ถามแบบนี้น่าจะมีคำตอบในใจอยู่แล้วนะ

ไม่จำเป็นต้องชอบทั้งสองฝ่ายเท่าๆ กัน อาจจะเกลียดฝั่งไหนก็ได้ แต่ชอบไม่ชอบเรื่องไหนของฝั่งไหนก็บอกกันตรงๆ ครับ ตัดสินการกระทำแบบเป็นกลาง

คนที่เป็นกลางไม่ใช่ว่าจะต้องด่าหรือชมทั้งสองฝ่ายเท่าๆกัน
แต่ต้องคุยด้วยเหตุผล รับฟังความคิดคนอื่น พูดกันด้วยข้อเท็จจริง ไม่ hate speech
ซึ่งมันดูออกยาก (มาก) เพราะทั้งสองสีต่างก็มีคนที่อวดอ้างตัวเองว่าตัวเองเป็นแบบนี้ทั้งนั้น
เพราะงั้นเวลามีคนพูดว่าตัวเองเป็นกลาง ผมว่ามันดูไม่ออกอะว่าจริงๆเขาจะรับฟังเหตุผลได้จริงๆแค่ไหน เลือกที่จะฟังบางเรื่องเท่านั้นหรือเปล่า

ดังนั้นแบบสุดท้าย อยู่นิ่งๆไม่ทำอะไรกับใคร จึงเข้าข่ายที่สุด สำหรับผมนะ

ผมว่าคนเป็นกลางจริงๆ ไม่มีครับ แต่ละคนก็มีเป้าอยู่ในใจ

อย่างผมะอะไรที่มันเพี้ยนๆ ก็ด่าหมดแหละ ม็อบ 53 ม็อบคนดี ผมด่าด้วยความเท่าเทียม ไม่ใช้ hate speech แต่ผมก็ไม่นับว่ากลางนะ

ผมว่าไม่มีผู้ให้ความหมายไว้ชัดเจน เหมือนกับความยุติธรรมคืออะไร ความรักคืออะไร มันมีsenseของความเข้าใจ แต่ไม่รัดกุม

จุดมุ่งหมายของการสร้างความหมาย"คนกลาง"คืออะไร?

ผมเข้าใจว่า ในเชิงปฏิบัติ คนกลางคือคนที่เป็นที่ยอมรับทั้งสองฝ่าย เพื่อนำไปสู่การยุติปัญหา คนเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องเคลียร์ affinity ตัวเองต่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือทั้งสองฝ่ายในต่างวาระ ตราบเท่าที่การแสดงออกของเขายังเป็นที่ยอมรับของทั้งสองฝ่าย (ผมจะไม่สร้างนิยามจากสิ่งที่อยู่ในใจ เพราะมันยาก และไม่มีประโยชน์ คนที่ไม่มีความชอบพอต่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเลย แต่คุยด้วยไม่รู้เรื่อง ตรรกะวิบัติ อาจเป็นกลางจริง แต่ไม่มีประโยชน์ที่จะเฟ้นหาคนเหล่านั้น)

การแสดงออกแบบใดบ้างที่จะเป็นที่ยอมรับของทั้งสองฝ่าย?

ไม่มีใครเป็นที่ยอมรับของทุกคน แต่ว่าเราก็ไม่ได้ต้องการให้เป็นที่ยอมรับของทุกคน เพราะ individual ที่ไม่ได้ถูกชี้นำ ไม่วิ่งไปในทางเดียวกันไม่มี power ที่จะขับเคลื่อนเท่ากับ individual ที่ถูกขับเคลื่อนด้วยหัวหน้าของแต่ละฝ่าย ดังนั้น ถ้าเพียงเป็นที่ยอมรับของแกนนำแต่ละฝ่าย ก็น่าจะหมดปัญหา

ความเป็นกลางในความรู้สึกผมคือ วิจารณ์ด้วยมาตรฐานเดียวกัน ด่าด้วยมาตรฐานเดียวกัน ชมด้วยมาตรฐานเดียวกัน ใช้มาตรฐานเดียวแบบเสมอภาค

เช่น

• พระเสื้อแดงมาร่วมชุมนุมเนี่ย โดนด่าว่าทำไม่เหมาะสม เป็นพระไม่อยู่ส่วนพระ อาบัติ ฯลฯ
• แต่พระกปปส.ที่ไปรีดไถค่าเสียเวลาเป็นแสนนี่ห้ามด่านะครับ ทำดี เค้าเสียเวลา รักชาติ

อะไรแบบนี้ครับ เห็นชัดว่าเลือกปฏิบัติ

ผมรณรงค์การใช้มาตรฐานเดียวแบบเสมอภาคครับ นั่นคือความเป็นกลางที่ผมรู้สึก ไม่จำเป็นต้องรักใครชอบใคร หรือเกลียดชังใครครับ วิจารณ์ได้โดยไม่ยึดกับอคติทางการเมืองคือความเป็นกลางครับ

ความเป็นกลางจริงๆ ในความรู้สึกของผมคือ สามารถรับฟังเหตุผลของทั้งสองฝ่าย และไม่อคติกับฝ่ายไหนเลย

เมื่อไหร่ที่เกิดอคติกับฝ่ายใดๆ หรือทั้งสองฝ่ายขึันมา เราเองจะเป็นฝ่ายตรงข้ามเสมอ

สำหรับผมเป็นกลางคือการใช้เหตุผล ข้อเท็จจริง มากกว่าความชอบหรือความเชื่อ (ใช้คำว่ามากกว่า เพราะคนเราไม่มีทางตัดอคติได้หมดหรอกครับ แต่ต้องพยายามให้อคติน้อยที่สุด) ไม่ใช่การด่าเท่าๆ กัน หรือชมเท่าๆ กัน

ศาลตัดสินให้ฝ่ายนึงถูกฝ่ายนึงผิด ศาลเป็นกลางหรือเลือกข้าง?
โจรฆ่าคนกับตำรวจวิสามัญโจร ฆ่าคนเหมือนกันแสดงว่าชั่วเหมือนกันไหม?

ผมไม่เป็นกลาง ผมอยู่ทุกฝ่าย แล้วแต่จะไปเจอลูกค้ารายไหน

ปล. เก็บพรอพหลังรถตอนนี้เยอะหละ 90%เป็นของ"ม๊อบคนดี" ที่เหลือมีเสื้อแดง กับเสื้อขาวกับไฟฉาย