แถมบางคนยังไม่ทันจะทำได้เป็นชิ้นเป็นอัน (แค่จินตาการเฉยๆ ) ก็เอาไปจดลิขสิทธิ์ไว้ละ คนที่มีความสามารถ มีเงิน มีเวลา ก็เลยพลอยวิจัยให้เกิดขึ้นจริงไม่ได้อีก ผมว่ามันมีทั้งข้อดีข้อเสียเหมือนคุณลิ่วกล่าวด้านล่างครับ คุ้มครองมากไปก็ไม่ดี คุ้มครองน้อยไปก็ไม่ดี ปัญหาคือมันหาความพอดีไม่ได้!!

มาก่อนได้ก่อนสิครับ สามเดือนนี่ก็นานนะ ฉลาดกว่าแต่ถ้าไม่จดก็ไม่มีสิทธิ มันก็แค่นั้นเอง ถ้าลงทุนเยอะ กลัวมาก ก็ต้องรีบจดสิครับ มันไม่ได้ผิดที่ระบบหรอก มันผิดที่คนคิดช้ากว่าคนอื่นจดไม่ทันมากกว่า

สิทธิบัตรเป็นสิ่งที่ทำให้เกิด R&D มาโดยตลอดนะครับ ประเทศทั้งหลายที่ไม่มีระบบสิทธิบัตรกลายเป็นประเทศพัฒนาแล้วหรือไม่พัฒนาทั้งนั้นเลย เรื่องระยะเวลาอายุของสิทธิบัตรเป็นที่ถกเถียงมาโดยตลอด สุดท้ายมันก็อยู่ทีความคุ้มทุนของแต่ละองค์กรครับ แต่อย่าลืมว่าสิทธิบัตรมันรวมไปถึงสิทธิบัตรเทคโนโลยีทางการแพทย์ด้วย ยาชนิดหนึ่งกว่าจะคิดค้นผลิตออกมาได้ตั้งนาน ถ้าได้แค่ 5 ปีใครจะมานั่งคิดยาครับ? มันไม่เหมือนกับอุตสาหกรรมไอทีที่ไหวตัวเร็วกว่าวงการการแพทย์ เพราะฉะนั้นแล้วผมว่า 10-15 ปีเหมาะสมกว่าแน่นอน บริษัทบางบริษัทมันเข็นสินค้าออกมาไม่เร็วเหมือนวงการไอทีแน่นอน

ส่วนเรื่องสิทธิบัตรมาเฟียทั้งหลายนั้นอันนี้มันก็อยู่ที่องค์กรที่ยินยอมให้สิทธิบัตรนั้นถูกจดทะเบียนได้ต่างหาก ถ้าองค์กรมันรับหมดแบบนี้มันก็มีสิทธิบัตรครอบจักรวาลเยอะแยะไปหมด (เช่นสหรัฐ) แต่ในยุโรปสิทธิบัตรหลาย ๆ อย่างไม่สามารถจดได้ รวมไปถึงพวก Software และพวก "วิธีการใช้งาน" ทั้งหลายไม่สามารถจดได้ เพราะฉะนั้นท่านั่งอึในสหรัฐอาจจะจดได้ แต่ในยุโรปอาจจะจดไม่ได้ ปัญหานี้คงต้องโทษ US Patent เองล่ะครับ

สรุป - มาก่อนได้ก่อน เหมือนที่จอดรถนั่นล่ะ ความยุติธรรมมันก็คือมาก่อนได้ก่อนน่ันล่ะ ไม่มีวิธีตัดสินความเที่ยงธรรมที่ดีกว่านี้อีกแล้วล่ะครับ