ถ้าเอามันไปฟื้นฟูสภาพจะเป็นยังไงครับ ถือเป็นการ Recycle ในตัวไปเลย

ชอบคำถามแบบนี้ครับ อยากคนไทยมีจิตสำนึกด้านนี้มากๆครับ

แฟลชไดร์ผมไม่เคนเสียจนต้องเอาไปทิ้งเลยครับ ส่วนใหญ่จะหายก่อน

แบตเตอรี่มือถือนี่ วางจุดทิ้งไว้ตามร้านขายมือถือก็โอเคแล้วครับ

แต่กับแบตเตอรี่จำพวก AA, AAA นี่ค่อนข้างจะทิ้งบ่อยกว่าแบตเตอรี่มือถือ (และมีเยอะกว่า)
คิดว่าควรจะเพิ่มจุดทิ้งไว้ตามห้างทั่วไปด้วยครับ

ผมมีขยะแบบนี้เต็มเลยครับ พวกแผงวงจรเก่าๆ

สุดท้ายคือ ทิ้งลงถังหน้าบ้าน

พวกแบ็ตเตอรี่ถ้าไม่หายผมก็เอาทิ้งที่ MBK ครับ
พวกอุปกรณ์คอมพ์ที่เสีย เมนบอบร์ดการ์ดจอ PSU ก็ไปบริจาคพัฒนาฝืมือแรงงาน
พวกที่แค่ตกรุ่นยังไม่เสียประกอบเป็นอีกเครื่อง (ตอนนี้ได้สองเครื่องละ) ส่งกลับบ้านให้ไปหาคนรับดูแล
Flash Drive หายก่อนครับ

บริษัทผมจะมีถังขยะแยกประเภทไว้ และขยะอิเล็กทรอนิกส์ก็เป็นหนึ่งในนั้น ผมก็เลยขนมาทิ้งที่ทำงาน เพราะมันใกล้ที่สุดที่มีที่ทิ้งขยะพวกนี้

แต่คงได้เฉพาะชิ้น ๆ เล็ก ๆ ล่ะครับ :P

ผมเคยถามเรื่องนี้กับทาง Green Peace นะครับ เค้าบอกว่า ส่วนมากกฎหมายจะตราไว้ บังคับบริษัทผู้ผลิต หรือผู้จำหน่าย เป็นผู้รับผิดชอบนำขยะเหล่านี้ไปกำจัดทิ้ง แต่ดูเหมือนจะมีวงเล็บไว้ว่า ผู้บริโภค อาจจะต้องส่งไปยังบริษัทเอง

หรือถ้าหาทางไม่ได้จริง ๆ มีหน่วยงานรัฐหน่วยงานหนึ่ง (ผมจำชื่อไม่ได้) น่าจะอยู่กระทรวงวิทยฯ ไม่ก็กระทรวงอุตฯ ที่ทำหน้าที่รับผิดชอบอยู่ ก็สามารถส่งขยะเหล่านี้ไปให้ทางนั้นจัดการให้ได้เลยครับ โดยจะแบกไปส่งที่หน่วยงานย่อย หรือจะส่งไปรษณีย์เอาก็ได้

แต่ก็อย่างที่รู้กันน่ะ คนไทยส่วนใหญ่ มักง่าย ซึ่งก็อย่างนั้นจริง ๆ นั้นแหละ

ไม่รู้ว่าจริงหรือไม่ ฟังเขาเล่ามา
จีนแผ่นดินใหญ่ใช้วิธีกำจัดขยะสารพิษโดยการนำมาใส่ในถ่าน AA และ AAA ราคาถูกมากไปจำหน่ายในประเทศต่างๆ
ซึ่งค่าใช้จ่ายจะถูกกว่าการกำจัดทำลายในประเทศจีนเอง

ปัจจุบันบ้านเรามีวิธีการกำจัดขยะอิเล็กทรอนิกส์ยังงัยครับ? ใครรู้บ้าง

หาถังขยะอันตรายไม่เจอ แล้วเวลารถขยะมาทีไรมันจับทุกอย่างรวมกันทุกที

ผมอ่าน topic แล้วนึกว่าพวก spam ต่างๆ

ขอบผมแอบเก็บไว้น่ะครับ ... ไว้ทำพิพิธภัณฑ์ส่วนตัวครับ ฮาๆ

ปล.ผมเชื่อว่าของแบบนี้น่าจะมีบริษัทรับ Recycle นะครับ

ขอบคุณครับ สวัสดีครับ

แยกชิ้นส่วนแล้วเอาส่วนที่ใช้ได้ ขาย ได้เงิน ลดโลกร้อน

ผมได้รับเมล์แบบนี้มา

"ข้าพเจ้าในนาม ซ.คอมพิวเตอร์ ทะเบียนการค้า 3360600206728

มีความประสงค์ จะขอรับซื้ออุปกรณ์ที่เรียกว่าขยะอิเล็กทรอนิคนำมารีไซเคิล"

ตอนแรกก็สนใจเพราะบ้านผมขยะอิเล็กทรอนิคเยอะมาก แต่ไม่รู้น่าเชื่อถือแค่ไหนเพราะไม่รู้เค้าส่งเมล์ผมหาผมได้ยังไง เลยไม่เคยลองโทรไปซักที

ข่าวนี้ผมชมเชยบริษัทโนเกียครับ ถือว่าเป็นเจ้าแรกๆ ที่ให้บริการรับคืนแบตเตอร์รี่เก่าและการใช้วัสดุรีไซเคิลในผลิตภัณฑ์

เรื่องการกำจัดนี่มีกฏหมายรองรับอยู่แล้วนี่ครับ ถือว่าเป็นขยะอันตราย ต้องมีขั้นตอนในการกำจัด ส่วนมากจะบังคับใช้กับบริษัท ขั้นตอนการรวบรวมขยะพวกนี้น่าจะมีแหล่งรับตามหน้าสถานบริการ เช่น หน้าห้างโลตัส บิ๊กซี แมคโคร เซเว่น ไม่ต้องถึงขนาดตามร้านย่อยๆ ก็ได้ อาจสร้างแรงจูงใจสถานบริหารเหล่านี้ด้วยการลดภาษีหรือโฆษณาทางอ้อมให้

ก่อนอื่นผมอยากให้มีถังขยะสำหรับใส่ถ่านอัลคาไลน์ ที่ใช้แล้วมากกว่านี้อ่ะครับ
ยิ่งถ่านที่ electrolyte รั่วออกมาแล้วนี่ ผมยิ่งคิดหนักกว่าเดิมหลายเท่า

รวมถึงตลับหมึกเก่าด้วย... ทำไมบริษัทผู้ผลิตถึงไม่มีโครงการรับตลับหมึกเก่าคืน ตามร้าน retail store ก็ไม่รู้

พูดถึงเรื่องนี้แล้วอดจะพูดถึงระบบไม่ได้ครับ คือน่าจะมีระบบแยกขยะที่เป็นมาตรฐานทั่วประเทศซะที จริง ๆ มาตรฐานควรมีขยะเปียก(เศษอาหาร) แห้ง(รีไซเคิลได้) แห้ง(รีไซเคิลไม่ได้) และก็ขยะอันตราย ขยะอิเล็คโทรนิคน่าจะอยู่ในอันสุดท้ายล่ะครับ

รวบรวมไปที่ร้านรับซื้อขยะรีไซเคิลครับ ส่วนใหญ่จะรับซื้อพวกอุปกรณ์พวกนี้อยู่แล้วครับ

ตอนนี้เท่าที่เห็นก็มีอยู่ 2 เจ้า คือ HP กะ Nokia ที่รับ Recycle หนะครับ

ทำอย่างประเทศพัฒนาแล้วละกัน

มีบริษัทรับซื้อของเก่า แล้วส่งออกไปขายเป็นมือสองยังประเทศโลกที่สาม
เหมือนกะพวกของมือสองญี่ปุ่น เห็นขายกันจั๊งในเมืองไทย -*-

เมนบอร์ด/การ์ดจอเก่า: เจาะรู เอามาห้อยกับพวงกุญแจ

กรณีนี้รวมแผ่นซีดีด้วยรึเปล่า / แผ่นซีดีต้องแยกทิ้งไหม?

เอาขยะไอทีไปสร้างบ้าน ทำของตกแต่ง ทำเป็นพวก โต๊ะเก้าอี้ให้นักเรียน ลายมันน่าจะเท่กว่ากล่องนม....

ผมเห็นมีคนรับซื้อน่ะครับ มือถือก็รับแบบพังๆ

ทำรีไซเคิลจริงๆจัง ไม่ต้องขยะอิเล็กทรอนิกส์เท่านั้น ทำรีไซเคิลมันให้หมดเลย

ส่วนไหนที่ รีไซเคิลได้ ก็ทำ แต่ ส่ววนไหนที่เป็นสารเคมีก็แยกกำจัด ส่วนที่เหลือไปสร้างเกาะขยะแบบญี่ปุ่น

เพิ่งมีพ่อค้าของเก่ามารับซื้อถึงร้าน ขายกันถูกๆ ก็เก็บจอ CTR 14 นิ้วกับ 17 นิ้วมาไว้เป็นปีๆ หนักใจเหมือนกันว่าจะทำยังไงกับมันดี ก็เลยขายไปถูกๆ รวมถึง ups เมนบอร์ด รับหมด เห็นบอกว่าส่งไปโรงงานอีกที (น่าจะได้ราคาดีพิลึกตอนเอาไปส่ง) แต่ก็นะครับ ผมมันอยู่บ้านนอก จะไปส่งเองก็เกินไป และที่จริงก็ทำอะไรมันไมไ่ด้อยู่แล้วนอกจากรกที่รกทาง ขายไปถูกๆ ให้คนที่จัดการได้ไปทำดีกว่า

ซาเล้งไทยแยกขยะเก่งครับ

หาซื้อง่าย ทิ้งง่าย แต่หาที่ทิ้งแบบจัดการอย่างถูกวิธียาก

ตอนนี้ส่วนตัวคิดไม่ออกว่าควรจัดการอย่างไร แต่ทำไมถึงไม่มีการระดมความคิดเห็นในวงกว้างก่อน เรื่องขยะเห็นส่วนกลางทำออกมาไม่ทันไรก็เลิกทำ ไม่ว่าจะเป็นแยกถังขยะ (กระดาษ แก้ว พลาสติก โลหะ อันตราย) หรือว่าขยะ (เปียก แห้ง) ทำไม่กี่เดือนก็เลิกล้มไม่เป็นท่า รวมกันอย่างที่เห็น ไม่จูนความเข้าใจระหว่างคนทิ้งคนเก็บ ต้องมาเก็บตกดูรายการกันเอง

ที่ล้มเหลว สงสัยเพราะลอกโครงการมาจากต่างประเทศแล้วไม่มีการปรับให้เขากับในประเทศแล้วมีการประชาสัมพันธ์เล็กน้อยๆ ไม่รับความคิดเห็นนำเพื่อนำไปปฏิบัติได้อย่างจริงจัง แล้วทำให้มันยาวๆให้คนเข้าใจว่าเป็นโครงการเดียวกันแล้วมีการปรับที่หน่อย ไม่ได้มาๆหายๆอย่างที่เห็น ดีกว่าเมื่อก่อนที่เป็นโครงการที่เห่อเป็นพักแล้วก็เงียบหายไป(ทำให้รู้สึกว่าเป็นแค่ CSR ของบางกลุ่มในช่วงเวลาสั้นๆ ไม่ใช่ความร่วมมือด้วยจิตสำนึกที่ต้องซึมในไปในความคิดของ ราษฎร,พลเมือง,ประชากร,ประชาชน,ชาวบ้าน ตามแต่จะเรียกในยุคนั้น)