ แล้วปล่อยให้ผู้บริหารระดับท้ิองถิ่นเลือกเองตามกฎเกณฑ์ที่ตั้งไว้นั่นแหละ

ผมดูๆ แล้วจ็อบส์นั้นเหมาะมากในตำแหน่ง "ว้ากเกอร์" ในระบบ "SOTUS"

ผมชอบตรงภารโรงกับรองประธานนะ เห็นด้วยว่าเหตุผลไม่จำเป็น

ในคำว่า รวมศูนย์มันมีหลาย level ในตัวมันเอง Apple ไม่ได้รวมศูนย์ hardcore ขนาดนั้น และมันก็ไม่ได้ unique อะไรมากมายแบบที่ไม่มีใครเหมือน บริษัทอื่นแนวนี้ก็มีเหมือนกัน แต่คนที่เป็น head ไม่ได้ทำตัวเป็น icon ออกสื่อแบบ Jobs

ถ้ายกวิชาการมาเลย ต้องบอกว่า Apple เป็น Eiffel Tower Culture คือ Centralisation สูง และ formalisation ก็สูงด้วย

p.s. ต้องมีบางคนไม่เข้าใจแน่ๆ แต่อยากเขียนไว้บริหารความรู้ตัวเองที่ไม่ค่อยได้ใช้บ้าง จะได้ไม่ลืม

ในแง่ Network ..... มันเป็น Single Point of Failure ไม่มี HSRP ไม่มี VRRP ไม่มี Redundancy เป็น design ที่เสี่ยงมาก

ความแตกต่างระหว่างภารโรงกับรองประธาน
หมายความว่ายังไง
หรือหมายความว่ารองประธานทำงานไม่สำเร็จไม่จำเป็นต้องแก้ตัว เตรียมหางานใหม่ได้เลย

ผมนึกถึงผู้หญิงเก่งของเมืองไทย สุรางค์ เปรมปรีดิ์ บริหารงานได้เก่งจริงๆ ขนาดอีกช่องมีผู้บริหารเยอะสารพัดกลยุทธ์+กลโกงยังเอาชนะเจ๊แกไม่ได้เลย ล่าสุดนี่ฝนฟ้าอากาศกับข่าวเกษตรนำหน้าไปหลายขั้น

แผนผังองค์กรของเรา

คนที่ปลื้มเฮียแกสุดๆก็เราๆท่านๆนี่แหละ แต่ลูกน้องแกคงไม่ปลื้มเท่าไร :)

แม้ลุงจ็อบส์จะนับถือเซน และนิยมความเรียบง่าย

แต่ผู้ที่รู้จักความเรียบง่ายคือผู้ที่รู้จักความเพอร์เฟ็ค เหมือนผู้ที่รู้จักสีดำจึงรู้จักสีขาว รู้จักความืดจึงเข้าใจถึงความสว่าง

ผลิตภัณฑ์ของแกจึงเรียกได้ว่า (เกือบ)ไร้ที่ติ

ถ้าผมทำงานกับแกนี่ คงกลัวจนตัวสั่นเลยนะเนี่ย = ="

ผมว่าเขาวาด Tree อย่างก่ะแผงวงจร CPU Intel ยังไงไม่รุ 555+