เดี๋ยว ๆ ๆ ๆ ลุงไม่สบายหรือเปล่า

บอกเป็นนัย ๆ เปล่า พักคราวนี้ไม่ต้องตามมาอีกนะ

อาการซึมเศร้ากำลังคุกคามหรือเปล่าครับ

การยอมรับว่าตัวเองมีปัญหาแล้วขอความช่วยเหลือเป็นสิ่งที่สำคัญแต่ไม่ค่อยมีในสังคมไทย ผมมีคนรู้จักที่คิดว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าแล้วตัดสินใจไปหาหมอ หมอบอกว่านี่เป็นคนส่วนน้อยมาก ๆ ที่เดินมาหาหมอเองเลย ปกติกว่าจะมาคือมีปัญหามากแล้วโดนคนอื่นบังคับมา กว่าจะมามันก็รักษายากกว่ากันมาก

ไม้แก่ขนาดนี้จะทำได้เหรอครับ?

Linus พูดถึงการย้ายที่ประชุมนักพัฒนาลินุกซ์ ตระหนักว่าว่าตัวเองมองคนอื่นน้อยเกินไป

ตระหนักว่าว่า ?

เริ่มแก่ ฮอโมนเกรียนเริ่มลดระดับ หันมามองตัวเองด้วยมุมมองคนอื่น

กลับสู่สามัญ .. เขียน OS อย่างมีความสุขในห้องเงียบๆ แลกกับโปสการ์ด ฮาา ??

พออายุเยอะขึ้น ก็เรียนรู้ความเห็นอกเห็นใจเพื่อนมนุษย์มากขึ้น อาจโดนอะไรมากับตัวก็เป็นได้

เผื่อลุงแกจะสร้างอะไรแปลกๆ มาให้เราเล่นอีก แต่แค่ Linux กับ git สองอย่างนี่ลุงก็เกินมนุษย์ไปไกลละนะ

กลับไปอยู่กับตัวเอง ชาร์จแบต ความคิดอาจนิ่งขึ้น

เรื่องนี้มีครอบครัวมาเกี่ยวด้วย อาจจะโดนภรรยาเฉ่งก็ได้

คนตะวันตกยิ่งให้ความสำคัญกับเรื่องส่วนตัว ยิ่งการไปเที่ยวพักร้อนแล้วมีคนตามไปด้วย ไปประชุมกันกลายเป็นไม่ได้พักไม่ว่ายังไงภรรยาคงไม่ชอบใจแน่

แกคงอยากลาพักร้อนแล้วไม่ถูกตามงานมั้งครับ

ไม่เคยนึกว่าพี่แกจะมีวันนี้เลยแฮะ
แต่ผมว่าดีนะ สำหรับทุกคนที่เกี่ยวข้องเลย