ปัจจัยในการยิงแต่ละครั้งมันมีตัวแปรเยอะครับ เพราะเชื้อเพลิงที่ใช้มันมีความดันสูง เก็บรักษายาก แค่ตัวแปรใดตัวแปรนึงผิดเพี้ยนไป มันก็มีผลที่คาดไม่ถึงได้เสมอ รวมถึงเรื่อง Human Error ด้วย เพราะอุปกรณ์พวกนี้มี Sensor มากมาย และมีความละเอียดอ่อนสูง หลายๆ ครั้งก็เกิดจากมนุษย์นี่แหล่ะครับ ลืมนู่น ลืมนี่ มันเป็นเรื่องที่พบได้บ่อยของคนเก่งๆ เขาจะโฟกัสในสิ่งที่เขาสนใจจนลืมเรื่องรายละเอียด ต้องมีคนที่มีลักษณะจู้จี้จุกจิกคอยตรวจสอบให้อีกที ถึงจะมี Check list แต่เมื่อถึง เวลา อุณหภูมิ องศาการยิง ฯลฯ คลาดเคลื่อนนิดหน่อยก็มีผลแล้ว

ส่วนที่มันยากกว่าโครงการอื่น เพราะมันเป็นการส่งสิ่งของไปนอกวงโคจร มันเหมือนคุณปาลูกบอลเป็นวิถีโค้งไปยังเป้าที่อยู่ไกลมากและมีขนาดเล็ก และมีการเคลื่อนที่ตลอดเวลา ความผิดพลาดเล็กน้อย หรือการรั่วไหลเล็กน้อยจะเกิดขึ้นไม่ได้ เพราะเชื้อเพลิงส่วนใหญ่จะถูกใช้ตอนก่อนออกจากชั้นบรรยากาศหมดแล้ว ทำให้การปรับวิถีโคจรทำได้จำกัด ถ้ามีความผิดพลาดเกิดขึ้นมากๆ อาจทำให้วัตถุไม่ลงจุดที่กำหนดได้เนื่องจากพลังงานที่ใช้ปรับมุมไม่เพียงพอ

ระบบที่จะต้องขนคนซับซ้อนกว่าระบบขนของครับ ทุกอย่างต้องมี redundancy เสมอ อเมริกาก็เพิ่งจะกลับมามีจรวดขนคนเป็นของตัวเองเมื่อไม่นานมานี้เอง แล้วจะไปดวงจันทร์ต้องใช้เชื้อเพลิงมากกว่าขึ้นวงโคจรโลกมาก

ทุกอย่างไม่ได้เอาของเดิมมาขยายขึ้นเฉย ๆ พอถึงจุดนึงถังจะหนักจนรับน้ำหนักตัวเองก็ไม่ไหวแล้ว ถังสีส้มอันใหญ่ ๆ ที่เห็นนั่นถ้าคิดความหนาแน่นนี่เบากว่ากระป๋องน้ำอัดลมอีกครับ

ลำใหม่เอี่ยมเลยครับ พึ่งใช้งานครั้งแรก ถ่ายทอดสอดไปทั่วกาแลคซี่ ฮ่าๆ ถ้าพลาดทีงามหน้าครับ ภาษีเขา ประชาชนจับจ้องอยู่ ไม่เหมือนฝั่งตรงข้ามยิ่งยุคสงครามเย็นปิดข่าวเงียบ ภาพที่เห็นว่าสำเร็จคือภารกิจสำเร็จแล้ว ถ้าล้มเหลว กว่าจะปล่อยขาวก็นานมากๆๆๆๆๆ

ขอบคุณสำหรับทุกคำตอบครับ